tag:blogger.com,1999:blog-6777178570449494712011-12-26T17:15:49.212+06:30ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.comBlogger1731100tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-56173042557429154662011-12-26T17:15:00.000+06:302011-12-26T17:15:49.232+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-1pxMJTtEz60/TvhQBTdc-GI/AAAAAAAABDs/hBk1EzIOBVA/s1600/8+copy.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="250" src="http://3.bp.blogspot.com/-1pxMJTtEz60/TvhQBTdc-GI/AAAAAAAABDs/hBk1EzIOBVA/s400/8+copy.jpg" width="400" /></a></div><br /><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: red; font-family: Zawgyi-One;">ကိုယ့္ထက္ သူမ်ားက သာတဲ့အခ်က္ ရွိႏိုင္ပါတယ္။ သူမ်ားထက္ ကိုယ္က သာတဲ့အခ်က္လည္းရွိႏိုင္တာပဲ၊ သူမ်ားထက္သာတယ္လို႔လည္း မေတြးခ်င္ပါဘူး၊&nbsp; အဲလိုေတြးရင္သူမ်ားကို ႏွိပ္ရာေရာက္တယ္ေနာ္၊ သူမ်ားက ငါ့ထက္ သာတယ္လို႔လည္း မေတြးခ်င္ဘူး၊ အဲဒီလိုေတြးရင္လည္း ကိုယ့္ကိုယ္ ကိုယ္ႏွိမ္ရာေရာက္တယ္၊ ဘယ္ဟာေကာင္းလဲ၊ ဘယ္ဟာမွမေကာင္းဘူး။&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="color: #00b050; font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;">@&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @</span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">တစ္ဖက္က မွားေနလို႔ ကိုယ္ကပါ လိုက္မွားရင္ အမွားႏွစ္ခုဟာ အမွန္တစ္ခု ျဖစ္မလာႏိုင္ဘူး။ သူကမွားေနလို႔ ကိုယ့္မွာ မွားပိုင္ခြင့္ရွိတယ္လို႔ သေဘာထားလို႔ မရဘူး၊ သူအမွားက ကိုယ့္အမွားကို အမွန္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္မေပးႏိုင္ဘူး။&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div align="center" class="MsoNormal" style="color: red; text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;">@&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @</span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: #002060; font-family: Zawgyi-One;">သူမ်ားမေကာင္းေၾကာင္းကို အခ်ိန္ကုန္ခံၿပီးေတာ့ ေျပာမေနပါနဲ႔၊ သူမ်ားအျပစ္ကို အခ်ိန္ကုန္ ခံၿပီး ေျပာ မေနပါနဲ႔ အဲဒီလို အခ်ိန္ကုန္ခံၿပီး ေျပာေနရင္ အဲဒီအခ်ိန္ေတြဟာ ေကာင္းတဲ့ေနရာမွာ မသုံးလုိက္ရတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ကိုယ့္ဘ၀ဟာ တိုးတက္မႈ၊ ရင့္က်က္မႈ ျဖစ္မလာႏိုင္ဘူး။&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div align="center" class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;">@&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @</span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: red; font-family: Zawgyi-One;">ဘုရားလက္ထက္က ပုဏၰားတစ္ေယာက္ဟာ ဘုရားကိုလာၿပီး ဆဲတယ္။ အၾကာႀကီး ဆဲေနလည္း ျမတ္စြာဘုရားက ဘာမွျပန္မေျပာဘူး။ ၾကာေတာ့ ပုဏၰားႀကီးလည္း သူ႔ဟာသူ ရပ္သြားတာပဲ။ ရပ္သြားၿပီးေတာ့ သူဒီေလာက္ႀကီးဆဲေနတာ ဘာျဖစ္လို႔ ျပန္မေျပာတာလည္းလို႔ ဘုရားကိုေမးတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: red; font-family: Zawgyi-One;">ဘုရားက- သင့္ကို ဥပမာေလးနဲ႔ ေျပာမယ္တဲ့။ သင္က လက္ေဆာင္ပစၥည္းတစ္ခု ေပးခ်င္လို႔ ယူလာတယ္၊ ယူလာၿပီးေတာ့ ေရာ့ ဒီပစၥည္းေလးကို ယူပါလို႔ေပးတယ္။ ေပးတဲ့အခါမွာ မယူခ်င္ပါဘူးလို႔ ျငင္းလုိက္လို႔ရွိရင္ အဲဒီပစၥည္းဟာ ဘယ္သူ႔လက္ထဲမွာရွိေနမလဲတဲ့။ ပုဏၰားႀကီးက.. ကိုယ့္လက္ထဲမွာပဲ ရွိေနမွာေပ့ါတဲ့၊ အဲဒီလိုပဲ သင္ဆဲတာကို ငါဘုရားက မယူဘူးတဲ့။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ကယူလုိက္မိလို႔ ကိုယ္ရလိုက္တာ ကိုယ္ခံ လိုက္ရတာပါ။&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div align="center" class="MsoNormal" style="color: #38761d; text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;">@&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @</span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="color: #38761d; text-align: center;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">သင္ဘယ္လိုလူလဲဆိုတာ သိခ်င္ရင္ သင့္ပတ္၀န္းက်င္က လူေတြကို သင္ဘယ္လိုဆက္ဆံေနတယ္ ဆိုတာကို အကဲခက္ပါ။ ကိုယ့္ရဲ႕ဆက္ဆံေရးဟာ ကိုယ့္အရည္အေသြးကို ေဖာ္ျပေနပါတယ္။&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;">@&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @</span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: #0070c0; font-family: Zawgyi-One;">အခုလက္ရွိရထားတဲ့&nbsp; အေျခအေနကို ျပန္သုံးသပ္ၾကည့္လိုက္ပါ။ တန္ဖိုးရွိရွိသုံးပါ။ အခ်ိန္ဟာ ေရႊထက္ တန္ဖိုးရွိေနပါတယ္။ ေရႊက်င္ဖုိ႔သြားတဲ့လူေတြဟာ ေရႊအတုံးလိုက္ အခဲလိုက္ရလုိက္တာမဟုတ္ပါဘူး။ သဲေတြ ႏုန္းေတြကို ေဆးရင္း ေဆးရင္းနဲ႔ နဲနဲခ်င္း ေရႊကိုရလုိက္တာပါ။ အဲဒီလိုပဲ ကိုယ့္ဘ၀မွာ ရွိသမွ် အခ်ိန္ကေလး ေတြကို တန္ဖိုးထားလိုက္ပါ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div align="center" class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;">@&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @</span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: red; font-family: Zawgyi-One;">လူအမ်ားဟာ ဘ၀ကို</span><span style="color: red; font-family: &quot;Times New Roman&quot;;"> Doing</span><span style="color: red; font-family: Zawgyi-One;"> နဲပဲ တိုင္းတာေလ့ရွိတယ္။ ပတ္၀န္းက်င္ အသိုင္းအ၀ိုင္းကလည္း ဒီ Doing ကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့ပဲ လူကို အသိအမွတ္ျပဳတယ္။ သူက ဘာလုပ္ေနတာ၊ သူက ဘယ္သူ၊ သူကဆရာ၀န္၊ သူက အင္ဂ်င္နီယာ၊ သူကတရားသူႀကီး၊ သူကေက်ာင္းဆရာ စသည္ျဖင့္ ရာထူးအဆင့္အတန္းကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့ လူကို တိုင္းတာတယ္။ အသိအမွတ္ျပဳတယ္။ အဲဒီ Doing တစ္ခုထဲနဲ႔ ဘ၀ကို တိုင္းတာတဲ့သူဟာ Doing ကို မလုပ္ႏိုင္တဲ့အခါမွာ သူ႔ဘ၀ကို တိုင္းတာစရာ မရွိေတာ့ဘူး။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-1pxMJTtEz60/TvhQBTdc-GI/AAAAAAAABDs/hBk1EzIOBVA/s1600/8+copy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;">@&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @</span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: #002060; font-family: Zawgyi-One;">Don’t Forget, ‘ Beginning is half done and half-won’ Make a start today. </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: #002060; font-family: Zawgyi-One;">စမိၿပီဆိုရင္ တစ္၀က္ ၿပီးသလိုပဲ၊ တစ္၀က္ အႏိုင္ရသြားတယ္။ အဲဒါကိုမေမ့ပါနဲ႔၊ ဒီေန႔ပဲ စလုပ္လုိက္ပါ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div align="center" class="MsoNormal" style="color: lime; text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;">@&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @</span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="color: red; font-family: Zawgyi-One;">ခရီးေရာက္ခ်င္ရင္ ရပ္မေနဖို႔ပဲ အေရးႀကီးပါတယ္၊ ေႏွးတာက အေရးမႀကီးပါဘူး။&nbsp;</span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;">@&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @</span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ကိုယ့္ေငြေတြနဲ႔ အခ်ိန္ေတြ အက်ိဳးမဲ့ ေလလြင့္မႈျဖစ္ေနတာ၊ ကုန္သြားေနတာကို ဘယ္သူ မဆို ႏွေျမာတတ္ၾကတယ္။ အဲဒီလိုပဲ ကိုယ့္စိတ္အင္အားေတြ၊ စိတ္ၾကည္လင္မႈေတြကို မျဖစ္စေလာက္ကိစၥ အေသးအမႊားေလးေတြနဲ႔ ေန႔စဥ္ စိတ္တိုေဒါသျဖစ္ရင္း ကုန္သြားေနတာကို ႏွေျမာတတ္ဖို႔ လိုပါေသးတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: justify;"><br /></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;">@&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @</span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အေရးမႀကီးတဲ့ ရပိုင္ခြင့္တခ်ိဳ႕ကို မရမက ရေအာင္ မယူလိုက္ပါနဲ႔၊ ရေအာင္လည္း မလုပ္ပါနဲ႔။&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;">@&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @</span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="color: red; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အခုသက္သာေအာင္ေနရင္ ေရရွည္မွာ မသက္သာဘူး၊ အေပ်ာ္အပါးကို ဦးစားေပးၿပီးေတာ့ ေရရွည္မွာ အက်ိဳးရွိမယ့္အလုပ္ကို မလုပ္တဲ့သူဟာ ေရရွည္မွာ မေပ်ာ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="color: red; text-align: justify;"><br /></div><div align="center" class="MsoNormal" style="color: lime; text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;">@&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @&nbsp; @</span></div><div style="color: lime;"><br /></div>&nbsp;စာမွတ္စု<br /><br /><a href="javascript:toggle();" id="displayText">Show/Hide</a> <br /><div id="toggleText" style="display: none;">ဤေနရာမွာမိမိရဲ႕ဖြင့္/ဖြတ္လုပ္ခ်င္သည့္စာကိုေရးထည့္လိုက္ပါ</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-5617304255742915466?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-66305380402965903072011-10-05T14:06:00.001+06:302011-10-05T14:08:36.664+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-GvirxbUGm28/TowIW4TMPiI/AAAAAAAABDc/Gx3lyQYd7wU/s1600/angry-face-1.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-GvirxbUGm28/TowIW4TMPiI/AAAAAAAABDc/Gx3lyQYd7wU/s320/angry-face-1.gif" width="310" /></a></div><h3 class="post-title entry-title"></h3><span class="post-labels"> <a href="http://www.dhammamittar.com/search/label/%E1%80%85%E1%80%90%E1%80%AC%E1%80%95%E1%80%AB.." rel="tag"></a> </span> <br /><div style="float: right; padding: 4px;"></div><div style="float: right; padding: 4px; text-align: justify;">မင္းကိုငါစတာပါကြာ.. စတာေလးေတာင္ မခံႏိုင္ဘူးလားဆိုတဲ့ စကားေလးနဲ႔ေတာ့ အားလံုးရင္းႏွီးဖူးၾကလိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္။ စိတ္ထဲကမွမပါတာ စယံုသက္သက္ကို ဘာမွအျပစ္မျဖစ္ပါဘူးကြာဆိုၿပီး ေျပာတဲ့သူေတြလည္း ရွိၾကပါေသးတယ္။ တကယ္ေတာ့ စတယ္ ေနာက္တယ္ ေျပာင္တယ္ ေလွာင္တယ္ ဆိုတဲ့ စကားလံုးေတြဟာ ေပါ့ေပါ့ေလးပဲ ထင္ရပါတယ္ေနာ္။ တကယ္တမ္းလည္း ေပါ့ေပါ့ေလးပဲ ေတြးတတ္ ေျပာတတ္ၾကပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းအခ်င္းခ်င္း မိတ္ေဆြအခ်င္းခ်င္း စၾကေနာက္ၾကတာဟာ ေပ်ာ္ေစပ်က္ေစဆိုတဲ့ စိတ္ထဲကအညိႇဳးအေတးမပါၾကတာမ်ားပါတယ္.. ဒါေပမယ့္ <span style="color: #cc0000; font-weight: bold;">ကိုယ္လုပ္လိုက္တဲ့ အျပဳအမူတစ္ခု ကိုယ္ေျပာလိုက္တဲ့ စကားေလးတစ္ခြန္းဟာ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ ေပ်ာ္ေစခ်င္ယံုသက္သက္ ထင္ရေပမယ့္.. တစ္ပါးသူရဲ႕ရင္ထဲမွာေတာ့ အကုသိုလ္အစြန္းထင္းေတြ ထင္က်န္သြားတတ္ပါတယ္။</span> စတယ္ ေနာက္တယ္ ေျပာင္တယ္ ေလွာင္တယ္ဆိုတဲ့ အျပဳအမႈေတြမွာ ကိုယ္အမူရာအားျဖင့္ ရွိသလို၊ ႏႈတ္စကားအားျဖင့္လည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ အရင္ဦးဆံုးကေတာ့ လူတစ္ေယာက္ကို စခ်င္ေနာက္ခ်င္ရင္ စိတ္ထဲမွာ အရင္ဆံုးေတြးၾကံရတာပါပဲ။ စိတ္ထဲမွာအရင္ဆံုး ေတြးႀကံၿပီဆိုကထဲက မိမိသူတစ္ပါး အက်ိဳးမရွိတဲ့အလုပ္ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ အကုသိုလ္က စတင္ဦးတည္ေနပါတယ္။ စၿပီေနာက္ၿပီဆိုကထဲက ဟုတ္တာကို မဟုတ္သလို ပံုစံမ်ိဳးနဲ႔ စတင္ၿပီး ဟန္ေဆာင္ၾကရတာရွိသလို.. ညစ္ညမ္းရင့္သည္းၿပီး အက်ိဳးမရွိတဲ့စကားလံုးေတြကို အမ်ားဆံုး သံုးႏႈန္းထားရတာေတြ ရွိတတ္ပါတယ္။</div><br /><span id="fullpost">စတယ္ ေနာက္တယ္ ေျပာင္တယ္ ေလွာင္တယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေလး ေျပာမိေတာ့ အရင္ဆံုး သတိရမိတာက.. စူလသုဘဒၵါမိဖုရားနဲ႔ ဆႏၵန္ဆင္မင္း အေၾကာင္းေလးပါပဲ။ ငယ္စဥ္တုန္းက ဖတ္ဖူးမွတ္ဖူးခဲ့မိတဲ့ စေလဦးပုညေရးသားတဲ့ ဇတ္ေတာ္ေလးတစ္ခုပါပဲ။ ဒီအေၾကာင္းရာေလးရဲ႕ မူလျဖစ္ေပၚလာျခင္းကလည္း ေလွာင္သလို စသလို က်ီစားသလို ျဖစ္မိတာက စလိုက္တာပါပဲ။ ဆႏၵန္ဆင္မင္းအေနနဲ႔ သူျပဳမူလိုက္တဲ့ အျပဳအမူကို ဘာမွမျဖစ္ေလာက္ပါဘူးလို႔ ထင္လိုက္ေပမယ့္.. ခံစားလိုက္ရတဲ့ စူလသုဘဒၵါျဖစ္လာမယ့္ ဆင္မေလးမွာေတာ့ အမုန္းတရားေတြဆင့္ပြားၿပီး အာဃာတအၿငိဳးအေတးေတြ ရင္၀ယ္ကို ပိုက္ေစခဲ့ရတာပါ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဆင္မင္းလည္းေသ မိဖုရားလဲ ရင္ကြဲနာက်နဲ႔.. အေၾကာင္းမလွမပနဲ႔ ဇတ္သိမ္းခဲ့ရတဲ့ အျဖစ္ပ်က္ေလးကို အားလံုးသိမယ္ထင္ပါတယ္။ ဒါေတြဘယ္ကစလဲဆိုေတာ့.. <span style="color: #cc0000; font-weight: bold;">ကိုယ္ျပဳမူလိုက္တဲ့ အျပဳအမူတစ္ခုဟာ တစ္ပါးသူအေပၚမွာ ဘယ္ေလာက္အထိ စိတ္ထဲမွာ အနာတရျဖစ္သြားေစႏိုင္လဲဆိုတာကို မစဥ္းစားပဲ ျပဳလုပ္မိတတ္ၾကတဲ့ အေၾကာင္းတရားေတြက စတင္ျဖစ္ေပၚလာရတာပါပဲ။</span> ဒါေလးေတြဟာ တကယ္ေတာ့ အေသးဖြဲေလးေတြလို႔ ထင္မိၾကမွာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အေသးဖြဲေလးေတြကေန တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး မလိုလားအပ္တဲ့ အကုသိုလ္ေတြ အဃာတအမုန္းေတြကို ပြားေစခဲ့ရတာပဲ မဟုတ္ပါလား။ ဒီေတာ့ စဥ္းစားဆင္ျခင္သင့္လွပါတယ္။</span><br /><span id="fullpost"><br />အထက္ေဖာ္ျပပါအေၾကာင္းရာေလးမွာ ပုထုဇဥ္လူသားျဖစ္တဲ့ စူလသုဘဒၵါမိဘုရားလိုလူမ်ိဳးကိုမွ ျဖစ္ေစတာ မဟုတ္ပါဘူး။ နတ္ျပည္မွာ့ နတ္သားတစ္ပါးလဲ စျခင္းေနာက္ျခင္း ေလွာင္ျခင္းေျပာင္ျခင္းရဲ႕အကုသုိလ္ေၾကာင့္ အ၀ီစိငရဲထိ က်ေရာက္ခဲ့ရတဲ့ ကႆပျမတ္စြာဘုရားရွင္ လက္ထက္က အေၾကာင္းရာေလးလည္း ရွိခဲ့ပါတယ္။ ကႆပဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္အခါတုန္းက အလြန္၀ိနည္းမိုရ္ၾကတဲ့ ရဟန္းႏွစ္ပါးဟာ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး အင္မတန္မွ ခ်စ္ခင္ၾကည္ညိဳၾကၿပီး တစ္ေနရာတည္းမွာ အတူသတင္းသံုးၾကပါတယ္။ အဲ့ဒီ့ရဟန္းႏွစ္ပါးကို ေစာင့္ၾကည့္ေနတဲ့ တာ၀တိ ံသာက အမည္မထင္ရွားတဲ့ နတ္သားတစ္ပါးလည္း ရွိပါတယ္။ ဒီနတ္သားဟာ ထိုရဟန္းႏွစ္ပါးကို တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး တကယ္ခ်စ္ခင္ၾကရဲ႕လား မခ်စ္ခင္ၾကဘူးလားဆိုတာကို စပ္စုၿပီး စခ်င္ေနာက္ခ်င္တဲ့ စိတ္ေလး၀င္လာပါတယ္။ ဒါနဲ႔ တစ္ေန႔ေတာ့ ရဟန္းႏွစ္ပါးအတူတူ ခရီးတစ္ခုကို သြားလာေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ရဟန္းတစ္ပါးက တပိုတပါးသြားလိုလို႔ ခ်ံဳထဲကို၀င္ပါတယ္။ ခ်ံဳထဲ၀င္ၿပီး ျပန္ထြက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ နတ္သားက မိန္းမအသြင္ဖန္ဆင္းၿပီး ရဟန္းေနာက္က ကိုယ္ထင္ျပကာ အျပင္မွာေစာင့္ေနတဲ့ရဟန္းျမင္ေအာင္ ထြက္ျပလိုက္ပါတယ္။ ခ်ံဳထဲကထြက္လာတဲ့ရဟန္းကေတာ့ မိန္းမအသြင္ဖန္ဆင္းထားတဲ့ နတ္သားကိုမျမင္ရပါဘူး။ အဲ့အခ်ိန္မွာပဲ အျပင္မွာရပ္ေစာင့္ေနတဲ့ရဟန္းက စတင္ၿပီး အထင္လြဲပါေတာ့တယ္။</span><br /><span id="fullpost"><br />ဒီရဟန္းဟာ ခ်ံဳထဲမွာ သီလပ်က္တဲ့အမႈကို ျပဳခဲ့ၿပီဆိုၿပီး သူ႔အေဖာ္ရဟန္းကို အထင္လဲြကာ အခ်င္းခ်င္း စိတ္၀မ္းကြဲသြားၾကပါေတာ့တယ္။ အျပင္မွာေစာင့္ေနတဲ့ရဟန္းဟာ သူ႔အေဖာ္ရဟန္းကို စြပ္စြဲေျပာဆိုပါတယ္။ အဲ့ဒီ့အခ်ိန္မွာပဲ စြပ္စြဲခံရတဲ့ရဟန္းကလည္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္နဲ႔ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး သံသယေတြပြားမ်ားေစၿပီးေတာ့ မေခၚမေျပာၾကေတာ့ပါဘူး။ ဒါနဲ႔ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦးအထင္လြဲေအာင္ စမိခဲ့တဲ့နတ္သားလည္း ေနာင္တရၿပီး သူ႔စမ္းသပ္ခ်က္ဟာ လြန္သြားၿပီ၊ သူေတာ့တူေသာ အက်ိဳးေပးေတာ့မွာပဲဆုိၿပီး ရဟန္းမ်ားျမင္သာေအာင္ ကိုယ္ထင္ၿပၿပီး သူ႔ရဲ႕အျပစ္ကို ခြင့္လႊတ္ေတာ္မူၾကပါလို႔ ေလ်ာက္ထားေျပာဆိုပါတယ္။ ရဟန္းႏွစ္ပါးကလည္း နတ္သားကို ခြင့္လႊတ္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ရဟန္းႏွစ္ပါးဟာ အရင္ကလိုေတာ့ ခ်စ္ခင္ေလးျမတ္စြာ ဆက္ဆံျခင္း မျပဳႏိုင္ၾကေတာ့ပဲနဲ႔ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ခပ္ကင္းကင္းပဲ ေနၾကပါေတာ့တယ္။ စမ္းသပ္ခံၿပီး စေနာက္ျခင္းခံလိုက္ရတဲ့ရဟန္းႏွစ္ပါးကေတာ့ အျပစ္မရွိၾကတဲ့အတြက္ ေသလြန္တဲ့အခါမွာ တရားဘာ၀နာအားထုတ္ထားသည့္အေလ်ာက္ ေကာင္းက်ိဳးခံစားရၿပီး.. အခ်င္းခ်င္းညီညႊတ္ေနတဲ့ ရဟန္းႏွစ္းပါးရဲ႕စိတ္၀မ္းကို ကြဲျပားေအာင္လုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ နတ္သားမွာေတာ့ အဲ့ဒီ့အကုသုိလ္စိတ္ေၾကာင့္ပဲ ေသလြန္တဲ့အခါ အ၀ီစိငရဲအထိ က်ေရာက္ခံစားခဲ့ရပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕အကုသုိလ္ကံအက်ိဳးေပးက ေဂါတမဘုရားရွင္ ပြင့္ေတာ္မူတဲ့အခ်ိန္မွသာ အ၀ီစိငရဲမွ လြတ္ခဲ့ရပါေတာ့တယ္။</span><br /><span id="fullpost"><br />ေဂါတမဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္ ေရာက္တဲ့အခါမွာေတာ့ စခဲ့ေနာက္ခဲ့မိတဲ့ နတ္သားဟာ သာ၀တၳိျပည္မွာ ဘုရားရွင္ရဲ႕ တပည့္သားရဟန္းတစ္ပါးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူသြားေနတဲ့ေနာက္ပါးမွာ မိန္းမတစ္ေယာက္ ကပ္ပါေနတဲ့အရိပ္ပံုစံ အၿမဲျဖစ္ေနၿပီးေတာ့ ဘယ္သူကမွ ထိုရဟန္းကို မၾကည္ညိဳႏိုင္ၾကပဲ ျဖစ္ေနၾကပါတယ္။ သူလုပ္ခဲ့တဲ့ အကုသိုလ္ကံအေၾကာင္းတရားက အကုသိုလ္အက်ိဳးတရားကို ျပန္လည္ေပးဆပ္ေနရတဲ့ သေဘာပါပဲ။ ဒီအကုသိုလ္ကို အေၾကာင္းျပဳၿပီးေတာ့ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးက ရဟန္းေတာ္ေတြကို ျပန္လည္ ေဟာျပဆံုးေတာ္မူပါတယ္။ သူတစ္ပါးရဲ႕အျပစ္ကို လိုက္လံၾကည့္တတ္တဲ့ အကုသိုလ္အက်င့္ဆိုးေတြရဲ႕ အေၾကာင္းတရားေၾကာင့္ အကုသုိလ္အက်ိဳးတရားေတြ ထပ္ဆင့္ခံစားရတယ္ဆိုၿပီး ထိုရဟန္းကိုအေၾကာင္းျပဳကာ အတိတ္ေဆာင္ၿပီး ေဟာျပဆံုးမေတာ္မူတဲ့အခါမွာပဲ ထိုရဟန္းလည္း သံေ၀ဂအႀကီးက်ယ္ရကာ အာသေ၀ါကုန္ခမ္းတဲ့ ရဟႏၲာျဖစ္ေတာ္မူၿပီး အကုသုိလ္စက္ကြန္းမွ လြတ္ကင္းခဲ့ရပါတယ္။ အျခားေသာ ရဟန္းမ်ားလည္း သံေ၀ဂရေတာ္မူၾကၿပီး အရိယာေတြ ျဖစ္သြားၾကပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းရာေလးဟာ တကယ္ေတာ့ စခဲ့ေနာက္ခဲ့မိတဲ့ အကုသိုလ္အက်င့္ဆိုးကို အေျခခံၿပီးေတာ့.. တစ္ပါးသူေတြရဲ႕ေနရာမွာ၀င္ၿပီး တစ္ပါးသူေတြကို ဒုကၡေပးတတ္တဲ့အကုသိုလ္အက်င့္ဆိုးေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ခဲ့ရတာပါပဲ။ လုပ္ခဲ့မိတဲ့အကုသိုလ္နဲ႔ ေပးဆပ္လိုက္ရတာကေတာ့ အဆမတန္ရေအာင္ပါပဲေနာ္။</span><br /><span id="fullpost"><br />တကယ္ေတာ့ <span style="color: #cc0000; font-weight: bold;">ကိုယ္ကဘာမွမျဖစ္ပါဘူးလို႔ ထင္လိုက္တဲ့အျပဳအမူေလးတစ္ခုဟာ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ ႀကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္ရင္ ျမင့္ျမတ္သေလာက္ အကုသုိလ္အျပစ္ဟာလည္း ႀကီးက်ယ္ခံစားရေစပါတယ္။</span> သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာေပၚမူတည္ၿပီး ရရွိလာတဲ့ အကုသိုလ္အေၾကာင္းတရားေတြဟာ ေပးဆပ္ရတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ အဆမတန္ပါပဲ။ ကိုယ္ကစိတ္ထဲကမပါေပမယ့္.. တစ္ပါးသူမွာ ကိုယ့္ေၾကာင့္ အကုသုိလ္ေတြ အဆမတန္ျဖစ္သြားတဲ့အတြက္.. အဲ့ဒီ့အကုသုိလ္ရဲ႕အက်ိဳးတရားကိုေတာ့ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ပဲ ျပန္လည္ေပးဆပ္ရတာပါ။ ဘယ္သူမျပဳ မိမိမႈပဲေပါ့။ ဒါေၾကာင့္မို႔လည္း ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးက မုသားဆိုရယ္စရာေတာင္မေျပာနဲ႔လို႔ ေဟာျပဆံုးမခဲ့တာ မဟုတ္ပါလား။ <span style="color: #009900; font-weight: bold;">ျပဳမူေျပာဆိုၾကံစီလုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံအမႈေတြမွာလည္း မလုပ္ခင္စဥ္းစား၊ လုပ္ေနတုန္းမွာလည္းစဥ္းစား၊ လုပ္ၿပီးရင္လည္း စဥ္းစားပါဦး.. မိမိသူတစ္းပါးအျပစ္မကင္းရင္ အက်ိဳးမရွိရင္ ဘယ္အရာမွ မလုပ္မိေစနဲ႔</span>လို႔ ဆံုးမေပးခဲ့တာမဟုတ္ပါလား။ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အဆံုးမေတြဟာ အင္မတန္ အက်ိဳးေက်းဇူးမ်ားလွပါေပတယ္။ </span><br /><span id="fullpost"><br />အထက္ေဖာ္ျပပါအေၾကာင္းရာေလးႏွစ္ခုဟာ ျမင္သာေအာင္သာ အနည္းငယ္ဆြဲထုတ္ျပလိုက္ရတာပါ။ ျဖန္႔ေတြးႏိုင္ရင္ေတြးႏိုင္သေလာက္ အက်ိဳးေတြရရွိေစႏိုင္ပါတယ္။ ေလးအသေခ်ၤနဲ႔ ကမၻာတစ္သိန္း ပါရမီေတာ္ေတြ ျဖည့္က်င့္ၿပီးရရွိလာတဲ့ ဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးရဲ႕ သေဗၺညဳတေရႊဥာဏ္ေတာ္ေၾကာင့္သာလွ်င္ ဒီလိုအကုသုိလ္အမႈေတြျပဳရင္ ဒီလိုျပန္လည္ေပးဆပ္ရတယ္ ဆိုတာကို သိရွိလာရတာပါ။ ဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးသာ ေလာကအလယ္ ပြင့္ထြန္းေတာ္ မမူခဲ့လွ်င္.. <span style="color: #009900; font-weight: bold;">“ဤကားကုသုိလ္ အကုသုိလ္ႏွင့္ ထိုထိုဘံုဘ၀မသိရ မ်ားလွအျပစ္ေတြ” </span>ဆိုတဲ့အတိုင္းပါပဲ.. ကိုယ္ျပဳခဲ့တဲ့ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံအမႈေတြဟာ ကုသုိလ္မွန္းမသိ အကုသုိလ္မွန္းမသိနဲ႔ အျပစ္မ်ားရင္ မ်ားသည့္အေလ်ာက္ သံသရာတေလ်ာက္မွာ ခႏၶာနဲ႔အဆမတန္ ေပးဆပ္ၾကရအံုးမွာပါ။ ဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး၏ ေက်းဇူးေတာ္ကား ႀကီးမားပါေပစြ။ </span><br /><span id="fullpost"><br />တကယ္ေတာ့ ကိုယ္တိုင္ကလည္း ပုထုဇဥ္ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ အမွားဆိုတာေတာ့ ရွိေနမွာပါ.. အမွားနဲ႔လည္း မကင္းႏိုင္ေသးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဘုရားရွင္ေဟာျပခဲ့တဲ့ အဆံုးမေတြနဲ႔ နီးသထက္နီးေအာင္ ကိေလသာအကုသိုလ္ဆိုးေတြ ပါးသထက္ပါးေအာင္ေတာ့ အခ်ိန္တိုင္း က်င့္ၾကံၿပီးေတာ့ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးရဲ႕ ေက်းဇူးတရားေတြကို အျမတ္တႏိုးတန္ဖိုးထားေနရမွာပါ။ ဒ့ါေၾကာင့္ ဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး ေဟာျပဆံုးမသလိုပါပဲ.. ကိုယ္ျပဳေသာအမႈ တစ္ပါးသူအား မထိခိုက္ေစပဲနဲ႔.. ျပဳမူေျပာဆိုၾကံစီလုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံအမႈေတြမွာလည္း မလုပ္ခင္စဥ္းစား၊ လုပ္ေနတုန္းမွာလည္းစဥ္းစား၊ လုပ္ၿပီးရင္လည္း စဥ္းစားၿပီး အကုသုိလ္အမႈေတြနဲ႔ ကင္းေ၀းသထက္ ကင္းေ၀းႏိုင္ၾကပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳလွ်က္..။</span><br /><br /><br />၀န္ခံခ်က္...&nbsp; ဓမၼေမတၱာမွ<br /><a href="javascript:toggle();" id="displayText">Show/Hide</a> <br /><div id="toggleText" style="display: none;">ဤေနရာမွာမိမိရဲ႕ဖြင့္/ဖြတ္လုပ္ခ်င္သည့္စာကိုေရးထည့္လိုက္ပါ</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-6630538040296590307?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-85081471942335410112011-08-21T23:17:00.001+06:302011-08-21T23:19:56.486+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><br /><div class="separator" closure_uid_ei63ps="153" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-eleHZbTPuWY/TlE3HTPsL6I/AAAAAAAABDY/bpPE7wS3Qh8/s1600/thinking1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="310" qaa="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-eleHZbTPuWY/TlE3HTPsL6I/AAAAAAAABDY/bpPE7wS3Qh8/s320/thinking1.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" closure_uid_ei63ps="153" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div closure_uid_ei63ps="110"><br /></div></div><div style="text-align: justify;">''ပါပသၼိံရမတိမေနာ" ဆိုသည္ႏွင့္အညီ စိတ္သည္ မေကာင္းေသာကို စဥ္းစား မေကာင္း တာကိုဖက္ရႈပါက မေကာင္းတာကို လုပ္ခ်င္တက္သျဖင့္ ေကာင္းတာကိုစဥ္းစား ေကာင္းတာ ကိုေရြး၍ဖက္ပါ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_yc92e="142" style="text-align: center;">~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_yc92e="141" style="text-align: justify;">အစဥ္ႀကံစည္ေနသူသည္ အႀကံေကာင္းကို ရရွိ၏။ အႀကံေကာင္းကို ရရွိၿပီးစ၍မလုပ္က အက်ိဳးမမ်ားေခ်။ မႀကံစည္ဘဲေနသူႏွင့္လည္း ဘာမွ်မျခားေပ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_yc92e="139" style="text-align: center;">~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေက်ာက္သည္ အေရလည္ေအာင္ အကြက္လည္ေအာင္ အေသြးခံမွ အေရာင္ေျပာင္လက္၏။ အိုးသည္ ခပ္နာနာအရိုက္ခံရမွ အိုးေကာင္း၏။ အထြက္အထိပ္သို႔ ေရာက္လိုသူမ်ား သည္လည္း အေႏွာက္အယွက္ အဖ်က္အဆီးမ်ားစြာႏွင့္ ေတြ႔ဆုံခဲ့ရသူမ်ားသာျဖစ္ေလသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_yc92e="152" style="text-align: center;">~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေလာက၌ ပညာရွိျဖစ္ျခင္းသည္လည္း ေကာင္း၏။ သူေ႒းျဖစ္ျခင္းသည္လည္း ေကာင္း၏။ ထို႔အတူ သူေတာ္ေကာင္းျဖစ္ျခင္းသည္လည္းေကာင္း၏။ ပညာရွိျဖစ္ရန္ အစဥ္ႀကိဳးစား ေနသူသည္ ပညာရွိျဖစ္ႏိုင္၏။ သူေ႒းႀကီးကား မျဖစ္ႏိုင္။ သူေ႒းႀကီးျဖစ္ရန္ အစဥ္ႀကိဳးစား ေနသူသည္ သူေ႒းျဖစ္ႏိုင္၏။ ပညာရွိမျဖစ္ႏိုင္။ ထုိ႔အတူ သူေတာ္သူျမတ္ သူေတာ္ေကာင္း ျဖစ္ရန္ ႀကိဳးစားေနသူသည္ မၾကာမီ သူေတာ္သူျမတ္ ျဖစ္မည္ကား မလြဲ၊ သို႔ေသာ္ သူေ႒းႀကီး ကားမျဖစ္ႏိုင္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ထို႔ေၾကာင့္ တိုးတက္ႀကီးပြားလိုသူသည္ အထက္ ၃-လမ္းတြင္ ဘယ္လမ္းလိုက္မည္ကို မိမိကိုယ္တိုင္ ပထမေရြးခ်ယ္၍ လိုက္နာေဆာင္ရြက္ႀကိဳးစားရမည္။ သိုမွသာလွ်င္ မိမိလိုရာသို႔ ေရာက္ရွိႏိုင္ေလသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">တိုးတက္မႈသည္ ေနာင္တြင္မရွိ၊ ေရွ႕တြင္သာရွိ၏။ ေနာက္ကိုဆုတ္ဖို႔ရန္ အဘယ္အခါမွ် စိတ္မကူးႏွင့္၊ ေနာက္ဆုတ္ဖို႔မွာ သူ႔အလိုလိုျဖစ္လွ်င္ျဖစ္ပါေစ ေရွ႕သို႔တိုးဖို႔ရန္ လုပ္ရမည္မွာ လူတိုင္း၏တာ၀န္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဧည့္သည္ တရုတ္-ကုလား လူမ်ိဳးျခားမ်ားသည္ ျမန္မာျပည္သို႔ နံငယ္ပိုင္းႏွင့္လာ၍ မၾကာမီ ႀကီးပြားလာၾကပါလ်က္ အိမ္ရွင္ 'တို႔ျမန္မာ ' မ်ားမွာ မိမိအိမ္တြင္ ဘယ္ေနရာဘာရွိသည္ကို သိပါလ်က္ ဆင္းရဲေနရျခင္းမွာ ကံေၾကာင့္ေလာ၊ ၪာဏ္ေၾကာင့္ေလာ၊ ၀ီရိယေၾကာင့္ေလာဟု က်မ္းထုက္ကာ စဥ္းစားဆင္ျခင္စရာတစ္ရပ္ပ္ျဖစ္၏။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_yc92e="136" style="text-align: center;">~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_yc92e="135" style="text-align: justify;">တကယ္တန္း တိုးတက္ႀကီးပြားလိုလွ်င္ ကံကိုမေစာင့္ေနႏွင့္ ကံကိုသြားေခၚပါ။ သို႔ေသာ္ ကံကမလိုက္ဘဲ ရွိတတ္သျဖင့္ ၄င္း၏ အေဖာ္သဟဲျဖစ္ေသာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈျပဳျခင္း၊ မပ်င္းမရိဘဲ ၪာဏ္ႏွင့္ယွဥ္၍ ႀကိဳးစားျခင္း၊ အလုပ္မ်ားကိုလုပ္၍ ၄င္းကံကုိေခၚပါ။ ထိုကံ ဤကံ အဘယ္ကံမဆို မိမိေခၚရာသို႔ ေရာက္ရွိမည္ကား အမွန္ပင္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_yc92e="194" style="text-align: justify;">ရွင္ဘုရင္ျဖစ္မည့္သူမွာ ရာဇပလႅင္ဖင္ကပ္ပါလာသည္ဟု ဆိုရိုးရွိေစကာမူ သူေဌးျဖစ္မည့္သူမွာ ေငြထုပ္ကိုကိုင္၍ ေမြးလာၾကသည္မဟုတ္ၾကေခ်။ မိဘဘုိးဘြားလက္ထက္၌ အလြန္အမင္းဆင္းရဲ ၾကေစကာမူ ၄င္းတို႔လက္ထက္၌ လူခ်မ္းသာ၊ လူကုံထန္အထက္တန္းစားမ်ား ျဖစ္ခဲ့သူမ်ား အရပ္ရပ္အရြာရြာ အၿမိဳ႕ၿမိဳ႕တြင္ ရွိၾကေလသည္။ ထိုသို႔မိမိတို႔လက္ထက္က်မွ ႀကီးပြားတိုးတက္ ခ်မ္းသာလာၾကသူမ်ားအထဲတြင္ မိမိလည္းမပါရဟု မည္သူမွ် ဟန္႔တားျခင္းငွါ မတက္ႏိုင္ ေခ်။ မိမိလုပ္ရည္ႀကံရည္ရွိပါက ပါ၀င္ႏိုင္သည္သာတည္း။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_yc92e="153" style="text-align: center;">~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">လူတိုင္းလူတိုင္းတို႔သည္ မိမိတို႔ကိုယ္ကို တစ္ရပ္လုံး၊ တစ္ၿမိဳ႕လုံးက၀ိုင္း၍ခ်စ္သည္။ မုန္းသူမရွိဟုဆိုျခင္းကို ႏွစ္လိုၾကကုန္၏။ ထိုသို႔တစ္ရပ္လုံး၊ တစ္ၿမိဳ႕လုံးေတြ႔ျမင္သူအေပါင္းတို႔ ခ်စ္ခင္ျခင္းခံရရန္မွာ "သူ႔သေဘာ လိုက္ေလ်ာညီေထြ ေပါင္းတက္ေလ" ဆိုေသာစကားအရ ဆက္ဆံေပါင္းသင္သြားျခင္းသည္ ခရီးအေရာက္ဆုံးလုပ္ငန္းျဖစ္ေလသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_yc92e="195" style="text-align: justify;">သူ႔သေဘာ လိုက္ေလ်ာညီေထြ၊ ေပါင္းတက္ေစ ဆိုေသာစကားကုိ အေသစိတ္၍ သိရန္မွာ၄င္းေျပာဆိုခ်က္ကို မိမိမႏွစ္သက္ မႏွစ္ၿမိဳ႕ေသာ္လည္း တစ္ခ်က္တည္း တဲ့တိုးျပန္ လွန္ေခ်ပျခင္း မျပဳဘဲ ၄င္းေျပာသူ နားခံသာေအာင္ အက်ိဳးအျပစ္ကို ေအးခ်မ္းသာယာ နား၀င္ေအာင္ ေျပာဆိုႏိုင္ဖို႔သည္ အလြန္အေရးႀကီးေလသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">စကားတစ္ခုကို နား၀င္ခ်ိဳေအာင္လည္း သုံးစြဲႏိုင္၏။ ရင့္သီးေအာင္လည္းေျပာဆိုႏိုင္၏။ ဥပမာ- ခင္ဗ်ား၏ ေမြးသဖခင္ဆုိေသာ စကားကို ခင္ဗ်ားအေမ့လင္ဟုု သုံးစြဲလုိက္လွ်င္ အေတာ္ပင္ အခံရခက္၍ ထထိုးခ်င္လာမည္ကား မလြဲေခ်။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_yc92e="157" style="text-align: center;">~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ရိုးသားေျဖာင့္မတ္ျခင္း</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_yc92e="134" style="text-align: justify;">လူတို႔တြင္ ရိုးသားေျဖာင့္မတ္ျခင္းမွာ တကယ္တန္း တိုးတက္ႀကီးပြားလိုသူတို႔အတြက္ အထူး အေရးႀကီးဆုံး အခ်က္ႀကီးျဖစ္ေလသည္။ ၄င္းရိုးသားေျဖာင့္မတ္ျခင္းမွကင္း၍ အဘယ္သူမွ် အဓြန္႔ရွည္စြာ မႀကီးပြားႏိုင္။ ထို႔အတူ အလုပ္တြင္လည္း မွန္ကန္ျခင္းသည္ အထူးအေရး ႀကီးေပသည္။ ၄င္းမွန္ကန္ျခင္းမွ ကင္းခဲ့မူ အဘယ္အလုပ္မွ် မတိုးတက္ မႀကီးပြားနိုင္။ ၄င္း အခ်က္ႏွစ္ခုကို အေနာက္ႏိုင္ငံသားမ်ားက လူအတြက္ (ရိုးသားေျဖာင့္ မတ္ျခင္း ဂုဏ္ႏွင့္ ျပည့္စုံျခင္း- Honesty)ဟု ေခၚဆို၍ အလုပ္အတြက္ (ေစ့စပ္ေသခ်ာ၍ အမွားအယြင္းမရွိ၊ တိက်မွန္ကန္ျခင္း-Accuracy)ဟု ေခၚဆိုၾကေလသည္။ ထိုႏွစ္ခုကင္းေနမူ လူသည္လည္း ေကာင္း၊ အလုပ္သည္လည္းေကာင္း မႀကီးပြားႏိုင္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_yc92e="158" style="text-align: center;">~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">စာအုပ္ႏွစ္မ်ိဳး</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">မိမိၪာဏ္အျမင္က်ယ္မႈအတြက္ တိုးတက္လိုသူတိုင္း အထူးဂရုျပဳရေပမည္။ ၪာဏ္အျမင္ က်ယ္ရန္ နည္းလမ္းေကာင္းမ်ားမွာ ေတာ၊ ေတာင္၊ ေရ၊ ေျမ၊ ၾကယ္၊ လ၊ နကၡတ္၊ တာရာ စေသာ သဘာ၀တရားမ်ားကို ၾကည့္ရႈစဥ္းစား ဆင္ျခင္ေနျခင္းပင္လွ်င္၊ မိမိအႀကံအစည္ စိတ္ကူးၪာဏ္မ်ား ရင့္သန္လာႏိုင္ေလသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_yc92e="130" style="text-align: justify;">ဤကမၻာဓမၼတာ သဘာ၀စာအုပ္ႀကီးကား မိမိလိုရာကို ျဖစ္ေစႏိုင္ေသာ၊ အႀကံၪာဏ္ကို ေပးႏိုင္ေသာ စာအုပ္ႀကီးျဖစ္သျဖင့္ ထိုကမၻာ့ဓမၼတာ သဘာ၀စာအုပ္ႀကီးကို သာမန္လူတို႔ မၾကည့္ႏိုင္ၾကေခ်။ ေလာက၌ေပၚေပါက္ေနေသာ စကၠဴစာအုပ္မ်ားကို ေက်ျပြန္ေအာင္ ၾကည့္ရႈေလ့လာ ဆည္းပူးခဲ့သူမ်ားသာ ထိုသဘာ၀စာအုပ္ႀကီးမ်ားကို ဖက္ရႈႏိုင္ေလသည္။ အကယ္၍ မိမိသည္ ထိုကမၻာ့သဘာ၀စာအုပ္ႀကီးကို ၪာဏ္မမွီ၍ မၾကည့္ရႈ႕ မဖက္တတ္ေခ်က မိမိလုပ္ငန္းႏွင့္ဆိုင္ေသာ အလုပ္မ်ားအတြက္ ရိုက္ႏိွပ္ထားေသာ စာအုပ္စားတမ္းမ်ားကို ၀ယ္ယူဖက္ရႈမွ လက္ရွိအေျခအေနထက္ တိုးတက္ႏိုင္ေလသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_yc92e="131" style="text-align: justify;">ထို႔ေၾကာင့္ မိမိသည္ မည္သည့္အေျခအေန၌ ရွိေစကာမူ တက္ေခတ္ႀကီးျဖစ္၍ေနသည္ႏွင့္ အညီ မိမိႏွင့္ၪာဏ္ရည္တူမ်ား မိမိထက္မသာႏိုင္ရန္ မိမိသည္ ထိုစာအုပ္(၂)မ်ိဳးကို အစဥ္လက္ ကိုင္ထား၍ ဖတ္ၾကားမွတ္သားေနရမည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_yc92e="159" style="text-align: center;">~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_yc92e="180" style="text-align: right;"><span closure_uid_yc92e="174" style="color: #b45f06;"><strong>ကိုရင္ေလး </strong></span></div><div closure_uid_yc92e="171" style="text-align: right;"><span style="color: #660000;">၂၁.၈.၂၀၁၁</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-8508147194233541011?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-22176284365616872782011-08-16T21:38:00.001+06:302011-08-16T21:57:25.683+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-FWMRArY5uyI/TkqHcSX8CqI/AAAAAAAABDU/41KmERZxzQ8/s1600/social-media-marketing.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" naa="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-FWMRArY5uyI/TkqHcSX8CqI/AAAAAAAABDU/41KmERZxzQ8/s320/social-media-marketing.jpg" width="320" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;">ကီဒိေသာယံ ကတံကိံေမ၊ ကတံႏု ယုတၱကံသိယာ။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ဣေစၥတံ သမၼသိတြာန ၊ ယုတၱာ ယုတၱံကေရ ဇေဟ။</div><br /><br /><br />အဟံ-ငါသည္။ ကီဒိေသာ-အဘယ္သို႔သေဘာရွိပါသနည္း? <br /><br />ေမ-ငါသည္။ ကိံ-အဘယ္အမႈမ်ိဳးကုိ။ ကတံ-ျပဳလုပ္အပ္ပါသနည္း? <br /><br />ကတံ-ငါလုပ္ထားတဲ့အလုပ္သည္။ ယုတၱကံသိယာႏု-သင့္မွသင့္ရဲ႕လား ?<br /><br />ဣေစၥတံ-ဤသို႔ ငါဘယ္လိုလူစားလဲ? ငါဘာလုပ္မိသလဲ? ငါလုပ္တာမွန္ရဲ႕လား? ဆိုတဲ့အခ်က္သုံးခ်က္ကို။ <br /><br />သမၼသိတြာန-ေန႔စဥ္ ေန႔စဥ္ ဆင္ျခင္သုံးသပ္ၿပီး၍ <br /><br />ယုတံၱ-သင့္တာကို <br /><br />ကေရ-ဆက္လုပ္ရမယ္။<br /><br />အယုတၱံ- မသင့္တာကို၊ <br /><br /><div closure_uid_qxq3aj="110">ဇေဟ-ေနာက္ဆုတ္ စြန္႔ပစ္ရာ၏။</div><div closure_uid_qxq3aj="110"><br /></div><br /><br /><br /><div closure_uid_ge7qle="151" style="text-align: center;">ငါ…….. ဘယ္လိုလူစားလဲ</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div closure_uid_ge7qle="154" style="text-align: center;">ငါ ဘာလုပ္မိသလဲ?</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">မွန္ရင္ဆက္လုပ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">မွားရင္ေနာက္ဆုတ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><br /><br /><div closure_uid_ge7qle="161" style="text-align: center;"><span closure_uid_ge7qle="174" style="color: orange;">ကိုရင္ေလး </span></div><div closure_uid_ge7qle="170" style="text-align: center;"><span style="color: #990000;">၁၆.၈.၂၀၁၁</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-2217628436561687278?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-45197075291764941232011-08-13T20:53:00.001+06:302011-08-13T21:43:46.912+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div closure_uid_cymnil="222" closure_uid_gchyr="192" style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div closure_uid_cymnil="143"><span style="color: #073763;"><span style="color: #cc0000;">ရွင္သန္ေနတဲ့အေမ</span></span></div><div closure_uid_cymnil="230"><span style="color: #cc0000;"></span></div><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-RvwGLIpV2LQ/TkaUcP_cDeI/AAAAAAAABDQ/i5deeCu43Vs/s1600/mother.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" naa="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-RvwGLIpV2LQ/TkaUcP_cDeI/AAAAAAAABDQ/i5deeCu43Vs/s320/mother.jpg" width="221" /></a></div></div><div closure_uid_gchyr="202" style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><span style="color: #990000;"></span>&nbsp;</span></div><div closure_uid_gchyr="202" style="text-align: center;"><div style="text-align: center;"><div closure_uid_cymnil="248"><span style="color: #073763;">အေသအခ်ာေျပးၿပီး ေတြးဆရင္</span></div></div><div closure_uid_gchyr="140" style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div closure_uid_gchyr="168" style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အေ၀းႀကီးမေ၀းလွေသးပါဘူးအေမ </span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div closure_uid_gchyr="121" style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ခရီးအေ၀း အနီးေလးသာရွိေသးတဲ့ျဖစ္စဥ္မွာ</span></div><div closure_uid_gchyr="156" style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ခ်စ္ခင္စရာ သားပ်ိဳကို ထားသိုခဲ့သူဟာ အေမပါ။ </span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အေမ့၀မ္းတြင္း ေနထိုင္ရင္းပင္ အေဖ့ရင္အုံကိုယ္ေငြ႔လႈံကာ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ေမတၱာဘုံၾကား ခိုလႈံနားယူခ်ိန္ဟာ ျမဴတိမ္လႊာကင္းေပ်ာက္</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">၀င္းေတာက္တဲ့လမင္းေအာက္ ေရာက္ေနသလိုပဲအေမ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ဘ၀ရဲ႕အလင္း ေအးျမျခင္းရဲ႕ရသ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">လွပတဲ့ဘ၀တစ္ခု ထုဆစ္ခဲ့တာအေမပါ…..</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span>&nbsp;</div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">သားသမီးပင္ မသိခင္ ခ်စ္စိတ္၀င္ခဲ့တာလည္း အေမပဲ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ကိုးလဆယ္လ သေႏၶခ လြယ္ခဲ့ရတာလည္းအေမပဲ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">သေႏၶသားဖြားခန္း ခေရာင္းလမ္းကို </span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">မေညာင္းတမ္းေလွ်ာက္ခဲ့သူဟာ အေမပါ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ေစတနာေဇာၾကြ ေၾကျငာေျပာျပရရင္</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ေလာကထဲကို၀င္ဖို႔</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">သားတို႔ရဲ႕ သံတံခါးေပါက္</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">စံထားေလာက္တဲ့သူပါ…</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အေမ့ကိုအေျချပဳလို႔ ဤေျမထုေပၚေရာက္ခဲ့တာ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အေမသာမရွိရင္ အေသအခ်ာသိခ်င္တယ္</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ေလာကႀကီးဘာျဖစ္သြားမလဲလို႔</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ေၾသာ္ အေမရယ္…</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ဥေပကၡာ ေျမျပင္မွာ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ေမတၱာ ေရစင္ေရေအး</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">မုဒိတာေျမေဆြးေကြ်း</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ကရုဏာ ေလညွင္းေအးကိုရလို႔</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span closure_uid_gchyr="190" style="color: #073763;">သားပင္ပ်ိဳ ထြားရွင္စုိခဲ့တာပါ။</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ ဟိုးေနာင္ေရး </span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">မညႈိးေအာင္ အက်ိဳးေဆာင္ေပးတဲ့အတြက္</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အေမဆိုတာ ဥယ်ာဥ္မွဴး အထူးအျမင္စူးကာ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">လက္ဦးဆရာေရွ႔ကေဆာင္ မေကြ႔ေအာင္လမ္းျပ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ဆုံးျမပဲ့ျပင္ သြန္သင္ေပးခဲ့တဲ့ အေမ့ေက်းဇူး</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">မေမ့ေသးဘူးဆိုတာ ယုံပါအေမ။</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ေလာကႀကီးထဲ ဘာေတြပဲ ဆြဲထုက္ဆြဲထုက္</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">က်ဲစုတ္မက်န္ ပုံစံမပ်က္ဘူး ဒါေပမယ့္..</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">သားအျမင္ သားအထင္မွာ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အေမ့ကို ဖယ္ရွားရင္ ေလာကႀကီး ကြယ္သြားလိမ့္မယ္ </span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အေမ့ကို ဖယ္ထုက္ရင္ ေလာကႀကီး ကြယ္ျမဳပ္လိမ့္မယ္</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ဒီေလာက္ထိ အေလးထား အေရးပါအရာေရာက္</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အားထားေလာက္တဲ့အေမ မေပ်ာက္မပ်က္ေစရပါဘူးအေမ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">သုိ႔ေသာ္ အေမဆိုတာ သခၤါရနယ္သား</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အစဥ္ထာ၀ရကြယ္မသြားပါဘူး အေမရယ္……</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">တကယ္ေတာ့ အေမဆိုတာ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာ သနားျခင္းကရုဏာ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">၀မ္းသာျခင္းမုဒိတာ ခြင့္လႊတ္ျခင္း ဥေပကၡာနဲ႔ </span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">တကယ္ႀကီးမာ ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အမုန္းမဲ့သခင္ အဆုံးမဲ့ဘုရင္ပါ။ </span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ျမင့္မိုရ္ထက္ ျမင့္မားတာ အေမ့ေမတၱာ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">သမုဒၵရာထက္ နက္ရႈိင္းတာ အေမ့ကရုဏာ </span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ေကာင္းကင္မဆန္႔ ပ်ံ႕ႏွံ႕တာ အေမ့မုဒိတာ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ေျမျပင္ထက္ဟီး ထုတည္ႀကီးတာ အေမ့ဥေပကၡာ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အို………… အနႏၱပါကြယ္</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အခ်ိန္အတိုင္းအတာ နႈိင္းရွာေဖြဆက္</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ေရတြက္ၾကည့္အုံး အဆုံးမျမင္ ဒီဂုဏ္အင္ေၾကာင့္</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">စမ္းကတာ စမ္းထဲမွာ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အေမ့ေမတၱာစမ္းဟာ အေအးျမဆုံးပါ အေမ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ပန္းကတာ ပန္းထဲမွာ </span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အေမ့ ကရုဏာပန္းဟာ အေမႊးဆုံးပါ အေမ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">နန္းတကာ နန္းထဲမွာ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အေမ့ မုဒိတာန္းဟာ အေႏြးဆုံးပါ အေမ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">လမ္းတကာ့ လမ္းထဲမွာ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အေမ့ ဥေပကၡာလမ္းဟာ အေဖြးဆုံးပါ အေမရယ္……</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အမ်ားအျမင္မ်ာ သနားၾကင္နာတဲ့</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အေမနဲ႔ခြဲခြါ ႏွစ္ေတြၾကာၿပီကြယ္</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ႏွစ္ေတြၾကာလည္း အသစ္ေတြပါပဲ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အခ်စ္ေတြျဖာဆဲဆိုတာ အေမသိပါေစ……..</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ေက်းဇူးမသိသူတြင္ ရွင္သူပင္ေပ်ာက္ေသာ္လည္း</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ေက်းဇူးသိသူအတြက္ ေပ်ာက္ပ်က္တာမရွိ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အသိထဲမွာ အေမရွိဆဲပါေလ………</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ခႏၶာအေမ ျပန္ရွာေပမဲ့</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အၾကင္နာ မိုးေရ ေမတၱာအေမ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ရင္မွာၿဖိဳးေစြ ကရုဏာအေမ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အစဥ္သာတိုးေန မုဒိတာအေမ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အပင္မွာမညႈိးေပ ဥေပကၡာအေမကေတာ့</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အသြင္သ႑ာန္ဖုံး ရွင္သန္တုန္းပါပဲအေမရယ္…….</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span>&nbsp;</div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အေဟာင္းေနရာ အသစ္ဆက္</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ျဖစ္ပ်က္ေျပာင္းလဲ ေလာကထဲမွာ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">မေျပာင္းတဲ့ေမတၱာ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">မေႏွာင္းတဲ့ ကရုဏာ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">မေဟာင္းတဲ့ မုဒိတာ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">မေစာင္းတဲ့ ဥေပကၡာ တရားေတြနဲ႔</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ထုဆစ္ကာထားတဲ့ အေမ့ပုံကုိ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ေတြ႔ဆုံေလတိုင္း</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">မ်က္ရည္၀ိုင္းရပါတယ္ အေမရယ္……..</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ကာလတာရွည္ ၾကာၿပီအေမ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ရာသီေတြေဟာင္း ေျပာင္းလဲမႈရဲ႕သေကၤတ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အတိက္မွပစၥဳပၸန္ ပစၥဳပၸန္မွအနာဂတ္</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အခါမလပ္တြယ္ကပ္ လည္ပတ္ေနတဲ့ပုံစံဟာ ပုံမွန္ပါအေမရယ္</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">(ဒါေပမယ့္) ပုံမွန္ကုိ စုံကန္</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ထုံးစံကို ရုန္းကန္တထယ္လို႕ အျပစ္တင္ေစာပါေစ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ခ်စ္ၾကင္ေဇာနဲ႔အေမ့ဟန္</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">သစ္လြင္ေႏွာတဲ့ အေမ့သ႑ာန္ကေတာ့</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ပစၥဳပၸန္မွ ပစၥဳပၸန္ </span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အတိက္မွာ မက်န္ အတိက္သံမရွိ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အသိနဲ႕ အျမင္မွန္ ရွင္သန္ေနဆဲပါအေမ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ရွင္သန္ေနဆဲပါ……….</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ျမင့္မိုရ္ေတာင္ေၾက သမုဒ္ေရခန္းေျခာက္</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">ကမၻာႀကီး ေပ်ာက္ပ်ကသြားလဲ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အေမနဲ႕ သားသမီးၾကားထဲ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အဆီးအတားလဲ မထား</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">တသားတည္း တစားတည္း</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">တထပ္တည္း တစပ္တည္း</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">တခုတည္း တစုတည္း</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">တၿပိဳင္တည္း ခုိင္ၿမဲရွင္သန္ေနတယ္ဆိုတာ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;">အေမသိပါေစ အေမရယ္…. အေမသိပါေစ..</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div closure_uid_gchyr="176" style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><div closure_uid_gchyr="170" style="text-align: right;"><span closure_uid_gchyr="169" style="color: purple;">တကၠသိုလ္ကုိသု</span></div><div align="right" id="toggleText" style="display: none;"><br /></div></div><div closure_uid_gchyr="192" style="text-align: center;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-4519707529176494123?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-68528945030961312292011-08-09T21:37:00.000+06:302011-08-09T21:37:06.379+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-q-P7vht5aFs/TkFMnvZ70QI/AAAAAAAABDA/LLlPzx9IGnQ/s1600/thinking-smiley.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" naa="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-q-P7vht5aFs/TkFMnvZ70QI/AAAAAAAABDA/LLlPzx9IGnQ/s1600/thinking-smiley.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br />&nbsp;</div><div closure_uid_se44v9="130" style="text-align: justify;">အိႏၵိယႏိုင္ငံကေန အမိျပည္သို႔ အျပန္ခရီးကအစ ပို႔စ္တင္ဖို႔ကို ေ၀းေနခဲ့ေလသည္။ အမိျပည္သို႔ေရာက္သည္ႏွင့္ ဇာတိေျမေတာနယ္တြင္ ဆရာရွင္၏ ေ၀ယ်ာ၀စၥမ်ားလုပ္ကိုင္ကာ အခ်ိန္ေတြကုန္မွန္းမသိ ရဟန္းတစ္ပါးအဖို႔ ၀ါဆိုရေတာ့မည္ဆိုေတာ့မွ ရန္ကုန္သုိ႔ ျပန္လာ ခဲ့သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ၿမိဳ႕ေရာက္ေတာ့ ၿမိဳ႕စိတ္ ေတာေရာက္ေတာ့ ေတာစိတ္ဟုဆိုသလို ေတာဆိုေတာ့ ေတာဘုန္းႀကီးပီပီ ေက်ာင္းသန္႔ရွင္းေလးလုပ္လိုက္ စာအုပ္ဖတ္လိုက္နဲ႔ နားေထာင္စရာဆိုလို႔ ေရဒီယိုတစ္လုံးပင္ အဆင္ေျပေတာ့သည္။ တစ္နာရီေလာက္ အင္ဂ်င္စက္ေမာင္းမွ တီဗီဆိုတာကို ၾကည့္ရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကြန္ျပဴတာဆို ေ၀လာေ၀းေနေတာ့သည္။ ျမန္မာေရာက္ေနသည့္ အခ်ိန္မ်ားမွာေတာ့ မထူးျခားေတာ့။ မထူးျခားဟုဆိုေသာ္လည္း အေတြးနယ္ခဲ့မိတဲ့ စိကေလးေတြကေတာ့ အမ်ားသား။ လွ်ပ္စစ္မီးမရွိတဲ့ ေတာနယ္မွာ ညဆို ဖေယာင္းတိုင္ထြန္းကာ အေတြးနယ္မ်ားကေတာ့ ေန၀င္ခ်ိန္၏ ေနာက္ကြယ္ကေန ကိုရင္ေလးတစ္ေယာက္ ခ်ဲ႕ခဲ့မိသည္မွာေတာ့ ေရျပင္က်ယ္မွာပင္ က်ဥ္းသြားေလာက္ေတာ့မည္ထင္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_se44v9="150" style="text-align: justify;">တစ္ခါတေလေတာ့လည္း ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္က အရွင္သံဃရကၡိတ မေထရ္ အေတြးနယ္ခ်ဲ႕သလိုမ်ား ျဖစ္ေနေတာ့လားဟု ကိုယ့္ကုိယ္လည္းေတြးမိပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ေန၀င္ခ်ိန္ ေနာက္ကြယ္၌ကား အေျပာင္းအလဲမျဖစ္ခဲ့ေပ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သီတင္း၀ါလကြ်တ္ၿပီျဖစ္လို႔ အရွင္သံဃရကၡိတသည္လည္း ခရီးထြက္ရန္အတြက္ ေက်ာင္းအိပ္ ရာေနရာမ်ားကို သိုမွီးသိမ္းဆည္းလ်က္ရွိသည္။ လူ႔ဘ၀တြင္ သူ၏ဦးရီးေတာ္စပ္ၿပီး ရဟန္းျဖစ္ ေသာအခါ ဥပဇၥ်ာယ္ဆရာျဖစ္ေသာ ဦးရီးေတာ္မေထရ္ႀကီးကို သြားေရာက္ဖူးေျမွာ္ မည္ျဖစ္သည္။ ျပဳဖြယ္ကိစၥမ်ားၿပီးေသာအခါ သပိတ္သကၤန္းႏွင့္အတူ သကၤန္းစဖ်င္ပိုင္း ႏွစ္ေတာင္ခန္႔ကိုပါယူ၍ ေက်ာင္းမွထြက္ခဲ့ေတာ့သည္။ ထိုသကၤန္းအပိုင္းစကို ဒါယကာတို႔ လွဴဒါန္းစဥ္ကပင္ ဦးရီးေတာ္မေထရ္အား လွဴဒါန္းမည္ဟု ရည္ရြယ္ သိမ္းဆည္းထားခဲ့သည္။ လမ္းခရီးအၾကားတြင္ ဆြမ္းခံ၍ ဆြမ္းကိစၥအၿပီး ခရီးဆက္ခဲ့ရာ ဦးရီးေတာ္မေထရ္ႀကီး သီတင္သုံးရာ ေက်ာင္းေတာ္သို႔ ေကာင္းစြာပင္ေရာက္ရွိခဲ့ေတာ့သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အရွင္သံဃရကၡိတ ေက်ာင္းသို႔ေရာက္ခ်ိန္တြင္ မေထရ္ႀကီးမွာ ဆြမ္းခံရာမွ ျပန္ၾကြမလာ ေသးေသာေၾကာင့္ တစ္ပါးတည္းပင္ တံမ်က္လွည္းျခင္း၊ ေနရာခင္းျခင္း၊ ေျခေဆးေရျဖည့္ျခင္း၊ ေသာက္ေရတည္ျခင္း စေသာ၀တ္ႀကီး၀တ္ငယ္မ်ားကို ျဖည့္ၿပီး ဦးရီးေတာ္အလာလမ္းဆီသို႔ ေမွ်ာ္မွန္းေစာင့္လင့္ေနေလသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">မေထရ္ႀကီးျပန္ၾကြလာသည္ကို ျမင္ေသာအခါ အသင့္ဆီးႀကိဳ၍ သပိတ္၊ သကၤန္းတို႔ကိုယူျခင္း၊ ေျခေဆးေပးျခင္းစသည့္ ၀တ္မ်ားကိုျဖည့္ၿပီးေနာက္ ခင္းထားေသာေနရာတြင္ထိုင္ရန္ ေလွ်ာက္ ထားေလသည္။ မေထရ္ႀကီး ထိုင္ၿပီးေသာအခါ သူယူေဆာင္လာေသာ သကၤန္းလ်ာ ဖ်င္ပိုင္းစကို ေျခရင္း၌ခ်ထားၿပီး “ အရွင္ဘုရား ဤသကၤန္းလ်ာကို သုံးစြဲေတာ္မူပါ” ဟုေလွ်ာက္ ထားလွဴဒါန္းေလသည္။ ထိုသို႔ လွဴဒါန္းၿပီးေနာက္ မေထရ္ႀကီးအနီးတြင္ ထိုင္ကာ ထန္းရြက္ ယပ္ျဖင့္ ယပ္ခတ္ေပးေနေလသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">မေထရ္ႀကီးက “ရွိပါေစ သံဃရကၡိတ၊ ငါ့မွာသကၤန္းျပည့္စုံပါသည္၊ သင္သာသုံးစြဲေလေတာ့” ဟု မိန္႔ၾကားလိုက္ရာ သံဃရကၡိတက “အရွင္ဘုရား၊ ဤသကၤန္းလ်ာကို ရသည့္ေန႔မွစ၍ အရွင္ဘုရားကို လွဴဒါန္းရန္ ရည္မွန္းသိမ္းဆည္းထားခဲ့ပါသည္၊ သုံးစြဲေတာ္မူပါ၊ အရွင္ဘုရား သုံးစြဲခဲ့ေသာ္ တပည့္ေတာ္အား ႀကီးျမတ္ေသာ အက်ိဳးကို ရမည္ျဖစ္ပါသည္” ဟုေလွ်ာက္ထား ေလသည္။ မည္သို႔ပင္ေလွ်ာက္ထားေသာ္လည္း မေထရ္ႀကီးက သုံးစြဲရန္ျငင္းပယ္ေသာအခါ အရွင္သံဃရကၡိတသည္ ယပ္ေလခတ္ေပးရင္း စိတ္မခ်မ္းမသာျဖင့္ ေတြးေတာေနမိသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“မေထရ္ႀကီးသည္ ငါလူ႔ဘ၀တြင္ရွိစဥ္က ဦးရီးေတာ္ခဲ့သည္။ ရဟန္းဘ၀သို႔ေရာက္ေသာအခါ ဥပဇၥ်ာယ္ဆရာ ျဖစ္ခဲ့သည္၊ သို႔ပါလ်က္ ငါလွဴေသာပစၥည္းကို သုံးစြဲရန္ အတန္တန္ျငင္း ပယ္ခဲ့သည္။ ငါ့အဖို႔ ရဟန္းဘ၀နွင့္္ေန၍ အက်ိဳးမရွိေတာ့ၿပီ၊ လူထြက္မွေကာင္းေတာ့မည္” ဟုစိတ္ကူးမိေတာ့သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သံဃရကၡိတသည္ ဖ်င္ပိုင္းစေလးကိုယူ၍ မေထရ္ႀကီးထံမွ ထြက္ခြါခဲ့ၿပီးေနာက္ သူႀကံစည္ထားသည့္အတိုင္း လူထြက္လိုက္ေတာ့သည္။ လူ႔ဘ၀သို႔ေရာက္ႏွင့္ စား-၀တ္-ေနေရးအတြက္ စတင္စဥ္းစားရေတာ့သည္။ ထိုအေရးေတြအတြက္ကား အလုပ္တစ္ခုခုကို လုပ္မွျဖစ္ေတာ့မည္။ သူ၏၀န္ထမ္းအလုပ္မွလြဲ၍ ေငြအရင္းႏွီးမရွိဘဲ မည္သည့္အလုပ္မွ် မျဖစ္ႏိုင္။ ေငြရင္းေငြႏွီး မည္သို႔ရွာရမည္နည္း၊ သူ႔တြင္ ကိုယ္ပိုင္ပစၥည္းဆို၍ ႏွစ္ေတာင္ေသာ ဖ်င္ပိုင္းစေလးသာရွိသည္။ ထိုဖ်င္ပိုင္းစေလးကိုေရာင္းလိုက္လွ်က္ အရင္းႏွီးအနည္းငယ္ ရႏိုင္သည္ဟုေတြးမိသည့္အတြက္ ေရာင္းခ်လိုက္ေတာ့သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေရာင္းရေသာေငြျဖင့္ သိုးမတစ္ေကာင္ကို၀ယ္၍ ေမြးျမဴေရးလုပ္ငန္းကို စတင္လိုက္ ေတာ့ သည္။ သိုးတို႔သဘာ၀မွာ ေပါက္ဖြားမႈျမန္ေလေတာ့ အခ်ိန္ေပးရသည္ႏွင့္အမွ် သံဃရကၡိတမွာ သိုးအုပ္ႀကီးကို ပိုင္ဆိုင္ေလေတာ့သည္။ ထိုသိုးမ်ားကို ျပန္ေရာင္းလုိက္ေသာအခါ ေငြအေတာ္မ်ားမ်ား စုေဆာင္းမိသည့္အတြက္ တစ္ဆင့္တက္၍ စိတ္ကူးလုိက္ျပန္သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ငါတစ္ေယာက္တည္း ေနရသည္မွာ စားမႈ၊ေနမႈတြင္ အခ်ိဳးမက်၊ ကသီကရီႏိုင္လွသည္၊ အိမ္ေထာင္ ထိန္းသိမ္းမည့္သူရွိမွသာ အစစအရာရာ အဆင္ေျပ၍ သာေတာင့္သာယာ ရွိေပလိမ့္မည္။ အိမ္ေထာင္ျပဳမွ ေတာ္မည္”ဟု ႀကံစည္လိုက္ေလသည္။ မၾကာမီမွာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္နွင့္ လက္ထပ္လိုက္၍ အိမ္တစ္ေဆာင္ မီးတစ္ေျပာင္ ျဖစ္ေနေတာ့သည္။ ထိုသို႔ေနလာခဲ့ရာ ဇနီးသည္မွ သားဦးေယာက်္ားေလး ဖြားျမင္ေလရာ ထိုသားဦးေလးႏွင့္အတူမိသားတစ္စု ဦးရီးေတာ္မေထရ္ထံ ဖူးျမွာ္ရန္ လွည္းယာဥ္ေလးျဖင့္ ခရီးထြက္ခဲ့ၾကသည္။ လမ္းခရီးၾကားသို႔ေရာက္ေသာအခါ သားငယ္ကုိေပြ႔ခ်ီထားရသည္မွာ ၾကာၿပီျဖစ္ေသာ ဇနီးသည္အား “ရွင္မေရ သားေလးကိုေပးအုံး က်ဳပ္တစ္လွည့္ခ်ီအုံးမယ္” ဟုေျပာလုိက္ရာ ဇနီးျဖစ္သူက သားငယ္ကို လွမ္း၍အေပးတြင္ လွည္းေဆာင့္ သည့္အရွိန္ေၾကာင့္ မထိန္းႏိုင္ေတာ့ဘဲ လွည္းေအာက္သုိ႔ လြတ္က်သြားေတာ့သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">လ်င္ျမန္စြာ လည္ပတ္ေနတဲ့ လွည္းဘီးက သားငယ္အေပၚ နင္းႀကိတ္သြားသည္ကို ျမင္လိုက္ရေသာအခါ ေဒါသကို မထိန္းႏိုင္ေတာ့ပဲ “ဟဲ့ မိန္းမပ်က္၊ ကေလးကိုမွ ႏိုင္ေအာင္မထိန္းႏိုင္ဘူးလား၊ ဒီေလာက္ေတာင္ ေပါ့ပ်က္တဲ့မိန္းမ၊ ကဲဟာ”ဟု ႀကိမ္းေမာင္းေရရြတ္ရင္း ႏြားေမာင္ေနသည့္ ႀကိမ္လုံးျဖင့္ ရိုက္လိုက္ေတာ့သည္။ သို႔ေသာ္.. တကယ္အရိုက္ခံလိုက္ရသည္မွာ သူ႔၏ဇနီးသည္မဟုတ္ပဲ ဦးရီးေတာ္မေထရ္ႀကီးသာ ျဖစ္ေနသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အမွန္မွာ အရွင္သံဃရကၡိတသည္ တကယ္လူထြက္သည္ေတာ့ မဟုတ္ေပ၊ လူထြက္ရန္ စိတ္ကူးႀကံစည္မိရာက ကာမ၀ိတက္မ်ား ဆက္ကာ ဆက္ကာျဖစ္ပြားေနျခင္းသာျဖစ္သည္။ မေထရ္ႀကီးကို ယပ္ခတ္ပးလ်က္ ရွိေသာ္လည္း စိတ္ကူးႀကံစည္သည္ကား လူထြက္ လိုက္သည္၊ သိုးေမြးျမဴေရး လုပ္လိုက္သည္၊ အိမ္ေထာင္ျပဳလုိက္သည္၊ သားတစ္ေယာက္ ရလိုက္သည္၊ မိသားစုသုံးေယာက္ လွည္းယာဥ္ေလးျဖင့္ ခရီးထြက္ၾကသည္။ တကယ္ျဖစ္ ပ်က္သည္ေတာ့မဟုတ္၊ စိတ္ကူးေရယဥ္ေၾကာေမ်ာေနျခင္းျဖစ္သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေလထဲတြင္ တိုက္အိမ္ေဆာက္ေနေသာ သူ၏စိတ္ကူးယဥ္ဇာတ္လမ္းတြင္ ဇနီးသည္အား ႏြားေမာင္ႀကိမ္လုံးျဖင့္ ရိုက္သည့္အခန္းေပၚလာေသာအခါ လက္ထဲတြင္ တကယ္ကိုင္ထား ေသာ ထန္းရြက္ယပ္ျဖင့္ မေထရ္ႀကီးဦးေခါင္းကို ဖ်န္းခနဲေယာင္ရမ္းရိုက္လိုက္မိေတာ့သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">မေထရ္ႀကီးမွာ ရဟႏၱာမေထရ္ႀကီးျဖစ္၍ သံဃရကၡိတ အဘယ္ေၾကာင့္ ထိုသို႔ျပဳမူသည္ကို ဆင္ျခင္ေသာအခါ ကာမ၀ိတက္မ်ား ျဖစ္ပြားပုံအလုံးစုံကုိ ျမင္ေတာ္မူေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ “ဘယ္ႏွယ္လဲ သံဃရကၡိတ၊ သင့္ဇနီးကိုေတာ့ ထိေအာင္မရိုက္၊ ငါမေထရ္အိုႀကီးမွာ ဘာအျပစ္ရွိလို႔ ရိုက္ရသလဲ”ဟု မိန္႔ၾကားလိုက္သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သံဃရကၡိတသည္ “ငါ၏ ကာမ၀ိတက္မ်ား ျဖစ္ပြားေနပုံကို မေထရ္ႀကီး သိသြားပါေပါ့လား”ဟု ရွက္ရွက္ျဖင့္ ေနရာမွာ ဖဲသြားေတာ့သည္။ ထုိအေၾကာင္းအရာကို သိရေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ား က ျမတ္စြာဘုရားရွင္ထံ ေခၚေဆာင္သြားၾကသည္၊ ျမတ္စြာဘုရားေရွ႕ေတာ္ေမွာက္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ ဤရဟန္းသည္ မေထရ္ႀကီးအား ယပ္ေတာင္ျဖင့္ရိုက္၍ေျပးေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားၾကေလသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ျမတ္စြာဘုရားရွင္မွ ရဟန္းေတာ္မ်ားေလွ်ာက္တင္သည္မွာ မွန္ပါသလားဟု ေမးေတာ္မူ ေသာအခါ အေၾကာင္းစုံျဖစ္ပ်က္ခဲ့မႈ႕ကို ျပန္ေလွ်ာက္ထားေလသည္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္မွ ရဟန္းေတာ္မ်ားကို ကာမ၀ိတက္မ်ား မျဖစ္ပြားေစရန္ ဆုံးမေတာ္မူခဲ့ေလသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_se44v9="164" style="text-align: justify;">ေၾသာ္… ပုထုဇဥ္မွန္သမွ် အေတြးနယ္ခ်ဲ႕မိသည္မွာ အမွန္ပင္ အေတြးသည္မွ ခ်ဲ႕ထြင္ၾကခ်င္း မဟုတ္ပါေလာ။ ထိုခ်ဲ႕ထြင္ျခင္းမွ က်ယ္ျပန္႔ျခင္းသို႔ေရာက္ရွိလာခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ မိမိအေတြးသည္ မိမိအတြက္ ဘယ္ေလာက္အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းသည္ကိုေတာ့ လူတိုင္းလူတိုင္း သတိထားသင့္ေတာ့သည္။ ေလထဲမွာ တိုက္အိမ္မေဆာက္မိဖို႔လည္း အထူးသတိထား သင့္သည္။ အေတြးနယ္မွ ခ်ဲ႕ခဲ့သမွ်သည္ ျဖစ္မလာေတာ့ ေတာက္ေခါက္မိလိမ့္မည္ ေတာက္မေခါက္မိေတာ့ အေတြးမ်ားျဖင့္ ခ်ဲ႕ထြင္ႏိုင္ပါေစ။ ကိုရင္ေလးလည္း ဆရာရွင္ကို အရွင္သံဃရကၡိတကဲ့သို႔ ယပ္ေတာင္ျဖင့္ မရိုက္မိခဲ့ သည္မွလြဲ၍ အေတြးနယ္မ်ားကေတာ့ ခ်ဲ႕မိခဲ့ေလေတာ့သည္။ </div><div closure_uid_se44v9="164" style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_se44v9="164" style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_se44v9="164" style="text-align: justify;"><span style="color: orange;">ကိုရင္ေလး</span></div><div closure_uid_se44v9="164" style="text-align: justify;"><span style="color: purple;">၉.၈.၂၀၁၁</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-6852894503096131229?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-20095005053691579412011-08-05T22:07:00.000+06:302011-08-05T22:07:10.107+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"></div><div closure_uid_8yqm3r="140" style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-wQ-lyMv04qU/TjwN2ofZ5jI/AAAAAAAABC8/dmK618yT3F8/s1600/scholarships-sign.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="219" src="http://2.bp.blogspot.com/-wQ-lyMv04qU/TjwN2ofZ5jI/AAAAAAAABC8/dmK618yT3F8/s320/scholarships-sign.jpg" t$="true" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br />&nbsp;</div><div closure_uid_8yqm3r="137" style="text-align: justify;">ပညာေတာ္သင္ေဖာင္ေဒးရွင္းကို ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ ေဒါတ္တာကုမာရဘိ၀ံသ ႏိုင္ငံေတာ္သံဃ မဟာနာယက ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးဦးစီး၍ ျမန္မာသံဃာေတာ္ အရွင္ျမတ္ မ်ားအတြက္ အိႏၵိယ၊ သီရီလကၤာ စသည့္ ႏိုင္ငံျခားတြင္ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ရန္ ပညာေတာ္သင္ စေကာလားရွစ္ ဆုအျဖစ္ ေပးသြားရန္ ဖြဲ႕စည္းခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ျမန္မာ သံဃာေတာ္ အရွင္ျမတ္မ်ားသည္ ပညာေတာ္သင္ စေကာလားရွစ္ဆုကို ေလွ်ာက္ထားႏိုင္သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ပညာေတာ္သင္စေကာလားရွစ္ေလွ်ာက္ထားေသာအရွင္ျမတ္သည္..</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">၁။ ေလွ်ာက္လႊာတင္သည့္ေန႔၌ သက္ေတာ္(၃၀)ႏွစ္ထက္မႀကီးေသာ ရဟန္းေတာ္ျဖစ္ရမည္။ (သာသနာ၀င္မွတ္တမ္းမူရင္းတင္ျပရမည္။ )</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">၂။ အစိုးရဓမၼာစရိယေအာင္ျမင္ၿပီးျဖစ္ရမည္။(မူရင္းေအာင္လက္မွတ္ျပရမည္)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">၃။ အျခားေသာသီးျခားေအာင္ျမင္ၿပီး ဘြဲ႕တံဆိပ္လက္မွတ္မ်ားရွိပါကတင္ျပရန္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">၄။ ၀ိနည္းတရားေတာ္၊ဘုရားေဟာပါဠိေတာ္ႏွင့္ ညီညႊြတ္စြာေနထိုင္သူျဖစ္ရမည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">၅။ ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ႏွင့္ ၿမိဳ႕နယ္၊ တိုင္း၊ သံဃမဟာနာယဥကၠ႒ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၏ ေထာက္ခံခ်က္ပါရမည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">၆။ အထက္ပါ အရည္အခ်င္းငါးခ်က္ႏွင့္ျပည့္စုံေသာ ေလွ်ာက္လႊာရွင္အား ပညာေတာ္သင္ မထြက္မီ (၁)လအတြင္း အရည္အခ်င္းစစ္စာေမးပြဲေျဖဆိုရမည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">၇။ ႏွစ္စဥ္အရည္အခ်င္းစစ္ေအာင္ျမင္ေသာ သံဃာေတာ္မ်ားထဲမွ အမွတ္အမ်ားဆုံးရ သံဃာေတာ္ (၅)ပါး၊ (၇)ပါး၊ (၁၀)ပါးတို႔ကို စေကားလားရွစ္ပညာေတာ္သင္ဆုအျဖစ္ သက္မွတ္မည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">၈။ ပညာေတာ္သင္မွ ျပန္လာေသာ သံဃာေတာ္အရွင္မ်ားသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဘုန္းေတာ္ ႀကီးသင္ ပညာေရးေက်ာင္း(ဘ-ကေက်ာင္းမ်ား)ႏွင့္ ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းႀကီးသင္ တန္းေက်ာင္း မ်ားသုိ႔ အနည္းဆုံး (၂)ႏွစ္ခန္႔ စာေပသင္ၾကားေပးျခင္းျဖင့္ ေက်းဇူးဆပ္ရမည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">၉။ အကယ္၍ ေက်ာင္းေကာ္မတီ၏ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကို မလိုက္နာႏိုင္ပါက ပညာေတာ္သင္ စရိပ္မ်ားကို အသင္းႀကီးသို႔ ျပန္လည္လွဴဒါန္းေပးရမည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">၁၀။ ႏွစ္စဥ္စေကာလားရွစ္ပညာေတာ္သင္ဆုရ သံဃာေတာ္ေဟာင္းမ်ားအား တစ္ႏွစ္တာ ေထာက္ပ့ံေရး စရိပ္ေငြပမာဏႏွင့္ ပညာေတာ္သင္ဆုရ သံဃာအေရတြက္ကို ေကာ္မတီမွ ညွိႏိႈင္းဆုံးျဖတ္ရမည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">၁၁။ အိႏၵိယ၊ သီရိလကၤာႏိုင္ငံမ်ား၏ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းမ်ားသို႔ ပညာေတာ္သင္ ပို႔ေဆာင္ မည္ျဖစ္သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_8yqm3r="167" style="text-align: justify;">၁၂။ ပညာေတာင္သင္စရိပ္ ဆက္လက္ေထာက္ပံ့သင့္/မသင့္ကို တက္ေရာက္ေနေသာ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းမ်ားမွ အႀကီးအကဲႏွင့္ အဖြဲ႕အစည္း၏ ေထာက္ခံခ်က္၊ အရည္အခ်င္းစစ္ မွတ္တမ္းမ်ား ရယူပါမည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အထက္ပါ အေၾကာင္းမ်ားႏွင့္ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ေမတၱာေတာ္မ်ားေၾကာင့္ ျမန္မာရဟန္း ေတာ္မ်ား အခြင့္ထူးရရွိေစသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_8yqm3r="168" style="text-align: justify;">ထို႔ေၾကာင့္ စေကာလားရွစ္ေလွ်ာက္ခ်င္ေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ အေထာက္အကူျပဳ ျဖစ္မည္ဟု ႀကံရြယ္ရာ ျမန္မာဂ်ာနယ္တစ္ခုမွ ကူးယူေဖာ္ျပေပးလုိက္ပါသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_8yqm3r="169" style="text-align: justify;"><span style="color: orange;"><strong>ကိုရင္ေလး</strong></span></div><div closure_uid_8yqm3r="130" style="text-align: justify;">၈.၅.၂၀၁၁</div><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-2009500505369157941?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-4523868920819740122011-05-21T15:10:00.004+06:302011-05-21T16:09:08.304+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-kUiAfGJrxlw/TdeIMc_AOKI/AAAAAAAABC4/-QrbjA6PZuQ/s1600/Air_india_airline-logos.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="197" src="http://4.bp.blogspot.com/-kUiAfGJrxlw/TdeIMc_AOKI/AAAAAAAABC4/-QrbjA6PZuQ/s320/Air_india_airline-logos.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Iq3hs7mV2b4/Tdd7eQ1SmBI/AAAAAAAABC0/mCoWHL2b-kA/s1600/SDC12300.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><div style="text-align: justify;">ကုိရင္ေလး အမိျမန္ျပည္သို႔ ၂၂.၅.၂၀၁၁ ေန႔ စံေတာ္ခ်ိန္ ၄.၃၀- တြင္ အိႏၵိယႏိုင္ငံ ခ်န္ႏိုင္းျပည္ တြင္းေလဆိပ္ မွတစ္ဆင့္ ကာလကတၱားေလဆိပ္သို႔ ျမန္မာျပည္ျပန္ရန္ သြားေရာက္ပါသည္။ ထိုေလဆိပ္တြင္ ညအိပ္ကာ အိႏၵိယစံေတာ္ခ်ိန္ မနက္ ၁၀.၀၀ နာရီတြင္ အိႏၵိယ အဲယား လိုင္းျဖင့္ ျမန္မာ သို႔ျပန္ေရာက္ရွိပါမည္။ ကိုရင္ေလး ႏိုင္ငံျခားလို႔ေခၚဆိုတဲ့ အိႏၵိယမွ ျပည္သို႔ ၁၂.၃.၂၀၁၁-ေန႔တြင္ ဘုရားဖူးရင္း အိႏၵိယႏိုင္ငံ တကၠသိုလ္တစ္ခုခုတြင္ Ph.D အတြက္စုံစမ္းရင္း လိုက္ပါခဲ့ပါတယ္။ ဘုရားဖူးရင္း လိပ္ဥတူးရင္းလို႔ေျပာရမလားပဲ။ ဘုရားစုံေတာ့မဖူးလိုက္ရ ေက်ာင္းအတြက္ ဒုတိယဦးစားေပး ျခင္းဆိုေတာ့ လုံးပမ္းရ ေသးသည္။ ရထားတဲ့ဗီဇာက အလည္ဗီဇာသုံးလထဲရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အခ်ိန္အနည္းငယ္ အတြင္း မွာရည္ရြယ္ထားရာေလးေတြကို ျဖည့္ဖို႔ႀကိဳးစားလုိက္ရသည္။ <br /><br />အိႏၵိယသို႔ေရာက္ခ်ိန္အတြင္း ရထားတဲ့အခြင့္အေရးလို႔ဆိုတဲ့ အင္တာနက္အသုံးျပဳခြင့္ကေတာ့ အျပည့္အ၀ ရခဲ့ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ မိမိ၏ဆိုက္ေလး ေဒါ့ကြန္သက္တမ္း တစ္ႏွစ္ထပ္တုိးၿပီး ပို႔စ္မ်ားကို တင္ခြင့္ေရးသားခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ အမိျမန္ျပည္ဆိုလွ်င္ အခုေလာက္လည္း ေရးသား ခြင့္မရေတာ့ပါဘူး။ အင္တာနက္အေျခအေနႏွင့္ စာရိုက္ဖို႔အခ်ိန္ရွိေသာ္လည္း ေအာ္တိုမိတစ္ျဖစ္ေနတဲ့ အမိျပည္ရဲ႕လွ်ပ္ စစ္မီးဒုကၡ။ စာအုပ္မွာၾကမ္းေရး၍ အင္တာနက္ကေဖး ဆိုင္တြင္ သြားေရာက္၍ စာရိုက္ရေအာင္ကလည္း မလြယ္ကူလွေတာ့ စာေရးျခင္းကို မ်က္ႏွာ လြဲထားရေတာ့သည္။<br /><br />အေၾကာင္းတိုက္ဆုိင္လို႔ ေရးသားထားေသာ စာေလးေတြကို ဘေလာ့သို႔ေရာက္ရွိေအာင္ ခႏၱီတရား လက္ကိုင္ထားကာ တင္ရေတာ့သည္။ အမိျပည္အင္တာနက္ ကြန္နရွင္အေၾကာင္း သိေကာင္း စရာေခါင္း စဥ္ျဖင့္ေတာ့ ေရးသားရန္လိုမယ္မထင္။ ထုိအထဲ သံဃာေတာ္မ်ား အင္တာနက္ဆုိင္ကို အသုံးျပဳလွ်င္ မ်က္စိေတာက္ေထာက္ၾကည့္ေနသည့္ လူမ်ားကလည္း မနည္းလွ။ အခ်ိဳ႕ေသာဒကာ၊ ဒကာမမ်ားကလည္း ရဟန္းေတာ္မ်ားကို အင္တာနက္သုံးလွ်င္ အာပတ္သင့္ေနသလုိလို သူတို႔ထင္ေနၾကသည္။ ထုိအေၾကာင္း အရာကို ကိုရင္ေလးရွင္းျပ ေျပာဆုိရသည္မွာ ေလးေယာက္ေလာက္ႀကဳံခဲ့ဖူးပါသည္။ <br /><br />ေၾသာ္.. မ်က္စိဖြင့္ နားစြင့္ဆုိတဲ့ေခတ္ႀကီးမွာ မ်က္စိမွိတ္ နားပိတ္သူေတြကို ရွင္းျပရတာေတာ့ မလြယ္ကူ လွေပ။ အေၾကာင္းအရာရွိလို႔ မျဖစ္မေနသုံးရလွ်င္လည္း အခ်ိန္အနည္းငယ္သုံး၍ လွည့္ျပန္ရေတာ့သည္။ တစ္ခါတေလေရးထားတဲ့ စာေလးေတြတင္ခ်င္တာေတာင္ အခက္ေတြ႔ ရေတာ့သည္။ ဘေလာ့သို႔ ၀င္ေရာက္လွ်င္လည္း အမိျပည္က ေက်ာ္ခြတက္ မွရသည္။ ေက်ာ္ခြ တက္ေသာအတက္ကား တက္ရေသး သည္။ ေရးထားတဲ့စာေလး ေတြေတာ့ အဆုံးရႈံးမခံခ်င္ ဘေလာ့တင္ရတဲ့အခ်ိန္ႏွင့္ အီးေမးဖြင့္ရတဲ့ အခ်ိန္ ႏႈိင္းစာလုိက္ေတာ့ ဘေလာ့တင္ရတဲ့ အခ်ိန္ကား မိနစ္အေတာ္ၾကာၾကာေစာင့္ရသည္ ထို႔ေၾကာင့္ ေရး ထားတဲ့စာ ေလးေတြကို အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္ မေခ်ာသို႔ပို႔ကာ အကူညီေတာင္းရေတာ့သည္။ ဘေလာ့ကာ ခ်င္းအျပည့္အ၀ပင္ ကူညီေပးသည္။ ထို႔ေၾကာင့္သာ အမိျပည္ကေနႀကိဳးၾကား ႀကိဳးၾကား စာေရးခ်င္ စိတ္ေလးျဖစ္ရသည္။ <br /><br />ကိုရင္ေလး ခရီးစဥ္အတြင္းမွာ တစ္သက္မွတစ္ခါဆိုသလိုရလိုက္တဲ့ အေတြ႔အႀကဳံဗဟုသုတ မ်ားစြာကို ရလိုက္ရသည္။ ေက်ာင္းကိစၥအတြက္ရဖို႔ကို လုံးပမ္းရျခင္း၊ အေတြ႔အႀကဳံႏွင့္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံလိုက္ရသည့္ မိတ္ေဆြတို႔အထံမွ ရလိုက္သည့္ သင္ခန္းစားကား တစ္သက္တာအတြက္ အမွတ္ရစရာေတြျဖစ္ေန ခ့ဲေတာ့မည္။ ဟိုယခင္ သီရိလကၤာႏိုင္ငံမွာ ေက်ာင္းတက္ေနစဥ္အတြင္း မိတ္ေဆြႏွင့္ပတ္သက္၍ ပို႔စ္တစ္ပုဒ္ေရးသားခဲ့ဖူးပါသည္။ ယခုအခါမွာေတာ့ ပို႔စ္တင္ဖို႔မသင့္ေတာ္သည့္ အေနမွာ ရွိေသာေၾကာင့္ ေရး သားဖို႔ ခ်န္လွစ္ခဲ့ရပါသည္။ <br /><br />မိတ္ေဆြဟူ၍ လူမိတ္ေဆြရယ္ ရဟန္းမိတ္ေဆြရယ္ဆုိၿပီး ႏွစ္မ်ိဳးနွစ္စား ေတြးထင္ႏိုင္ပါသည္။ အဓိကအေၾကာင္းႏွင့္ အက်ိဳးဆက္အျဖစ္ ကိုရင္ေလးတို႔ ေတြ႔ႀကဳံေနရသည္မွာေတာ့ ရဟန္းမိတ္ေဆြက အမ်ားဆုံးပင္ျဖစ္ပါသည္။ အထက္ပါဆိုလိုခ်က္သည္လည္း ရဟန္းမိတ္ ေဆြသူငယ္ခ်င္းကိုသာ ဆိုလိုပါသည္။ လူမိတ္ေဆြကား ကိုရင္ေလးတို႔ရဟန္းဘ၀မွာေတာ့ ဥပသကာ ဥပသိကာမဟူေသာ ဘာသာေရးရႈေထာင့္က ၾကည့္၍ေျပာဆိုဆက္ဆံရသည္။ ရဟန္းမိတ္ေဆြမွာေတာ့ ညီအကို သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္နဲ႔ ထိေတြ႔ေျပာ ဆုိရပါသည္။ ထိုခရီးစဥ္ တစ္ေလွ်ာက္မွာ အခက္ခဲမ်ားစြာကို ႀကဳံေတြ႔ေနရတုိင္း စကားျဖင့္တစ္ဖုံ အျခားေသာ နည္းျဖင့္ တစ္ဖန္ ေျပလည္မႈရေစရန္ ကူညီမႈမ်ားေပးသည့္ မိတ္ေဆြရဟန္း ေတာ္မ်ား ရွိသလို၊ မိတ္ေဆြ ဟူေသာေခါင္းစဥ္ျဖင့္ မထုိက္တန္သည့္ ရဟန္းမိတ္ေဆြတို႔လည္း ေတြ႔ႀကဳံဆက္ ဆံခဲ့ရသည္။ <br /><br />ေၾသာ္…. အေတြ႔အႀကဳံဟူသည္ ေငြျဖင့္ေပး၀ယ္၍မရ ဟူေသာ ဆုိရိုးသည္မွန္စြတကား၊ ထိုအေၾကာင္း အရာမွန္သမွ်သည္ ေငြျဖင့္၀ယ္လို႔ ရလိုက္သည္မဟုတ္ပါ။ ေလာကမွေပး လုိက္သည့္ အေတြ႔အႀကဳံမ်ား ပင္ျဖစ္ပါသည္။ ကိုရင္ေလးအခုလိုေရးလိုက္လို႔ စာရႈသူတစ္မ်ိဳး ထင္စရာမ်ားျဖစ္ေလမလား။ ရဟန္းသည္ လည္းပုထုဇဥ္ပါပင္မဟုတ္ပါေလာ။ ပုထုဇဥ္မွန္က အျပစ္ဟူ၍ကား မကင္းၾကသည္သာ။ ထိုပုထုဇဥ္၀န္းက်င္ ကိုဆိုလိုပါသည္။ အားလုံးေသာ စာဖက္သူမ်ားကိုလည္း လာလည္ျခင္းမ်ားအတြက္ အားတက္ေစခဲ့ရပါတယ္။ စာေရးခ်င္စိတ္ ဆုိတာ စာဖက္သူက တြန္းအားေပးေနတာပါ။ အခုေတာ့ ေခတၱမွ် (အခ်ိန္ၾကာခ်င္ၾကာသြား မည္) ခြဲခြါရေပဦးမည္၊ အဲဒါေၾကာင့္ ကိုရင္ေလးကပဲႏုတ္ဆက္ခ်င္ပါတယ္…… </div><br /><div style="color: red; text-align: center;">ဘ၀ခရီးတစ္ေထာက္မွ ကိုရင္ေလး</div><br /><br /><a href="javascript:toggle();" id="displayText">Show/Hide</a> <br /><div id="toggleText" style="display: none;">ဤေနရာမွာမိမိရဲ႕ဖြင့္/ဖြတ္လုပ္ခ်င္သည့္စာကိုေရးထည့္လိုက္ပါ</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-452386892081974012?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-57665643585996943982011-05-18T21:48:00.002+06:302011-05-19T01:33:42.280+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div style="text-align: center;">ဒုကၡႏွင့္ ရင္ဆိုင္ရခ်ိန္ေတြမွာ သူတို႔ထက္ေတာ့ သာမယ္ဆိုတာ ေသခ်ာပါတယ္။</div><br /><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-aE7gopas5JA/TdPiIsGjGCI/AAAAAAAABCY/a2gK0DUd56M/s1600/HL7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-aE7gopas5JA/TdPiIsGjGCI/AAAAAAAABCY/a2gK0DUd56M/s320/HL7.jpg" width="320" /></a></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ugVfV4rnHfk/TdPiJTyGGJI/AAAAAAAABCc/dr26qEqY6Rk/s1600/HL8.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-ugVfV4rnHfk/TdPiJTyGGJI/AAAAAAAABCc/dr26qEqY6Rk/s320/HL8.jpg" width="320" /></a></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-yo9ODpJUr-E/TdPiJwHsn8I/AAAAAAAABCg/0z3NOFtcAAQ/s1600/HL9.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-yo9ODpJUr-E/TdPiJwHsn8I/AAAAAAAABCg/0z3NOFtcAAQ/s320/HL9.jpg" width="320" /></a></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-sdCcOXK6my8/TdPiKWQIiuI/AAAAAAAABCk/YKCBlUb85PI/s1600/HL10.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-sdCcOXK6my8/TdPiKWQIiuI/AAAAAAAABCk/YKCBlUb85PI/s1600/HL10.jpg" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-zBefx4VnaG8/TdPiYAAQZiI/AAAAAAAABCs/fgCHgKSyVjQ/s1600/funny-picture-9979524703.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-zBefx4VnaG8/TdPiYAAQZiI/AAAAAAAABCs/fgCHgKSyVjQ/s320/funny-picture-9979524703.jpg" width="320" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-OH0BmVPqbF0/TdPiXhOd_OI/AAAAAAAABCo/Wyjcja3ay9A/s1600/39519_162452773781504_100000503465659_468967_5612651_n.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="302" src="http://4.bp.blogspot.com/-OH0BmVPqbF0/TdPiXhOd_OI/AAAAAAAABCo/Wyjcja3ay9A/s320/39519_162452773781504_100000503465659_468967_5612651_n.jpg" width="320" /></a></div><a href="javascript:toggle();" id="displayText">Show/Hide</a> <br /><div id="toggleText" style="display: none;">ဤေနရာမွာမိမိရဲ႕ဖြင့္/ဖြတ္လုပ္ခ်င္သည့္စာကိုေရးထည့္လိုက္ပါ</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-5766564358599694398?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-19155838715430843472011-05-17T22:50:00.001+06:302011-05-17T23:51:15.271+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-8eYasom5PoI/TdKubJZlwWI/AAAAAAAABCE/tpKggQxv2ew/s1600/new.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="314" src="http://2.bp.blogspot.com/-8eYasom5PoI/TdKubJZlwWI/AAAAAAAABCE/tpKggQxv2ew/s320/new.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-fMC5U4w6fF8/TdKevlmHF3I/AAAAAAAABB4/yL2aOfmQi9g/s1600/227997_184470811602890_100001199167473_429688_8345616_n+copy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၃၇၃- အတြင္းသို႔ခ်င္းနင္း၀င္ေရာက္လာသည္ႏွင့္အမွ် အမိျမန္မာတို႔ ကိုးကြယ္ အားထားရာ ဗုဒၶ၏သာသနာေတာ္ႏွစ္သည္လည္း တစ္ႏွစ္တိုးလာခဲ့ျပန္သည္။ ထို႔ေန႔ထိုအခ်ိန္ အခါသည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တိုင္း မေမ့အပ္ မေမ့သင့္ေသာေန႔ထူးပင္မဟုတ္ပါေလာ။<br /><br />မႏွစ္ကေတာ့ ကိုရင္ေလး သီရိလကၤာႏိုင္ငံတြင္ရွိေနခံၿပီး ယခုႏွစ္တြင္ ဗုဒၶ၏ ေျခရာမ်ား အရိပ္တြင္ ေရာက္ရွိ ခိုနားလွ်က္။ ခ်န္ႏိုင္းၿမိဳ႕ ျမန္မာေက်ာင္းတိုက္တြင္ ပ႒ာန္းရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ပြဲႏွင့္ ေညာင္ေရ သြန္းပြဲေတာ္ကို ဆင္ႏြဲခြင့္ႀကဳံခဲ့ရသည္။ ကဆုန္လ၏ ထူးျမတ္ေန႔တြင္ ပို႔စ္တင္ဖို႔ ႀကိဳတင္စဥ္းစား ထားမိခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ပ႒ာန္းပြဲေတာ္ႏွင့္ ေညာင္ေရသြန္းပြဲသို႔ သြားေရာက္ခဲ့ ေတာ့ အင္တာနက္ လိုင္းကား အဆင္မေျပျဖစ္ေန ခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ စိတ္ကူးခဲ့သည္လည္း အြန္လိုင္းေပၚသို႔ မေရာက္ေတာ့ေပ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မိမိေနရာသို႔ ျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္းပင္ ကဆုန္လျပည့္ေန႔ အမွတ္တရအျဖစ္ ႀကိဳးစား၍ ရွာေဖြေရးသား လုိက္ပါသည္။ <br /><br /><div style="color: red; text-align: center;">ဗုဒၶဆိုတာဘယ္သူလဲ?</div><div style="text-align: center;"><br /></div>ဗုဒၶဆိုတာ ေဗာဓိဉာဏ္ေတာ္ကို ရၿပီးသူျဖစ္ပါတယ္။ ေဗာဓိဆိုတာကေတာ့ စံျပဳရမယ့္ ဉာဏ္အေျမာ္အျမင္၊ အက်င့္သီလေတြနဲ႔ ၿပီးျပည့္စုံတယ္ဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္ကုိရပါတယ္။ ခရစ္ႏွစ္မေပၚမီ ၆၂၃-ခုႏွစ္က ေခတ္သစ္ နီေပါႏိုင္ငံအတြင္းတည္ရွိတဲ့ ကလိ၀တ္ျပည္(ယခု နီေပါႏိုင္ငံ ဗဒါရီးယား Padaria)အနီး လုမၺိနီဥယ်ာဥ္မွာ သိဒၶတၳလို႔ အမည္ရတဲ့ အိႏၵိယလူမ်ိဳး မင္းသားတစ္ပါးကို ဖြားျမင္ခဲ့ပါတယ္။&nbsp; ထိုေနရာကို အေသာကဘုရင္ ႀကီးက ခရစ္မေပၚမီ ၂၃၉-ခုႏွစ္က ေက်ာက္တိုင္စိုက္ထူၿပီး “ သဗၺညဳတေရႊဉာဏ္ ရရွိခဲ့သူ အရွင္သူျမတ္ ဤေနရာတြင္ ဖြားျမင္သည္” လို႔ ကမၺည္းထိုးခဲ့ပါတယ္။ <br /><br />မယ္ေတာ္မာယာဟာ သားေတာ္ကုိ ဖြားျမင္ေတာ္မူၿပီး ခုႏွစ္ရက္အၾကာ နတ္ရြာစံသြားခဲ့သည္။ သိဒၶတၳမင္းသား ဟာ အေဒၚျဖစ္သည္ (မဟာပဇာပတိ)ေဂါတမီရဲ႕ ျပဳစုုေစာင့္ေရွာက္မႈန႔ဲ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္း ႀကီးျပင္းခဲ့ပါတယ္။ ၁၆-ႏွစ္ အရြယ္ေရာက္တဲ့အခါ ေဆြမ်ိဳးေတာ္စပ္သူ ေဒ၀ဒဟျပည့္ ဘုရင္သုပၸဗုဒၶမင္းရဲ႕ သမီးေတာ္ ယေသာ္ဓရာနဲ႔ စုလ်ားရစ္ပတ္ လက္ထပ္ကာ သားေတာ္တစ္ပါး ရာဟုလာကို ဖြားျမင္ခဲ့ပါတယ္။<br /><br />၁၃-ႏွစ္တာ ကာလပတ္လုံး ဘ၀င္ခ်မ္းေျမ့စရာေတြနဲ႔ အလွအပမ်ားကို ေတြ႔ျမင္ခဲ့ရၿပီး နန္းစည္းစိမ္ ခ်မ္းသာနဲ႔ ေနခဲ့ရပါတယ္။ သည္လိုနဲ႔ ၂၉-ႏွစ္အရြယ္ေရာက္တဲ့အခါမွာ အမွန္တရားဟာ ေနေရာင္ျခည္လို ထြက္ျပဴလို႔လာခဲ့ ပါတယ္။ ‘အင္း ပဋိသေႏၶေနရျခင္း၊ အိုရျခင္းနဲ႔ ေသျခင္းဆုိတဲ့ ဆင္းရဲဒုကၡအေပါင္းကို သတြာမွန္သေရြ႕ ဘယ္သူမွေရွာင္ကြင္းလို႔မရဘဲ၊ မလြဲဧကန္ ေတြ႔ၾကရမွာပါတကား ’လို႔ သိရွိၿပီး သံေ၀ဂမ်ား ရခဲ့ပါတယ္။ သည္သံသရာ ၀ဋ္ဆင္းရဲအေပါင္းရဲ႕ အစနဲ႔ဘ၀ကလြတ္ေျမာက္ရာ အမွန္ကို ရွာႀကံဖို႔ အာသာဆႏၵ ျပင္းျပခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ အေလာင္းေတာ္ဟာ လူ႔ေလာကႀကီးကို စြန္႔ခါြကာ၊ ရဟန္း၀တ္နဲ႔ ၿခိဳးၿခံစြာေနၿပီး တရားဓမၼမ်ား ရွာပါေတာ့တယ္။ <br /><br />တရားဓမၼကို ဦးစြာရွာေဖြရာမွာ ပထမဦးစြာ အာဠာရန႔ဲ ဥဒကဆိုတဲ့ ပုဏားဆရာႀကီး နွစ္ဦးထံ ခ်ဥ္းကပ္ပါတယ္။ အာဠာရဟာ ရေသ့ႀကီး ကပိလရဲ႕ေနာက္လိုက္ျဖစ္ၿပီး ေ၀သာလီျပည္မွာ တပည့္တပန္း အမ်ားအျပားကို ဦးေဆာင္ေနသူျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ ၀ိညာဥ္ရဲ႕ အေရးပါမႈကို အထူးျပဳေဟာၾကားေနတဲ့ (ဒႆနေဗဒ)ကို ရွာေဖြေတြ႔ရွိသူအျဖစ္ ေက်ာ္ၾကားပါတယ္။ ၀ိညာဥ္တည္ရွိမႈကို မယုံၾကည္သမွ်သူရဲ႕ သဘာ၀တရားကို မကိုင္းညႊတ္ဘူးလို႔ ခံယူထားပါတယ္။ ရုပ္ျဒပ္မဟုတ္ေပမယ့္ အဆုံးအစမရွိတဲ့ ၀ိညာဥ္ကို မယုံၾကည္သမွ် ဘ၀ကလြတ္ေျမာက္မွာ မဟုတ္ဘူးလို႔လဲ ခံယူထားသူျဖစ္ပါတယ္။ <br /><br />ဘုရားအေလာင္းေတာ္ဟာ ထိုအာဠာရရဲ႕ စစ္မွန္တဲ့ ဘ၀လြတ္ေျမာက္ေရးဆုိတာကို မႏွစ္သက္သေဘာ မက်တဲ့ အတြက္ အာဠာရကို ဖယ္ခြာၿပီး ဥဒကထံ ခ်ဥ္းကပ္ျပန္ပါတယ္။ ဥဒကဟာလည္း အတၱ၀ိညာဥ္ကို အက်ယ္ခ်ဲ႕ၿပီး ေျပာၾကားျပန္ပါတယ္။ သို႔ေပမယ့္ ကမၼ (ကံ)ရဲ႕ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈနဲ႔ သတၱ၀ါမ်ား ေသလြန္ တဲ့အခါ သည္၀ိညာဥ္ႀကီးဟာ ရုပ္ခႏၶာတစ္ခုက ေနာက္တစ္ခုကို ေျပာင္းလဲျဖစ္တည္မႈသေဘာကို အထူးျပဳေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။ <br /><br />ဘုရားအေလာင္းေတာ္ဟာ ကံ ကံ၏အက်ိဳးဆိုတဲ့သေဘာတရားရဲ႕ မွန္ကန္မႈကုိ ေတြ႔ရွိရေစမယ့္ အတၱ၀ိညာဥ္ရဲ႕ ျဖစ္တည္မႈနဲ႔ ေျပာင္းလဲျဖစ္တည္မႈ သေဘာတရားကို လက္မခံမယုံၾကည္တဲ့ အတြက္ ဥဒကကုိလဲ စြန္႔ခါြခဲ့ျပန္ပါတယ္။ ထိုကဲ့သို႔ အလြန္ေက်ာ္ၾကားတဲ့ ဆရာမ်ားထံ ဘယ္လိုပဲခ်ဥ္းကပ္ေပမယ့္ သူလိုခ်င္တဲ့ တရားကို ဘယ္သူကမွ ေပးႏိုင္စြမ္း မရွိၾကပါဘူး။ ဒႆနိကပညာရွင္ဟု ေခၚေနၾကသူေတြဟာ အေမွာင္ထဲမွာ စမ္းတ၀ါး၀ါးနဲ႔ ၊ မ်က္မျမင္က အကန္းကို ဦးေဆာင္ေနသလို အမွန္တရားကို တကယ္ မသိၾကဘူးလို႔ သိျမင္သြားခဲ့ပါတယ္။&nbsp; ေနာက္ဆုံးေတာ့ အေလာင္းေတာ္ဟာ ေကာ႑ညေခါင္းေဆာင္တဲ့ ဥဒကရဲ႕တပည့္ငါးဦး ရွိရာ ဂယာနားက ဥရုေ၀လေတာကို ေရာက္ရွိသြားပါတယ္။ သည္ငါးဦးဟာ အာရုံမ်ားရဲ႕ တပ္မက္မႈ (ေလာဘ)ကို ခ်ဳပ္တည္းၿပီး စိတ္ရဲ႕ အလိုကို မလုိက္ဘဲ ျပင္းထန္စြာ က်င့္ႀကံအား ထုက္ေနၾကတာ ကို ေတြ႔ရွိပါတယ္။ သူတို႔စိတ္အားထက္သန္မႈနဲ႔ ဇြဲႀကီးမားမႈကို ခ်ီးက်ဴးၿပီး ကိုယ္တိုင္စမ္းသပ္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္အခါက ၀ဋ္ဒုကၡမ်ားမွ လြတ္ေျမာက္လိုလွ်င္ ၿခိဳးၿခံစြာေနၿပီး တကယ္ျပင္းထန္စြာ က်င့္မွသာရမယ္လို႔ ယုံၾကည္ၾကပါတယ္။<br /><br />ထိုကဲ့သို႔ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ ၿခိဳးၿခံစြာေနၿပီး ျပင္းထန္စြာ က်င့္ႀကံအားထုတ္ပါေတာ့ တယ္။ ေျခာက္ႏွစ္ တာကာလပက္လုံး မအိပ္မေန အဆက္မျပတ္ အားထုက္လုိက္တာဟာ ကိုယ္ခႏၶာ ႀကီးသာ သစ္ကိုင္းေျခာက္ လို႔ အသားေတြတြန္လိမ္ၿပီး ေသြးေတြေျခာက္ခန္း အားအင္ကုန္ခမ္း လို႔လာပါတယ္။ သည္လို အပင္ပန္းခံၿပီး က်င့္ႀကံအားထုက္ပါလ်က္နဲ႔ မေအာင္ျမင္တဲ့အခါ အလြန္ အဖိုးတန္တဲ့ သင္ခန္းစာကို ထုက္ယူရရွိ လိုက္ပါတယ္။ <br /><br />သည္လိုအဖိုးတန္တဲ့ သင္ခန္းစာကိုထုက္ယူလုိက္တဲ့အတြက္ စိတ္အလိုကိုလိုက္ျခင္းနဲ႔ ကုိယ္ကို ညွင္းပန္းျခင္းဆိုတဲ့ အစြန္းတရားႏွစ္ပါးကို ေရွာင္ၿပီး လြတ္ကင္းတဲ့ လမ္းကိုလိုက္ဖို႔ ဆုံးျဖတ္လုိက္ပါတယ္။ ထိုအစြန္းႏွစ္ပါးမွ လြတ္ေသာ မဇၥ်ိမပဋိပဒါ လမ္းအတိုင္းလိုက္ေတာ့မွ ဆင္းရဲဒုကၡအေပါင္းရဲ႕ အဆုံးတရား မ်ားကို ေကာင္းစြာေတြ႔ျမင္လာပါတယ္။ သည္လုိသံသရာ ၀ဋ္ဆင္းရဲက လြတ္ေျမာက္ရာလမ္း ကေတာ့ မဂၢင္ရွစ္ပါးတရားသာ ျဖစ္တယ္ဆုိ တာကိုလည္း သိျမင္လာပါတယ္။ <br /><br />ေလာကမွာ အထြဋ္ျမတ္ဆုံးဘုရားျဖစ္ေတာ္မူၿပီး ဗာရာဏသီ မိဂဒါ၀ုန္ေတာတြင္ ပထမဆုံး ဓမၼစၾကာ တရား ေဒသနာကို ေဟာၾကားေတာ္မူသည္မွ ၄၅-ႏွစ္တာ ကာလပတ္လုံး သာသနာ ျပဳေတာ္ မူၿပီးေနာက္ နီေပါႏိုင္ငံ အေရွ႔ပိုင္းမွာရွိတဲ့ ကုသိနာရုံျပည္၀ယ္ အရာခပ္သိမ္းတို႔သည္ ပ်က္စီးျခင္းတရားႏွင့္ မကင္းၾက ပါကုန္၊ ႀကီးစြာေသာ သတိတရားထား၍ ႀကိဳးစားအား ထုက္ၾကပါကုန္ေလာ့ ဟု ေနာက္ဆုံးတရား မိန္႔ၾကား ကာပရိနိဗၺာန္၀င္စံေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ဒါ့ေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားတု႔ိဟာ လမ္းျပသူမ်ာသာျဖစ္ၾကပါတယ္။ <span style="color: red;">မိမိဘ၀ လြတ္ေျမာက္ဖို႔ကေတာ့ မိမိတို႔ ကိုယ္တုိင္ေလွ်ာက္လွမ္းၾကဖို႔ပဲရွိပါေတာ့တယ္။ မိမိဘ၀လြတ္ေျမာက္ဖို႔ သူတစ္ဦးကို ေစာင့္ေမွ်ာ္အား ကိုးျခင္းဟာ အခ်ည္းႏွီးပါပဲ။ မိမိတို႔ကိုယ္တုိင္ ႀကိဳးစားၾကမွပဲ ေအာင္ႏိုင္ၾကပါ လိမ့္မယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာနသုတ္မွာ မိမိသည္ မိမိအတြက္ မီးအိမ္ျဖစ္ပါေလ၊ မိမိကိုယ္သည္သာ မိမိခိုလႈံရာျဖစ္ပါေလ။ တရားဓမၼကို မီးအိမ္အျဖစ္ ၿမဲၿမံစြာ စြဲကိုင္ပါေလ။ တရားဓမၼကို ခိုလႈံရာအျဖစ္ ၿမဲၿမံစြာစြဲကုိင္ပါေလ။ မိမိမွတစ္ပါး အျခားေသာသူအား ခိုလႈံရာ အျဖစ္ မေဖြရွာေလႏွင့္၊ အၾကင္သူသည္ မိမိအတြက္ မီးအိမ္အလား၊ မိမိအတြက္ ခိုလႈံရာအလား ျဖစ္ၾကမူ၊ ေဗာဓိၪာဏ္ကို ရွာႀကံေသာသူမ်ားအလား ဘ၀၏ ထိပ္ဆုံးသို႔ မုခ်မေသြ ေရာက္ၾက ေပအံ့ဟု</span> မိန္႔မွာေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ </div><br /><br />ေကာက္ႏုတ္ခ်က္<br />ဗုဒၶတရားအဆီအႏွစ္မ်ား-ဦးေသ႒ိလ<br /><br /><a href="javascript:toggle();" id="displayText">Show/Hide</a> <br /><div id="toggleText" style="display: none;">ဤေနရာမွာမိမိရဲ႕ဖြင့္/ဖြတ္လုပ္ခ်င္သည့္စာကိုေရးထည့္လိုက္ပါ</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-1915583871543084347?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-69084494149555135182011-05-14T12:16:00.001+06:302011-05-14T12:16:48.452+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-GAEwXrEROjs/Tct5H698XmI/AAAAAAAABBA/IPKsHcj0XEo/s1600/wpid-07-Reading-2010-12-2-18-352.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><div style="text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-GAEwXrEROjs/Tct5H698XmI/AAAAAAAABBA/IPKsHcj0XEo/s1600/wpid-07-Reading-2010-12-2-18-352.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://3.bp.blogspot.com/-GAEwXrEROjs/Tct5H698XmI/AAAAAAAABBA/IPKsHcj0XEo/s320/wpid-07-Reading-2010-12-2-18-352.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><span style="color: blue;"><span style="color: black;">~~~~&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ~~~ </span></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: blue;">စာခ် စာသင္၊ အလုပ္ခြင္၀ယ္</span><br /><span style="color: blue;"> </span><br /><span style="color: blue;"> ေန႔စဥ္ေမြ႔ေလ်ာ္၊ မ်ားသူေတာ္တို႔</span><br /><span style="color: blue;"> </span><br /><span style="color: blue;"> ရႊင္ေပ်ာ္လံု႔လ၊ သဒၶါၾကြ၍</span><br /><span style="color: blue;"> </span><br /><span style="color: blue;"> ဉာဏစင္ျဖဴ၊ သင္ယူမူကား</span><br /><span style="color: blue;"> </span><br /><span style="color: blue;"> ထိုသူစီးပြား၊ သုတမ်ားသျဖင့္</span><br /><span style="color: blue;"> </span><br /><span style="color: blue;"> စဉ္းစားဉာဏ္၀ယ္၊ အျမင္က်ယ္၏၊</span><br /><span style="color: blue;"> </span><br /><span style="color: blue;"> </span><span style="color: blue;"></span><br /><span style="color: blue;"> </span><br /><span style="color: blue;"> မကြယ္ေစကာ၊ ကိေလသာလည္း</span><br /><span style="color: blue;"> </span><br /><span style="color: blue;"> သူ ငါ ရုန္႔ၾကမ္း၊ ျဖစ္စတမ္းသို႔</span><br /><span style="color: blue;"> </span><br /><span style="color: blue;"> ဗရမ္းဗတာ၊ ျဖစ္မလာဘဲ</span><br /><span style="color: blue;"> </span><br /><span style="color: blue;"> ဣႆာ မစၦရ၊ မထၾကြဘူး၊</span><br /><span style="color: blue;"> </span><br /><span style="color: blue;"> </span><span style="color: blue;"></span><br /><span style="color: blue;"> </span><br /><span style="color: blue;"> ရာဂေဒါေသာ၊ မာန ေမာ တို႔</span><br /><span style="color: blue;"> </span><br /><span style="color: blue;"> အေျပာမက်ယ္၊ ေသးငယ္ငယ္မွ၊</span><br /><span style="color: blue;"> </span><br /><span style="color: blue;"> စ၍ပဟာန္၊ တဒဂၤ ံျဖင့္</span><br /><span style="color: blue;"> </span><br /><span style="color: blue;"> ၀ိကၡမၻန၊ ပယ္ႏိုင္ၾကသည္</span><br /><span style="color: blue;"> </span><br /><span style="color: blue;"> သင္ ခ် အက်ိဳး၊ စာ တန္ခိုးတည္း...။ ။</span></div><div style="text-align: center;"><div style="color: red; text-align: right;">မဟာဂႏၶာ႐ံုဆရာေတာ္<br /><br />(သေမၼဟ၀ိေနာဒနီ ဘာသာဋီကာ ဒု- ၁၈)</div><span style="color: red;"> </span></div><br /><span style="color: #ff6600;">သာသနာ့၀န္ထမ္း ရွင္ ရဟန္းတို႔၏ စာသင္ စာခ် အက်ိဳးတရားမ်ားကို ေဖာ္က်ဴး၍ ဦးခိုက္ပူေဇာ္ပူေဇာ္ပါသည္</span><br /><span style="color: #3366ff;"> </span><br /><span style="color: #3366ff;"> </span><a href="javascript:toggle();" id="displayText">Show/Hide</a> <br /><div id="toggleText" style="display: none;">ဤေနရာမွာမိမိရဲ႕ဖြင့္/ဖြတ္လုပ္ခ်င္သည့္စာကိုေရးထည့္လိုက္ပါ</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-6908449414955513518?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-6310287296382130332011-05-14T12:16:00.000+06:302011-05-14T12:16:30.942+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-FJiiqEJo6JY/TcvQkb9bO_I/AAAAAAAABBE/34o9PnVNO-U/s1600/work.1889457.2.flat%252C550x550%252C075%252Cf.stormy-stone-beach.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://3.bp.blogspot.com/-FJiiqEJo6JY/TcvQkb9bO_I/AAAAAAAABBE/34o9PnVNO-U/s320/work.1889457.2.flat%252C550x550%252C075%252Cf.stormy-stone-beach.jpg" width="320" /></a></div><br /><br /><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အိႏၵိယ၏ အပူဒဏ္ကို သက္သာေစမယ့္ ေလညွင္းကိုေစာင့္ဆိုင္းရင္း လသာျပင္မွာ ထိုင္ေနခ်ိန္ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္နဲ႔ ေရာက္တက္ရာရ စကားစျမည္မ်ားေျပာျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။ ထိုအေၾကာင္းအရာမ်ားတြင္ ကိုရင္ေလးတို႔ ပညာသင္ခ်ိန္အတြင္းမွာ ပညာေရးနဲ႔ပက္သတ္တဲ့ အခြင့္အေရးႏွင့္ လုပ္ေဆာင္ရမည့္ တာ၀န္မ်ားကို ဦးတည္ကာေျပာဆုိခဲ့သည္။ ထိုပညာသင္ ခ်ိန္အတြင္းမွာ အမွားမဟုတ္ေတာင္ အေလ့အက်င့္ ျဖစ္ေစမည့္ ဦးတည္ရာ မဲ့သြားမယ့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားျဖစ္သည္။ စာမၾကည့္ခ်င္ စာမက်က္ခ်င္တဲ့ ေက်ာင္းသား တစ္ေယာက္ရဲ႕ စိတ္ဟာ မေကာင္းလွေၾကာင္း အနည္းဆုံးေတာ့ မက်က္ခ်င္ လွ်င္စာၾကည့္ ေနဖို႔သင့္ေၾကာင္း။လက္ထဲေရာက္ေနတဲ့အခြင့္ကိုရေအာင္ယူတက္ဖို႔လိုေၾကာင္း ေျပာဆုိ ေန စဥ္မွာပဲ သူငယ္ခ်င္းက သူဖတ္မိခဲ့တဲ့ အၿမဲမွတ္သားျခင္းျဖစ္သည့္ ပုံျပင္တစ္ပုဒ္ ကို ေဖာက္သည္ ခ်လိုက္ပါတယ္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">သူငယ္ခ်င္းေျပာလုိက္တဲ့ ပုံျပင္ေလးကို နားေထာင္ရင္း အေ၀းက လမင္းႀကီးကိုၾကည့္ၿပီး စိတ္ထဲကေတာ့ အေတြးမ်ားျဖင့္ ခ်ာခ်ာလည္ခဲ့သည္။ ထိုအေၾကာင္းအရာနဲ႔ ပုံျပင္ေလးဟာ စာရႈသူနဲ႔ စာဖက္သူ၊ ကိုေလးလို နားေထာင္ခဲ့သူျခင္းတူေပမယ့္ အေတြးကေတာ့ တူညီခ်က္ ၾကမည္မထင္ပါ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ .. ကိုေလးအေတြးက ပုံျပင္ထဲက လပ္လႊတ္ဆုံးရႈံး ခဲ့သည္ သူဆင္းရဲသမားလို ေနာင္တမ်ားျဖင့္ျပည့္ေနမည့္ အေတြးမ်ိဳးမဟုတ္၊ From habits to natural. ဆိုတဲ့ စကားေလးနဲ႔ယွဥ္တြဲၿပီး အေတြးျဖစ္ခဲ့လို႔ပါ။ ဘယ္အရာမဆုိ အေလ့အက်င့္ လုပ္သြားရင္ အေလ့အထျဖစ္သြားတယ္ဆိုတာ ထိုပုံျပင္ေလးနဲ႔ ထပ္တူျဖစ္ ေနသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေကာင္းေသာအေလ့အက်င့္ျဖစ္ေနဖို႔ေတာ့လိုသည္။ မေကာင္းတဲ့အေလ့အက်င့္ကို ဆက္လုပ္ မိေန လွ်င္ေတာ့ ရထားတဲ့ အခြင့္အေရးႏွင့္ ရရွိလာမည့္အခြင့္အေရးကား လက္လႊတ္ရေတာ့ မည္သာ။ မိမိိလက္၀ယ္တြင္ ရွိသည့္ အခြင့္အေရးေကာင္းကို အေလ့အက်င့္ဟူေသာ မိမိ၏ ေနာင္တစိတ္ကို သင္ဘယ္လိုေဖ်ာက္မလဲ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဒါကကိုရင္ေလးရဲ႕ စကားခ်ီပါ။ ေအာက္ပါ သူငယ္ခ်င္းေျပာျပတဲ့ ပုံျပင္ေလးကို ဆက္ဖက္ လိုက္ပါအုံး။ ထိုပုံျပင္ေလးဟာ လြတ္လပ္အိမ္ရဲ႕ အိမ္မက္မ်ားရဲ႕နံနက္ခင္း ဘာသာျပန္စာ အုပ္မွာ တစ္ပုဒ္အပါ ၀င္ ျဖစ္ပါတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">လြန္ခဲ့တဲ့ ဂရိေခတ္ေလာက္တုန္းက။ ႀကီးက်ယ္လွတဲ့ အလက္ဇန္ဒရီးယား စာၾကည့္တိုက္ႀကီး မီးေလာင္သြားၿပီး ေနာက္ ပုံျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ ေပၚထြက္လာတယ္။ စာၾကည့္တုိက္တစ္ခုလုံးမွာ စာအုပ္ေလး တစ္အုပ္ပဲ မီးမေလာင္ပဲ က်န္ရစ္သတဲ့။ ဒါေပမယ့္ စာအုပ္ကလည္း အဖိုးတန္လွတဲ့စာအုပ္ မဟုတ္လွပါဘူး။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အဲဒီေနာက္ စာနည္းနည္းဖက္တက္တဲ့ လူဆင္းရဲတစ္ေယာက္က ေစ်းခ်ိဳခ်ိဳနဲ႔ ၀ယ္ယူ လိုက္တယ္။ စာအုပ္က လည္း သိပ္ေတာ့ စိတ္၀င္စားစရာ မေကာင္းလွပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီစာအုပ္ရဲ႕ စာမ်က္ႏွာေတြၾကားထဲမွာ အင္မတန္ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းတာေလးတစ္ခု ပါလာတယ္။ စာရြက္အပိုင္းအစေလး တစ္ပါပဲ။&nbsp; အဲဒီေပၚမွာေတာ့ ေမွာ္၀င္မွတ္ေက်ာ္တုံးရဲ႕ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ကို ေရးထားတာေတြ႔လုိက္ရတယ္။ အဲဒီေမွာ္၀င္ မွတ္ေက်ာ္တုံးဆိုတာ သူနဲ႔ထိ ေတြ႔သမွ် သတၱဳအားလုံးကို ေရႊျဖစ္ေအာင္ ေျပာင္းလဲေပးႏိုင္သတဲ့။ စာရြက္ပိုင္း မွာ ေရးထားတာကေတာ့ ေမွာ္၀င္ မွတ္ေက်ာ္တုံးဟာ တျခားေက်ာက္စရစ္ခဲေတြ ေထာင္ေသာင္း ခ်ီၿပီး ရွိေန တဲ့ ေနရာမွာပဲရွိတယ္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ပုံစံကုိလည္းခြဲျခားလို႔မရႏိုင္ဘူး။ဒါေပမယ့္လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္တျခားေက်ာက္စရစ္ေတြ ေအးစက္ ေနေပမယ့္</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"> ေမွာ္၀င္ေက်ာက္ကေတာ့ ပူေႏြးေနပါသတဲ့။ အဲဒီမွာတင္ပဲဆင္းရဲသာဟာ သူ႔ရွိတာ ေတြေရာင္းခ်ပစ္တယ္။ လုိအပ္တာေလးေလာက္ပဲ ျပန္၀ယ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ပင္လယ္ကမ္း ေျခနားေနရာမွာ စတည္းခ်လုိက္ ပါတယ္။ ေနာက္ေက်ာက္စရစ္ခဲေတြကို စမ္းသပ္ၾကည့္တဲ့ အလုပ္ကို စၿပီးလုပ္ေတာ့သတဲ့။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">သူဟာ သာမန္ ေက်ာက္စရစ္ခဲတစ္လုံးကို ေကာက္ၾကည့္မိလို႔ ေအးစက္ေနတယ္ဆိုၿပီး ျပန္လႊတ္ခ်ခဲ့ရင္ အဲဒီေက်ာက္စရစ္ကိုပဲ အႀကိမ္ႀကိမ္ ျပန္စမ္းေနမိမယ္ဆုိတာကိုသိတယ္။ အဲဒီေတာ့ ေက်ာက္တုံးတစ္တုံးကို စမ္းၾကည့္မိလို႔ ေအးစက္ေနတာကိုေတြ႔ရင္ ပင္လယ္ထဲကုိ လႊင့္ပစ္လုိက္တယ္။ သူဟာ တစ္ေနကုန္ တစ္ေနခန္း ေက်ာက္စရစ္ခဲေတြကိုေကာက္ၿပီ္း စမ္းၾကည့္တယ္။ လႊင့္ပစ္တယ္။ ေမွာ္၀င္ မွတ္ေက်ာက္တုံးကို မေတြ႔ရေသးဘူး။ ဒီလိုဆက္ လုပ္ရင္းနဲ႔ အခ်ိန္ေတြကုန္လာတယ္။ ေက်ာက္စရစ္ခဲကို စမ္းတယ္။ ေအးတယ္။ ပင္လယ္ထဲ လႊင့္ပစ္တယ္။ ေနာက္တစ္ခု ေကာက္ၿပီးစမ္းတယ္။ ပင္လယ္ထဲ လႊင့္ပစ္တယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေန႔ေတြက ရက္သတၱပတ္ေတြ ကူးလာတယ္။ ရက္သတၱပတ္ေတြကေန ေလေတြကူး လာတယ္။ တစ္ေန႔ေတာ့ ေန႔လယ္ခင္းအခ်ိန္ေလာက္မွာပဲ ေက်ာက္စရစ္ခဲတစ္လုံးကို သူေကာက္စမ္းၾကည့္လိုက္တဲ့ အခါ ေႏြးေထြးေနတာကို ေတြ႔လိုက္ရတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">သူ႔ကိုယ္သူ ဘာလုပ္လုိက္မွန္း မသိလုိက္ခင္မွာပဲ အဲဒီေက်ာက္စရစ္ခဲကို ပင္လယ္ထဲ လႊင့္ပစ္လိုက္ပါေတာ့တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆုိေတာ့ ေက်ာက္စရစ္ခဲေတြ ေကာက္ၿပီးပင္ လယ္ထဲလႊင့္ ပစ္ေနက်ဆုိေတာ့ အဲဒီအက်င့္က အင္မတန္စြဲၿမဲေနတဲ့အက်င့္ ျဖစ္လာတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဒီေတာ့ သူလိုခ်င္တဲ့ ေက်ာက္စရစ္ခဲက သူ႔လက္ထဲေရာက္လာတာေတာင္ သတိမထားမိ လုိက္ႏိုင္ဘဲ သူလႊင့္ပစ္ေနက်အတုိင္း လႊင့္ပစ္လုိက္တာပါပဲ။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အဲဒီေတာ့ တကယ့္အခြင့္အေရးတစ္ခုနဲ႔ ႀကဳံလာတဲ့အခါမွာ ကြ်န္ပ္တို႔ဟာ အၿမဲတမ္း ႏိုးၾကားေနတဲ့အသိနဲ႔ အခြင့္အေရးကို သိရွိနားလည္ရမယ္။ အဲဒီအသိနဲ႔ ႏိုးၾကားမႈမရွိရင္ အခြင့္အေရးက လက္ထဲေရာက္ လာေပမယ့္ လြယ္လြယ္ေလး လႊင့္ပစ္တတ္ၾကပါတယ္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဒီပုံေလးကေနတစ္ဆင့္ အသိပညာမ်ားပြားယူႏိုင္ပါေစေၾကာင္း….</span></div><br /><a href="javascript:toggle();" id="displayText">Show/Hide</a> <br /><div id="toggleText" style="display: none;">ဤေနရာမွာမိမိရဲ႕ဖြင့္/ဖြတ္လုပ္ခ်င္သည့္စာကိုေရးထည့္လိုက္ပါ</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-631028729638213033?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-23998546385866256862011-05-14T12:15:00.000+06:302011-05-14T12:15:55.572+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-40vVNbtCNUM/TcwRwdW9cKI/AAAAAAAABBI/LgbCVPQCle8/s1600/204857_210383965654847_100000497359954_837171_1422680_o.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-40vVNbtCNUM/TcwRwdW9cKI/AAAAAAAABBI/LgbCVPQCle8/s320/204857_210383965654847_100000497359954_837171_1422680_o.jpg" width="320" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: justify;"><br />ဗုဒၶျမတ္စြာ၏ သာသနာေတာ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ၾကေသာ သံဃာေတာ္ အရွင္ျမတ္တို႔၏ ေက်း ဇူးေတာ္ေၾကာင့္ တရားဓမၼမ်ားကုိ ယေန႔တုိင္ သတၱ၀ါအားလံုး လိုက္နာက်င့္ၾကံ အားထုတ္ႏုိင္ ျခင္းျဖစ္ ပါတယ္။ ယခုလို သာသနာေတာ္ႏွင့္ ေတြ႔ၾကံဳေနစဥ္မွာပဲ မိမိတုိ႔ကိုယ္တုိင္ လိုက္နာၾကဖုိ႔ လိုအပ္သ လို၊ ေနာင္အနာဂတ္အတြက္ သာသနာေတာ္ကုိ မိမိတုိ႔ စြမ္းႏုိင္သည့္ဘက္မွ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ သင့္သည့္ဟု ခံယူမိပါတယ္။ သံဃာေတာ္ အရွင္သူျမတ္မ်ားသည္ ဂႏၴဓုရ= စာေပသင္ၾကားပို႔ခ်ျခင္းႏွင့္ ၀ိပႆနာဓုရ= တရားေတာ္ အတုိင္း က်င့္ႀကံအားထုတ္ျခင္း ဆိုတဲ့ တာ၀န္ႏွစ္ရပ္ကို စြမ္းေဆာင္ေနၾက ဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သာသနာေတာ္ ဆုိရာတြင္ ပရိယတိၱသာသနာ၊ ပဋိပတိၱသာသနာ၊ ပဋိေ၀ဓသာ သနာဟု သံုးရပ္ ရွိပါတယ္။<br /><br />&nbsp;“ပရိယတိၱ ေယ၀ ဟိ သာသ နႆ မူလံ” ဆိုသည့္အတိုင္း ပရိယတိၱသည္ သာသနာေတာ္၏ အေျခခံမူလ ပဓာန ျဖစ္ပါတယ္။ ယေန႔ စာခ်ဆရာေတာ္၊ တိုက္အုပ္ဆရာေတာ္၊ တရားေဟာ ဆရာေတာ္တို႔သည္ တစ္ခါက သာမေဏ ငယ္ေလးမ်ား သာျဖစ္ပါတယ္။ သာမေဏငယ္ မ်ားဘ၀မွ စတင္ၿပီး ဆရာရင္းမ်ားထံမွာ သင္အံမပ်က္ေလ့က်က္နာယူ မွတ္သားလာခဲ့ရာမွ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားတဲ့ သာသနာ့အက်ဳိးကို သယ္ပိုးခြင့္ ရေသာ ဆရာေတာ္မ်ားဘ၀သို႔ ေရာက္ရွိလာၾကျခင္းပင္ ျဖစ္ပါတယ္။ ထို႔ေၾကာင့္ အနာဂတ္ သာသနာေတာ္ အတြက္ ပရိယတိၱ စာေပသင္ၾကားမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနၾကေသာ သာမေဏငယ္မ်ားကို ေမ့ေဖ်ာက္ မထားသင့္ပါ။ နိေျဂာဓ သာမေဏငယ္ကို ဖူးျမင္ရေသာ သီရိဓမၼာေသာကမင္းႀကီးသည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္အျဖစ္ ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီး၊ သာသနာေတာ္ကို ခ်ီးျမႇင့္ေျမႇာက္စားခဲ့တဲ့ သာသနာျပဳ မင္းျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ <br /><br />ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္ စံ၀င္ၿပီးေနာက္ သာသနာႏွစ္ ၂၃၅-ခုႏွစ္မွာ သာသနာေတာ္ အတြင္း တိတိၳတကၠတြန္းမ်ား ၀င္ေရာက္မႈေၾကာင့္ တတိယသဂၤါယနာ တင္ခဲ့ရပါတယ္။ တတိယ သဂၤါယနာတင္ ဒါယကာ သီရိဓမၼာေသာကမင္းႀကီးသည္ နိေျဂာဓ သာမေဏငယ္ကို ဖူးျမင္ခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္မွစၿပီး သာသနာ ေတာ္ကို ေထာက္ပံ့ခဲ့တဲ့ သာသနာ့ ဒါယကာ တစ္ဦးျဖစ္ခဲ့ရတာပါ။ သီရိဓမၼာေသာက မင္းႀကီးက တတိယ သဂၤါယနာေတာ္ကို ဦးေဆာင္ခဲ့တဲ့ အရွင္မဟာ ေမာဂၢလိပုတၱတိႆ မေထရ္ျမတ္ႏွင့္ တိုင္ပင္ကာ ဆရာ၊ ဒကာ ညီညြတ္စြာနဲ႔ ဗုဒၶသာသနာ ထြန္းကားပ်ံ႕ပြားေရးအတြက္ ကိုးတိုင္းကိုးဌာနကုိ သာသနာျပဳ မ်ား ေစလႊတ္ခဲ့ပါတယ္။ ထိုကိုးဌာနမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံက သထံုၿမိဳ႕ကို အရွင္ေသာဏႏွင့္ အရွင္ဥတၱရ အမွဴးျပဳေသာ မေထရ္ငါးပါးတို႔ သာသနာျပဳဖုိ႔ ေရာက္ရွိလာခဲ့ပါတယ္။ ထိုမေထရ္ တို႔၏ ေက်းဇူးေတာ္ေၾကာင့္ ယေန႔တိုင္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ သာသနာေတာ္ ထြန္းကားလ်က္ ရွိေနျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သာသနာ ျပန္႔ပြားလာရျခင္း အေၾကာင္းရင္းမွာ နိေျဂာဓ သာမေဏငယ္က စတင္ခဲ့တယ္လို႔ ဆုိရင္ မွားမည္မထင္ပါ။<br /><br /><br />ယေန႔ အခ်ိန္အခါမွာ သာသနာေတာ္၏ ရင္ေငြ႕ကို ခိုလံႈေနၾကေသာ သာမေဏငယ္ ေလးမ်ားကို ဒါယိကာ၊ ဒါယကာမေပါင္းႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔က ေထာက္ပံ့မွသာလွ်င္ အနာဂတ္သာသနာအတြက္ အက်ဳိးသက္ ေရာက္ရာမႈ ရွိပါလိမ့္မယ္။ သာသနာေတာ္မွာ ကိုရင္(သာမေဏ)ရွိမွသာ ဦးဇင္း၊ ဘုန္းႀကီး၊ ဆရာေတာ္ျဖစ္လာပါမယ္။ ယေန႔ ပရိယတိၱ စာေပတြင္ ဂုဏ္ထူးဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္မ်ား ဆက္ကပ္လွဴ ဒါန္းျခင္း ခံေနရေသာ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားသည္ တခ်ိန္တခါက သာမေဏငယ္ကေလး မ်ားသာျဖစ္ပါတယ္။ လူအမ်ား စုက နာမည္ႀကီးေသာ၊ ဂဏန္းေပးေသာ ဆရာထံသြားၿပီး မိမိတုိ႔ ေလာကီ အက်ိဳးစီးပြား ေမွ်ာ္ကုိးကာ လွဴဒါန္းမႈ ေတြ လုပ္ၾကပါတယ္။ နာမည္ႀကီးေသာ ဘုရားကုိ ေရႊအထပ္ထပ္ခ် ခ်င္ၾကပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ပရိယတၱိ စာသင္ တုိက္က စာသင္ေနတဲ့ ရဟန္းတပါးကုိ လိုအပ္တဲ့ စာအုပ္၀ယ္ေပးဖုိ ႔ေတာ့ ေမ့ေနတတ္ၾက ပါတယ္။ ထုိစာသင္သား သံဃာေတာ္ကုိ ခ်ီးျမွင့္တာမွ သာသနာကုိ ခ်ီးျမွင့္ရာေရာက္ ပါတယ္။ ဘုရားတည္တာသည္ သာသနာျပဳ ျခင္း မဟုတ္ပါ။ ဒါေပမယ့္ အမ်ာစုကလည္း ဘုရားတည္တာကုိမွ သာသနာျပဳတယ္ ထင္ေနၾကတယ္။ စာသင္သား သံဃာတပါးကုိ ေထာက္ပံ့ေပးေနျခင္းကို သာသနာျပဳေနတယ္လို႔ မျမင္ၾကပါဘူး။ ဒါေတြသည္ သိသင့္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြပါ။ (ဒီအခ်က္ေတြကုိ လည္း လူတုိင္းသိေစ ခ်င္ပါတယ္)။<br /><br /><br />ရဟန္းေတာ္မ်ားႏွင့္ ေျပာဆုိဆက္ဆံရာမွာလည္း မိတ္ေဆြေတြ ေျပာသလို ေျပာလို႔ မသင့္ေတာ္ပါဘူး။ စကားလံုး သံုးႏႈန္းတတ္ေစခ်င္ပါတယ္။ မိမိတုိ႔ သာသနာကုိ ဦးေဆာင္ေနတဲ့ သံဃာေတာ္ေတြကုိ မိမိတို႔က နည္းလမ္းမွန္စြာနဲ႔ မခ်ည္းကပ္၊ မေျပာဆုိတတ္ရင္၊ ေလးစားမႈ မရွိရင္ ဘယ္သူကမွ အေလးအျမတ္ ျပဳမည္ မဟုတ္ပါ။ ကိုရင္ငယ္ေလးပဲ ဆုိၿပီး မေလးမစား ဆက္ဆံမႈေတြ မလုပ္အပ္ပါ။ အသက္အရြယ္ကိုသာ မၾကည့္ပဲ သီလတရားကုိ ၾကည္ညိဳၿပီး ကိုးကြယ္ရမွာပါ။ ကုိရင္ငယ္တပါးသည္ ၁၀ပါး သီလရွိပါတယ္။ မိမိက ငါးပါးသီလ ေတာင္ လံုျခံဳမႈ ရွိလားဆုိတာ စမ္းစစ္သင့္ပါတယ္။<br /><br /><br />အနာဂတ္ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ သာသနာေတာ္သည္ ယေန႔ သာမေဏ(ကိုရင္)ငယ္တို႔၏ လက္တြင္ရွိ ေနသည္ကို အထူးဂ႐ုျပဳၾကေစခ်င္ပါတယ္။ အနာဂတ္သာသနာေတာ္ တည္တံ့ခိုင္ၿမဲေရးတြင္ သာသနာ့တာ၀န္ ကို ထမ္းေဆာင္ၾကမည့္ ကိုရင္သာမေဏငယ္မ်ား၏ အခန္းက႑သည္ အဓိက ျဖစ္ေၾကာင္း သတိရေစ ခ်င္ပါတယ္။ သာသနာေတာ္သံုးရပ္တြင္ ပရိယတိၱသာသနာ သည္ အေျခခံမူလျဖစ္ပါတယ္။ ထိုပရိယတိၱ စာေပကို ေခတ္အဆက္ဆက္ လက္ဆင့္ကမ္း သယ္ေဆာင္လာၾကေသာ မ်ဳိးဆက္သစ္ သံဃာေတာ္မ်ား သည္ အေရးႀကီးပါတယ္။ ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမမ်ား အေနျဖင့္ ထိုမ်ဳိးဆက္သစ္ သာမေဏငယ္တို႔ကုိ အားေပး ခ်ီးေျမႇာက္ သင့္ပါတယ္။<br /><br />အခြင့္အခါသင့္တိုင္း သာသနာအတြက္ အေရးပါသည့္ ေနရာမ်ားမွာ မြန္ျမတ္တဲ့ ေကာင္းမႈေတြ ျပဳလုပ္ႏုိင္ၾက သျဖင့္ ေကာင္းက်ိဳးလိုရာ ဆႏၵမ်ား ျပည့္၀ႏုိင္ၾကပါေစ။</div><br />&nbsp;ေျဖာင့္ခ်က္<br />မူရင္းေနရာ...<a href="http://buddhismworld.ning.com/profiles/blogs/6371237:BlogPost:11012">.ဗုဒၶကမၻာ </a><br /><a href="javascript:toggle();" id="displayText">Show/Hide</a> <br /><div id="toggleText" style="display: none;">ဤေနရာမွာမိမိရဲ႕ဖြင့္/ဖြတ္လုပ္ခ်င္သည့္စာကိုေရးထည့္လိုက္ပါ</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-2399854638586625686?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-45214576760679207562011-05-11T01:44:00.000+06:302011-05-11T01:44:41.717+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><br /><div style="text-align: center;"> လူႀကီး လူမိုက္...</div><br />ရဟန္းတို႔ ေမြးဖြားသည္မွ အသက္ရွစ္ဆယ္ ကိုးဆယ္ တစ္ရာ ရွိသည္ျဖစ္၍ ႀကီးသူ ျဖစ္ေသာ္လည္း မသင့္ေသာ ကာလ၌ ဆိုတတ္သူ မမွန္ေသာ စကားကို ဆိုတတ္သူ အက်ဳိးႏွင့္ မစပ္သည္ကို ဆိုတတ္သူ တရားႏွင့္ မစပ္သည္ကို ဆိုတတ္သူ အဆုံးအမႏွင့္ မစပ္သည္ကို ဆိုတတ္သူ မသင့္ေသာ အခါ၌ အေၾကာင္းမရွိေသာ အပိုင္းအျခားမရွိေသာ အစီးအပြါးႏွင့္ မစပ္ေသာ မမွတ္သား ေလာက္ေသာ စကားကို ဆိုတတ္သူ ျဖစ္ခဲ့မူ၊ ထိုသူသည္ ''လူႀကီး လူမိုက္'' ဟူ၍သာ ေရတြက္ျခင္းသို႔ ေရာက္၏။<br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;">လူႀကီး ပညာရွိ...</div><br />ရဟန္းတို႔ ပ်ဳိမ်စ္ ႏုနယ္၍ နက္ေမွာင္ေသာ ဆံပင္ရွိေသာ ပဌမ အရြယ္အားျဖင့္ ေကာင္းေသာ ပ်ဳိမ်စ္ျခင္းႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ငယ္သူပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း သင့္ေသာ ကာလ၌ ဆိုတတ္သူ ဟုတ္မွန္သည္ကို ဆိုတတ္သူ အက်ဳိးရွိသည္ကိုသာ ဆိုတတ္သူ တရားႏွင့္ စပ္သည္ကိုသာ ဆိုတတ္သူ အဆုံးအမႏွင့္ စပ္သည္ ကိုသာ ဆိုတတ္သူ သင့္ေသာကာလ၌ အေၾကာင္းရွိေသာ အပိုင္းအျခားရွိေသာ အစီးအပြါးႏွင့္ စပ္ေသာ မွတ္သားေလာက္ ေသာ စကားကို ဆိုတတ္သူ ျဖစ္ခဲ့မူ၊ ထိုသူငယ္သည္ ''လူႀကီး ပညာရွိ'' ဟူ၍သာ ေရတြက္ျခင္းသို႔ ေရာက္၏။<br /></div><br /><br /><a href="javascript:toggle();" id="displayText">Show/Hide</a> <br /><div id="toggleText" style="display: none;">ဤေနရာမွာမိမိရဲ႕ဖြင့္/ဖြတ္လုပ္ခ်င္သည့္စာကိုေရးထည့္လိုက္ပါ</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-4521457676067920756?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-14896203235283887142011-05-08T11:43:00.000+06:302011-05-08T11:43:26.930+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-toOKc25lhFU/TcYldDG2TQI/AAAAAAAABA8/opmYv4t-s3s/s1600/02.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="228" src="http://2.bp.blogspot.com/-toOKc25lhFU/TcYldDG2TQI/AAAAAAAABA8/opmYv4t-s3s/s320/02.jpg" width="320" /></a></div><br /><div style="color: blue; text-align: center;">&nbsp;အရာအရာကို စြန္႔လႊတ္ၿပီး&nbsp;</div><div style="color: blue; text-align: center;"><br /></div><div style="color: blue; text-align: center;">အတၱအတြက္ လိမ္မာျပေနတဲ့</div><div style="color: blue; text-align: center;"><br /></div><div style="color: blue; text-align: center;">ပညာတက္ဆုိေသာ&nbsp;</div><div style="color: blue; text-align: center;"><br /></div><div style="color: blue; text-align: center;">အသိုင္းအ၀ိုင္းမ်ားထဲမွာ&nbsp;</div><div style="color: blue; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: blue;">သင္မပါမိပါေစနဲ႔ ...</span></div><span style="font-size: x-small;">ကုိရင္ေလး</span><br /><span style="font-size: x-small;">၈.၅.၂၀၁၁</span><br /><br /><br /><a href="javascript:toggle();" id="displayText">Show/Hide</a> <br /><div id="toggleText" style="display: none;">ဤေနရာမွာမိမိရဲ႕ဖြင့္/ဖြတ္လုပ္ခ်င္သည့္စာကိုေရးထည့္လိုက္ပါ</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-1489620323528388714?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-42757930193296369892011-05-06T23:41:00.001+06:302011-05-06T23:44:59.702+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-TRjRnlG0Trs/TcQqkVlOuiI/AAAAAAAABA4/1l91AdSSIK8/s1600/2011_04_10.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://4.bp.blogspot.com/-TRjRnlG0Trs/TcQqkVlOuiI/AAAAAAAABA4/1l91AdSSIK8/s320/2011_04_10.jpg" width="320" /></a></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">လူတုိင္းလူတိုင္း အခ်စ္နဲ႕ ကင္းသူရယ္လို႕ သိတ္မရွိႏုိင္ဘူး ထင္ပါတယ္။ ရွိခဲ့ရင္လည္း အနည္း အက်ဥ္းေပါ့..။ လူတစ္ဦးနဲ႕ တစ္ဦး ခ်စ္ၾကတယ္.. ၾကိဳက္ၾကတယ္။ ဒါဟာ သိတ္ေတာ့ မထူးဆန္းပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ခ်စ္ေနၾကတဲ့ အထဲမွာ ခ်စ္တတ္ဖို႕ေတာ့ လိုတယ္။ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ ခ်စ္တာေတာ့ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိတာေပါ့။ တခ်ိဳ႕ က်လည္း ခ်စ္ခ်င္လို႕ကို ခ်စ္တယ္၊ တစ္ခ်ိဳ႕က်လည္း ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႕ ခ်စ္ၾကတယ္၊ တစ္ခ်ိဳ႕ က်လည္း တဏွာကို အရင္းခံ ျပီးေတာ့ ခ်စ္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လိုပဲ အခ်စ္ခ်စ္ေပါ့.. ခ်စ္တတ္ဖို႔အဓိက က်ပါတယ္..။ အခ်စ္ သံုးမ်ိဳး ရွိပါတယ္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;"><b><span style="color: red; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">(၁) ခ်စ္သူအခ်စ္ (၂) မိသားစုအခ်စ္ (၃) ပါရမီအခ်စ္</span></b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;"> ပါ။ ခ်စ္သူ အခ်စ္ဆိုတာေတာ့ မိန္းမနဲ႕ ေယာက်္ား အျပန္အလွန္ ခ်စ္ၾကတဲ့ အခ်စ္ပါ။ မိသားစု အခ်စ္ ဆိုတာကေတာ့ မိဘနဲ႕ သားသမီး၊ ညီနဲ႕ အစ္ကို၊ ေမာင္နဲ႕ ႏွမ စသည္တို႕ မိသားစု အခ်င္းအခ်င္း ခ်စ္ၾကတဲ့ အခ်စ္ပါ။ ပါရမီအခ်စ္ ဆိုတာကေတာ့ သူတစ္ပါးတို႕ရဲ႕ အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းမႈကို လိုလားတဲ့ အခ်စ္ပါ။ ပါ႒ိလိုဆိုရင္ေတာ့ တဏွာေပမရယ္၊ ေဂဟသိတ ေပမရယ္၊ ေမတၱာေပမရယ္ပါ။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">အခု က်ေနာ္ေျပာမယ့္ ခ်စ္တတ္မွ ျဖစ္မယ္ ဆိုတာကေတာ့ ပါရမီအခ်စ္နဲ႕ ခ်စ္မွ ျဖစ္မယ္ဆိုတာကို ဆိုလိုရင္း ျဖစ္ပါတယ္။ <b><span style="color: #0070c0;">ပါရမီအခ်စ္ ဆိုတာကေတာ့ သူတစ္ပါး အက်ိဳးကိုပဲ ငဲ့ပါတယ္။ မိမိအက်ိဳးကို မငဲ့ပါဘူး။ ကိုယ္က သူ႕ကို တကယ့္ ပါရမီအခ်စ္နဲ႕ ခ်စ္မယ္ဆိုရင္ သူ႕ကို ၾကီးပြားေစခ်င္တယ္၊ တုိုးတက္ေစခ်င္တယ္၊ ေအာင္ျမင္ ေစခ်င္တယ္၊ အစစအရာရာ အဆင္ေျပေစခ်င္တယ္။ သူ႕ဆီကေတာ့ ဘာတုန္႕ျပန္မႈမွ မေမွ်ာ္လင့္ပါဘူး။ ဒါကေတာ့ ပါရမီအခ်စ္ရဲ႕ သေဘာေတြပါ။</span></b> ဘယ္ေလာက္ ေအးခ်မ္းလိုက္တဲ့ ပါရမီ အခ်စ္ပါလည္းေနာ္..။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">အေၾကာင္း တစ္ခုခုေၾကာင့္ သိခြင့္ ခင္ခြင့္ရၾကတဲ့ အခါမွာ ကိုယ္ကလည္း သူ႕ကို ပါရမီအခ်စ္နဲ႕ ခ်စ္မယ္၊ သူကလည္း ကိုယ္ကိုပါရမီ အခ်စ္နဲ႕ ခ်စ္မယ္ဆိုရင္ ႏွစ္ဦးလံုးရဲ႕ ခင္မင္မူဟာ အစဥ္ ခိုင္ျမဲေနမွာ <b><span style="color: #0070c0;">မလြဲပါဘူး။ ေနာက္ တစ္ဆင့္ထက္ တစ္ဆင့္တက္ျပီး သူတရားထူး တရားျမတ္ရဖို႕ အတြက္လည္း ကိုယ္က ကူညီမယ္။ ကိုယ္တရားထူး တရားျမတ္ရဖို႕ အတြက္လည္း သူက ကူညီမယ္ဆိုရင္ ပါရမီအခ်စ္က နိဗၺာန္ အထိေတာင္ ေက်းဇူး ျပဳေနေတာ့မွာပါ။</span></b> တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို ကိုယ္က တကယ္ခ်စ္တယ္ဆိုရင္ ပါရမီအခ်စ္နဲ႕ ခ်စ္ျပီး နိဗၺာန္ရဲ႕ အေထာက္ပ့ံေတြ အခါအားေလ်ာ္စြာ ဖန္တီး ေပးေန ႏုိင္ရပါ့မယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">ဒီလိုပါပဲ..။ သတၱ၀ါေတြ အားလံုး အေပၚမွာ ပါရမီအခ်စ္နဲ႕ ခ်စ္ႏုိင္ရမွာ ျဖစ္သလို <b><span style="color: #0070c0;">ခ်စ္သူအခ်င္းခ်င္း၊ မိသားစု အခ်င္းခ်င္း မွာလည္း ပါရမီအခ်စ္ပါတဲ့ အခ်စ္ေတြနဲ႕ တြဲတြဲပါေနပါမွ အစဥ္အျမဲ ခိုင္ျမဲေနမွာပါ။ ခ်စ္သူအခ်င္းခ်င္း တဏွာရာဂကို အေျခခံျပီး ခ်စ္တယ္ ဆိုေပမယ့္လည္း သူကုသုိလ္ျဖစ္ဖို႕ ကိုယ္က ဖန္တီးေပးမယ္၊ ကိုယ္ကုသုိလ္ျဖစ္ဖို႕ သူက ဖန္တီးေပးမယ္ ဆိုရင္ ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ အတြက္ ရန္ျဖစ္တယ္၊ မုန္းတယ္ဆိုတာေတြဟာ အိမ္မက္ထဲမွာေတာင္ ရွာေတြ႕ ရေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ျပီးေတာ့ အိမ္ေထာင္က်ျပီးတယ္ ဆိုရင္လည္း ပါရမီ အခ်စ္ေလးနဲ႕သာ ဆက္ျပီး ခ်စ္သြားမယ္ဆိုရင္ နိဗၺာန္ထိေတာင္ အတူတူတက္လွမ္း ႏုိင္မွာ မလြဲပါဘူး။</span></b> ကိုယ့္ရဲ႕ မိသားစု ဘ၀ေလးဟာလည္း ၿငိမ္းၿငိမ္း ခ်မ္းခ်မ္းေလး ရွိေနရံုတင္ မကဘဲ တရားထူး တရားျမတ္ရဖို႕ အတြက္လည္း အေထာက္အပံ့ေတြ ျဖစ္ေတာ့မွာပါ။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify; text-indent: .5in;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">တခ်ိဳ႕ မိသားစုအတြင္းမွာ အဆင္မေျပ ျဖစ္ၾကတယ္ ဆိုတာလည္း ပါရမီအခ်စ္ မပါၾကလို႕ပါ။ ကိုယ့္မွာ ပါရမီ အခ်စ္သာရွိေနရင္ တစ္ဖက္က မသိလို႕မွားတဲ့ အမူအရာကိုျပဦးေတာ့ သူ႕ကုိ ကိုယ္က ေဒါသမထြက္ဘဲ “ေၾသာ္..သူမသိလို႕ဘဲေလ”ဆိုျပီးခြင့္လႊတ္ျပီးသား ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့&nbsp; ျပႆနာကို တရားသေဘာေလးနဲ႕ ေျဖရွင္းတတ္သလို အမွားျပဳသူတစ္ဖက္သားကိုလည္း တရားနဲ႕ ျပန္ေဖးမ ေပးတတ္</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">ပါတယ္။ ျပႆနာတစ္ခု ျဖစ္လာျပီဆိုရင္ ကိုယ္ဖတ္ခဲ့ နာခဲ့ က်င့္ခဲ့တဲ့ တရားေတြ ျပန္အာရံုျပဳျပီး တရား သေဘာနဲ႕ ျပန္ေျဖရွင္း ရပါတယ္။ တကယ္လို႕ မတရားတဲ့ သေဘာနဲ႕ ျပန္ေျဖရွင္းလို္က္ရင္ မတရားတဲ့ ဆိုးက်ိဳးေတြပဲ ျပန္ျဖစ္ေတာ့တာပါ။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">တခ်ိဳ႕ မတရားတဲ့ တံု႕ျပန္မႈေတြဟာ တစ္ဖက္သားမွာ တစ္သက္တာ စိတ္ဒဏ္ရာ ရသြား ေစတာပါ။ တစ္သက္တာ ရသြားတဲ့ စိတ္ဒဏ္ရာကို ျပန္ကုဖို႕ ခက္သြားပါၿပီ။ ဘ၀ဆိုတာ အျမဲတမ္း အဆင္ေျပ မေနႏုိင္ပါဘူး။ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ ကာလတစ္ခုခုမွာ ၾကီးမားတဲ့ အဆင္ေျပမႈၾကီးေတြ ျဖစ္လာႏုိင္ပါတယ္။ အဲဒီအခါမ်ိဳးမွာ ကိုယ္ပါရမီအခ်စ္နဲ႕ ခ်စ္ခဲ့ရသူေတြက ကိုယ့္အနားကို ေျပးလာၾကမွာပါ။ ဘ၀မွာ ကိုယ္က ပါရမီအခ်စ္နဲ႕ ခ်စ္ခဲ့ရသူ မရွိခဲ့ဘူး။ ကိုယ့္ေၾကာင့္ စိတ္ဒဏ္ရာ ရေစခဲ့တဲ့ သူေတြပဲ ရွိခဲ့တယ္ဆိုရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ အဲဒီ အဆင္မေျပမႈေတြနဲ႕ပဲ ေသသြားမယ္ဆိုရင္ တရားလည္း မကပ္လုိက္ႏုိင္ရင္ မေကာင္းတဲ့ ဂတိတစ္ခုခုကို ေရာက္သြား ႏုိင္ပါတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">ပုထုဇဥ္ေတြ႕ရဲ႕ သေဘာက ကိုယ့္ရဲ႕အမွားကို ကိုယ္ျပန္ျမင္ခဲ ၾကပါတယ္။ အဲဒီအခါမ်ိဳးမွာ ကိုယ့္ကို ပါရမီ အခ်စ္နဲ႕ခ်စ္သူ၊ဒါမွမဟုတ္မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းတစ္ဦးဦးကကိုယ့္အမွားကိုျမင္ျပီး ျပဳျပင္ေပးတဲ့အခါ&nbsp;</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;"> ျပဳျပင္ေပးတဲ့ အတိုင္းလက္ခံက်င့္သံုးရပါတယ္။ မိတ္ေဆြေကာင္းေတြ ဥေပကၡာ ျပဳ သြားေအာင္ ျပဳျပင္ေဖးမ မႈကို မ်က္ကြယ္ မျပဳရပါဘူး။ အေလးအနက္ထား က်င့္သံုး ေပးရပါတယ္။ ဒီေတာ့ ပါရမီ အခ်စ္ဆိုတာ လူတိုင္းလူတိုင္းအတြက္ လိုအပ္ေနေတာ့တာပါ။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">ပါရမီအခ်စ္နဲ႕ ခ်စ္တတ္ဖို႕ အင္မတန္ အေရးၾကီးပါတယ္။ ဘာလို႕လည္း ဆိုေတာ့ လူေတြက အခ်စ္နဲ႕မွ မကင္းႏုိင္ေသးတာ။ အခ်စ္နဲ႕ကင္းျပီး ေလာကုတၱရာဘက္ကို ကူးေျပာင္း သြားႏုိင္ရင္ေတာ့ အေကာင္း ဆံုးေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္က မကူးႏုိင္ေသးဘူး.. ေလာကီထဲမွာပဲ သားေရး သမီးေရးေတြနဲ႕ စီးပြားရွာ ရင္း.. ေလာကီ ေလာကုတၱရာ ႏွစ္ခု မွ်တေအာင္ လုပ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ဘယ္သူ႕ကိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ပါရမီအခ်စ္နဲ႕ ခ်စ္တတ္ဖို႕ဟာ အဓိက က်ပါတယ္။ <b><span style="color: #0070c0;">ပါရမီဆိုတာ ျမင့္ျမတ္သူေတြရဲ႕ အလုပ္လို႕ အဓိပၸါယ္ ရပါတယ္။ ဒါဆို ပါရမီအခ်စ္ ဆိုတာလည္း ျမင့္ျမတ္သူတို႕ရဲ႕ အခ်စ္ေပါ့။</span></b> ေတာ္ရံုစိတ္မ်ိဳးနဲ႕ ပါရမီအခ်စ္ ခ်စ္တတ္ဖို႕ မလြယ္ကူပါဘူး..။ ခ်စ္တတ္ဖို႕ အတြက္ေတာ့ အထက္မွာ ေဖာ္ျပျပီးပါျပီ။ ဒါ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူလည္း ပါရမီအခ်စ္နဲ႕ မခ်စ္ေသးဘူးဆိုရင္ ခ်စ္တတ္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ…။ ခ်စ္တတ္ေအာင္ ၾကိဳးစားရင္း.. ျမင့္ျမတ္ေသာ ပါရမီအခ်စ္နဲ႕အတူ.. ျမင့္ျမတ္ေသာ အရိယာအျဖစ္သို႕ ဆိုက္ေရာက္ႏုိင္ပါေစ လို႕ ဆႏၵျပဳ ဆုေတာင္း ေပးလိုက္ပါတယ္။</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><a href="http://www.blogger.com/goog_692594412"> </a><a href="http://www.dhammamittar.com/">ဓမၼေမတၱာ</a><br /><br /><a href="javascript:toggle();" id="displayText">Show/Hide</a> <br /><div id="toggleText" style="display: none;">ဤေနရာမွာမိမိရဲ႕ဖြင့္/ဖြတ္လုပ္ခ်င္သည့္စာကိုေရးထည့္လိုက္ပါ</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-4275793019329636989?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-92041636102950895952011-05-05T18:37:00.002+06:302011-05-05T18:40:57.045+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">ရန္ကုန္ေလဆိပ္တြင္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္</span></div><br /><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-ixiO6d1AHbA/TcKMrhVEqgI/AAAAAAAAA_Y/X_RnFGlT_P0/s1600/1.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-ixiO6d1AHbA/TcKMrhVEqgI/AAAAAAAAA_Y/X_RnFGlT_P0/s400/1.JPG" width="400" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: blue;">MAI-ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းျဖင့္</span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-9M2xWKecPl8/TcKMsVSIX_I/AAAAAAAAA_c/kRY1T_9SKMc/s1600/2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-9M2xWKecPl8/TcKMsVSIX_I/AAAAAAAAA_c/kRY1T_9SKMc/s400/2.jpg" width="400" /></a></div><br /><div style="text-align: center;">အိႏၵိယႏိုင္ငံ ဂယာေလဆိပ္သုိ႔အေရာက္</div><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-dOwrDA2Qgew/TcKMtsMYGLI/AAAAAAAAA_k/k39IOwTFaMw/s1600/4.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-dOwrDA2Qgew/TcKMtsMYGLI/AAAAAAAAA_k/k39IOwTFaMw/s400/4.jpg" width="400" /></a></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-nhOQq8eJh10/TcKMtPTc56I/AAAAAAAAA_g/Q0SPEeXcP8c/s1600/3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-nhOQq8eJh10/TcKMtPTc56I/AAAAAAAAA_g/Q0SPEeXcP8c/s400/3.jpg" width="400" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">ဂယာေလဆိပ္အတြင္းမွာ(IMMIGRATION) ျဖတ္ေက်ာ္ေနၾကစဥ္</span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-tg6_ZHIvZKE/TcKMuDrsq6I/AAAAAAAAA_o/cH8k3LV_GG8/s1600/5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-tg6_ZHIvZKE/TcKMuDrsq6I/AAAAAAAAA_o/cH8k3LV_GG8/s400/5.jpg" width="400" /></a></div><br /><div style="text-align: center;">မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္သုိ႔ဘုရားဖူး</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-QJGj-uURhoI/TcKNaQafjOI/AAAAAAAAA_w/tai1JDGrSB8/s1600/11.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/-QJGj-uURhoI/TcKNaQafjOI/AAAAAAAAA_w/tai1JDGrSB8/s400/11.JPG" width="300" /></a></div><br /><div style="text-align: center;">ေစတီေတာ္အတြင္းသို႔ ၀င္ေရာက္ဖူးေျမွာ္ရန္</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-klwiAf1Dlq8/TcKNbjCTSPI/AAAAAAAAA_0/SwGXHaE2i7w/s1600/22.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/-klwiAf1Dlq8/TcKNbjCTSPI/AAAAAAAAA_0/SwGXHaE2i7w/s400/22.jpg" width="300" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: blue;">အေ၀းမွဖူးေတြ႔ရစဥ္</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-XtQ5UIssYUc/TcKN3s8IzDI/AAAAAAAABAg/r21tIswJUlI/s1600/DSCF0891.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/-XtQ5UIssYUc/TcKN3s8IzDI/AAAAAAAABAg/r21tIswJUlI/s400/DSCF0891.jpg" width="268" /></a> </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: blue;">ေစတီေတာ္အတြင္း ၀င္ေရာက္ဖူးေျမွာ္ခဲ့တယ္။</span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-CfDaSUenUZQ/TcKNvTnP-iI/AAAAAAAABAA/1VwFL4tIZM0/s1600/180px-%25E1%2580%259D%25E1%2580%2587%25E1%2580%25AE%25E1%2580%259B%25E1%2580%25AC%25E1%2580%259E%25E1%2580%2594.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/-CfDaSUenUZQ/TcKNvTnP-iI/AAAAAAAABAA/1VwFL4tIZM0/s400/180px-%25E1%2580%259D%25E1%2580%2587%25E1%2580%25AE%25E1%2580%259B%25E1%2580%25AC%25E1%2580%259E%25E1%2580%2594.jpg" width="300" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/-rCEWJ113nRg/TcKNk9DGfnI/AAAAAAAAA_4/esmUgJBwiAI/s1600/44.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-rCEWJ113nRg/TcKNk9DGfnI/AAAAAAAAA_4/esmUgJBwiAI/s1600/44.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">ေစတီေတာ္ပရိ၀ုဏ္အတြင္း</span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-kyIn4nfCUnk/TcKNumXRAzI/AAAAAAAAA_8/f7lM9ljU1DQ/s1600/55.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/-kyIn4nfCUnk/TcKNumXRAzI/AAAAAAAAA_8/f7lM9ljU1DQ/s400/55.JPG" width="300" /></a></div><br /><div style="color: red; text-align: center;">စၾကၤာမသတၱာဟ႒ာန</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-9XsSIDRMdmc/TcKNwKrw4lI/AAAAAAAABAE/CgqtjvnBliI/s1600/666.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-9XsSIDRMdmc/TcKNwKrw4lI/AAAAAAAABAE/CgqtjvnBliI/s320/666.jpg" width="320" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: blue;">ဘုရားရွင္ သဗၺညဳတၪာဏ္ေတာ္ဆိုက္ေတာ္မူရာ မဟာေဗာဓိ</span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Cx8Ox25O7OM/TcKNxBVoeoI/AAAAAAAABAI/NelCwXmHhx4/s1600/01022010699.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-Cx8Ox25O7OM/TcKNxBVoeoI/AAAAAAAABAI/NelCwXmHhx4/s400/01022010699.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ျမန္မာဘုရားဖူးအဖြဲ႔မ်ား</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-QUI3YYhQFaw/TcKN0KbXghI/AAAAAAAABAQ/kj-h3Z3dk_A/s1600/01022010705.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-QUI3YYhQFaw/TcKN0KbXghI/AAAAAAAABAQ/kj-h3Z3dk_A/s400/01022010705.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">ဘုရားဖူးမ်ားျဖင့္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-JkY_3-1uPXU/TcKN001MK_I/AAAAAAAABAU/Kjuwl1K-F0c/s1600/01022010709.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-JkY_3-1uPXU/TcKN001MK_I/AAAAAAAABAU/Kjuwl1K-F0c/s400/01022010709.jpg" width="400" /></a></div><br /><div style="text-align: center;">မဟာေဗာဓိပင္ေတာ္အေျခနားဖူးေတြ႔ရပုံ</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-3zK9bmuzmcE/TcKN10YF-dI/AAAAAAAABAY/tygSK9_fFbA/s1600/01022010714.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-3zK9bmuzmcE/TcKN10YF-dI/AAAAAAAABAY/tygSK9_fFbA/s400/01022010714.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">ဘုရားဖူးသြားရာလမ္း ဂယာၿမိဳ႕ရဲ႕ညေနခင္းေစ်းေလး</span><br /><span style="background-color: black;"></span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-uXy6IQFZywA/TcKN3Mbvg8I/AAAAAAAABAc/iu-UxE1uCGo/s1600/01022010725.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-uXy6IQFZywA/TcKN3Mbvg8I/AAAAAAAABAc/iu-UxE1uCGo/s400/01022010725.jpg" width="400" /></a></div><br /><div style="text-align: center;">အမွတ္တရအျဖစ္ေပ့ါ</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-J3Jz9L0YQ_Y/TcKN-n-IAXI/AAAAAAAABAk/qXxRiIUk9ag/s1600/DSCF1465.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-J3Jz9L0YQ_Y/TcKN-n-IAXI/AAAAAAAABAk/qXxRiIUk9ag/s400/DSCF1465.JPG" width="300" /></a></div><br /><br /><br /><a href="javascript:toggle();" id="displayText">Show/Hide</a> <br /><div id="toggleText" style="display: none;">ဤေနရာမွာမိမိရဲ႕ဖြင့္/ဖြတ္လုပ္ခ်င္သည့္စာကိုေရးထည့္လိုက္ပါ</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-9204163610295089595?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-68157847485786325052011-05-04T16:42:00.001+06:302011-05-04T16:57:31.582+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ef3QAnQlQoE/TcEqA1HIVCI/AAAAAAAAA-8/kSrtm8RsUfM/s1600/wise-old-man.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-ef3QAnQlQoE/TcEqA1HIVCI/AAAAAAAAA-8/kSrtm8RsUfM/s320/wise-old-man.jpg" width="270" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-z993VJddO9I/TcElZ5b69tI/AAAAAAAAA-4/kdsgRF3mRNQ/s1600/aleafrender.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><br /><br /><br /><div style="color: red; text-align: center;">၁။ အက်ိဳးရွိေသာအလုပ္</div><div style="text-align: center;"><br /><span style="color: blue;">ေရရွားေသာအရပ္၌ မိုးရြာျခင္းသည္လည္းေကာင္း</span><br /><span style="color: blue;">ငတ္မြတ္သူအား အစာေပးျခင္းသည္လည္းေကာင္း၊ အက်ိဳးရွိေလ၏။ </span><br /><span style="color: blue;">ထိုနည္းအတူ၊ ဆင္းရဲသူအား ေပးကမ္းလွဴဒါန္းျခင္းသည္</span><br /><span style="color: blue;">အက်ိဳးရွိေလ၏။</span><br /><br />၂။ စာနာမႈ၊ ကရုဏာသက္မႈ</div><div style="text-align: center;"><br /><span style="color: red;">ကိုယ့္အသတ္ကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးသကဲ့သို႔၊ အျခားသတၱ၀ါတို႔သည္လည္း</span><br /><span style="color: red;">သူတို႔အသက္ သူတို႔ျမတ္ႏိုးၾက၏။ ထို႔ေၾကာင့္ သူေတာ္ေကာင္းတို႔သည္</span><br /><span style="color: red;">ကိုယ္ခ်င္းစာလ်က္ သတၱ၀ါအေပါင္းတို႔၏အေပၚ၌ သနားကရုဏာထားၾကကုန္၏။</span><br /><br />၃။ ပညာရွိ</div><div style="text-align: center;"><br /><span style="color: blue;">သူတစ္ပါး၏သားမယားကို အမိကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ </span><br /><span style="color: blue;">သူတစ္ပါးပစၥည္းကို ေျမႀကီးကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ သတၱ၀ါအားလုံးကို မိမိကိုယ္ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ </span><br /><span style="color: blue;">ေအာက္ေမ့ေလ့ရွိေသာသူသည္ ပညာရွိမည္ေလ၏။</span><br /><br />၄။ လုပ္သင့္ေသာအရာ</div><div style="text-align: center;"><br /><span style="color: magenta;">ဆင္းရဲသူကို ေကြ်းေမြးေစာင့္ေရွာက္သင့္ေလသည္။ </span><br /><span style="color: magenta;">ခ်မ္းသာသူကို ေကြ်းေမြးေစာင့္ေရွာက္ရန္မသင့္ေပ။ </span><br /><span style="color: magenta;">ေရာဂါအတြက္သာလွ်င္ ေဆးသည္အက်ိဳးရွိေလ၏။ </span><br /><span style="color: magenta;">က်န္းမာသူအတြက္ေဆးသည္ အခ်ည္းႏွီးသာလွ်င္တည္း။</span><br /><br /><span style="color: red;">၅။ အျပစ္ေျခာက္ပါး</span></div><div style="text-align: center;"><br />ေလာက၌ ႀကီးပြားတိုးတက္လိုေသာသူသည္<br />အအိပ္ၾကဴးျခင္း၊ ထိုင္းမႈိင္းျခင္း၊ ေၾကာက္ရြ႔ံျခင္း၊ အမ်က္ထြက္ျခင္း၊<br />ပ်င္းရိျခင္း၊ အလုပ္ကိစၥ၌ေလးကန္ဖင့္ႏြဲ႔ေနျခင္းတည္းဟူေသာ<br />အျပစ္ေျခာက္ပါးကိုပယ္စြန္႔သင့္၏။<br /><br /><span style="color: blue;">၆။ ေသခ်ိန္ေရာက္လာမူ</span></div><div style="text-align: center;"><br /><span style="color: red;">ယူဇနာတစ္ရာထက္ေ၀းကြာေသာ အရပ္မွပင္၊ မိမိအစာကို ျမင္ႏိုင္ေသာလင္းတငွက္သည္၊</span><br /><span style="color: red;">ေသခ်ိန္ေရက္လာမူ၊ အပါးတြင္ရွိသည့္ ေက်ာ့ကြင္းအေနွာင္အဖြဲ႔ကို မျမင္ေပ။</span><br /><br /><span style="color: blue;">၇။ လူေကာင္းမ်ား</span></div><div style="text-align: center;"><br /><span style="color: blue;">ေဘးေရာက္ေသာအခါ၌ မိတ္ေဆြေကာင္းကို သိႏိုင္ေလသည္။ </span><br /><span style="color: blue;">စစ္ပြဲ၌ သူရဲေကာင္းကို သိႏိုင္ေလသည္။ </span><br /><span style="color: blue;">ေၾကြးၿမီတင္ရွိေသာအခါ၌ မွန္ကန္ရိုးေျဖာင့္သူကို သိႏိုင္ေလသည္။</span><br /><span style="color: blue;">ဥစၥာပ်က္စီးဆုံးရႈံးေသာအခါ၌ မယားေကာင္းကို သိႏိုင္ေလသည္။</span><br /><span style="color: blue;">ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ေသာအခါ၌ ေဆြမ်ိဳးေကာင္းကို သိႏိုင္ေလသည္။</span><br /><br /><span style="color: red;">၈။ စိတ္ခ်မ္းသာျခင္းကို မေပးႏိုင္ပါ</span></div><div style="text-align: center;"><br />ရွာေဖြစုေဆာင္းစဥ္အခါ ဆင္းရဲဒုကၡကိုျဖစ္ေစတတ္၏။ <br />ပ်က္စီးဆုံးရႈံးေသာအခါ ပူပန္ေသာကကို ျဖစ္ေစတက္၏။<br />ျပည့္စုံၾကြယ္၀ေသာအခါ မာန္မာနကိုျဖစ္ေစတက္၏။<br />ဤသို႔သေဘာရွိေသာ စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔သည္ <br />အဘယ္မွာလွ်င္ ခ်မ္းသာမႈကို ေပးႏိုင္ပါအံ့နည္း။<br /><br /><span style="color: red;">၉။ ကံအက်ိဳးေပး</span></div><div style="text-align: center;"><br /><span style="color: blue;">ယာဥ္ရထားသည္ ဘီးတစ္ဘီးတည္းျဖင့္ မသြားႏိုင္သကဲ့သို႔</span><br /><span style="color: blue;">ထိုနည္းအတူ လုံ႔လႏွင့္ကင္း၍ ကံသည္ အက်ိဳးမေပးႏိုင္။</span><br /><br /><span style="color: red;">၁၀။ မိသားတစ္စု</span></div><div style="color: blue; text-align: center;"><br />ဤလူကား ငါ့လူ၊ ဟိုလူကား သူ႔လူ၊ ဤလူကား ရင္းႏွီးသူ၊<br />ဤလူကား သူစိမ္းဟု ေရတြက္စီစစ္ျခင္းသည္ သေဘာထားေသးႏုပ္သူတို႔၏<br />အလုပ္ျဖစ္၏။<br />သေဘာထားျမင့္ျမတ္သူ၊ သနားညွာတာသူတို႔အဖို႔မွာမူကား၊ <br />ေျမျပင္တစ္ျပင္လုံး တစ္အိမ္ေထာင္တည္းသာလွ်င္ ျဖစ္ေလ၏။</div><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">စာေပဗဟုတျဖင့္ ျပည့္စုံၾကပါေစ</div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /></div><br /><a href="javascript:toggle();" id="displayText">Show/Hide</a> <br /><div id="toggleText" style="display: none;">ဤေနရာမွာမိမိရဲ႕ဖြင့္/ဖြတ္လုပ္ခ်င္သည့္စာကိုေရးထည့္လိုက္ပါ</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-6815784748578632505?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-2447572757682725172011-05-03T23:51:00.000+06:302011-05-03T23:51:43.966+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;">မကၠဆီကိုႏိုင္ငံ Chihuahua ကႏၱာရၾကီးရဲ႕ေအာက္ ေပေပါင္း ၁၀၀၀ေက်ာ္ အနက္မွာ အလြန္ၾကီးမားမ်ားျပားလွတဲ႔ သလင္းေက်ာက္မ်ားစြာတို႔ သဘာ၀အတိုင္း ျဖစ္ေပၚေနတာကို Naica ခဲနဲ႔ ေငြ တူးေဖာ္ေရးလုပ္ငန္းကုမၸဏီမွာ တြင္းတူးလုပ္သားမ်ားအျဖစ္ လုပ္ကိုင္ေနတဲ႔ ညီအစ္ကို ႏွစ္ဦးက ပထမဦးဆံုး စတင္ေတြ႔ရွိခဲ႔တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေတြ႔ျမင္ျမင္ခ်င္းမွာ သူတို႕ျမင္လိုက္ရတဲ႕ ျမင္ကြင္းကို မယံုႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ထူးဆန္းအံ႕ၾသျပီး ထိတ္လန္႔မိရေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ခဲ႔ရပါတယ္။ သဘာ၀အတိုင္း အခၽြန္အတက္မ်ား၊ တိုင္လံုးမ်ား၊ အတံုးအခဲမ်ားျဖင္႔ ျဖစ္ေပၚေနတဲ႔ သလင္းေက်ာက္တံုးၾကီးေတြဟာ အက်ယ္ ေလးေပခန္႔ရွိျပီး အခ်ိဳ႕မွာ ေပ၅၀ခန္႔ ျမင္႕မားပါတယ္။ </div><br /><br /><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-bz-IyLVm67Q/TcA3qbs86II/AAAAAAAAA-Q/wrMhuinfTBc/s1600/5563164.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="265" src="http://1.bp.blogspot.com/-bz-IyLVm67Q/TcA3qbs86II/AAAAAAAAA-Q/wrMhuinfTBc/s400/5563164.jpg" width="400" /></a></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-xFY7NO9eFkE/TcA3rPZL6WI/AAAAAAAAA-U/mGw7fpeS1uo/s1600/5563167.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="250" src="http://1.bp.blogspot.com/-xFY7NO9eFkE/TcA3rPZL6WI/AAAAAAAAA-U/mGw7fpeS1uo/s400/5563167.jpg" width="400" /></a></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Yd04UQj7dho/TcA3rp-dDgI/AAAAAAAAA-Y/2KhjTL4RNUA/s1600/5563171.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="250" src="http://3.bp.blogspot.com/-Yd04UQj7dho/TcA3rp-dDgI/AAAAAAAAA-Y/2KhjTL4RNUA/s400/5563171.jpg" width="400" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: justify;">ၾကီးမားလွတဲ႕ သလင္းေက်ာက္သားမ်ားဟာ ေျမေအာက္မွာ ရွိတဲ႕ ေရေတြမွာ ေပ်ာ္၀င္ေနတဲ႔ ကယ္လ္စီယမ္ ဆာလ္ဖိတ္ေတြေၾကာင္႕ ျဖစ္ေပၚလာရတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ လြန္ခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္သန္းေပါင္းမ်ားစြာက ကမၻာေျမၾကီးအတြင္းက ေက်ာက္ရည္ပူမ်ားေၾကာင္႕ ေျမေအာက္ေရေတြဟာလည္း ပူေႏြးေနခဲ႔ပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း ေက်ာက္ရည္ပူမ်ား တေျဖးေျဖး ေအးသြားတဲ႔အခါ ေရထဲမွာ ေပ်ာ္၀င္ေနတဲ႔ ဓာတ္သတၱဳေတြဟာလည္း တေျဖးေျဖးေအးခဲလာျပီး ၄င္း သလင္းေက်ာက္မ်ားအျဖစ္ ျဖစ္ေပၚလာတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။</div><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Oz4VF6NfrzM/TcA3svYPc0I/AAAAAAAAA-c/tvoSXeLPOwM/s1600/5563192.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="250" src="http://1.bp.blogspot.com/-Oz4VF6NfrzM/TcA3svYPc0I/AAAAAAAAA-c/tvoSXeLPOwM/s400/5563192.jpg" width="400" /></a></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ckqPNw9gun0/TcA3uyEo4cI/AAAAAAAAA-g/4MpaobNse4U/s1600/5563202.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="255" src="http://2.bp.blogspot.com/-ckqPNw9gun0/TcA3uyEo4cI/AAAAAAAAA-g/4MpaobNse4U/s400/5563202.jpg" width="400" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သဘာ၀အတိုင္း ျဖစ္ေပၚေနေသာ သလင္းေက်ာက္တိုင္မ်ား</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သလင္းေက်ာက္မ်ား ျဖစ္ေပၚေနရာ ေျမေအာက္လိႈင္ဂူၾကီးဟာဒီတိုင္းၾကည္႕မယ္ဆိုရင္ ေအးစက္မဲေမွာင္ေနတယ္လို႔ ထင္ရေပမဲ႔ တကယ္တမ္းမွာေတာ႔ အပူခ်ိန္ ၁၁၂ ဖာရင္ဟိုက္ထိေအာင္ ပူေႏြးေနျပီး စိုစြတ္ထိုင္းမိႈင္း မႈမွာလည္း အလြန္မ်ားျပားတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ဒီသလင္းေက်ာက္လိႈင္ဂူထဲ ၀င္ေရာက္ျပီး ၾကာၾကာေနမယ္ ဆိုပါက အထူးစီမံထားတဲ႔ အပူခံ ၀တ္စံုမ်ား၊ ေလေအးမ်ား ပါ၀င္တဲ႔ ေက်ာပိုးအိတ္မ်ား ၀တ္ဆင္ သြားရပါတယ္။</div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-7eSPMLk96Ec/TcA3vbL-qgI/AAAAAAAAA-k/UYlO3bmzOJM/s1600/5563210.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="250" src="http://3.bp.blogspot.com/-7eSPMLk96Ec/TcA3vbL-qgI/AAAAAAAAA-k/UYlO3bmzOJM/s400/5563210.jpg" width="400" /></a></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-mQPytsLFruU/TcA395A01MI/AAAAAAAAA-o/1IXgI6RVvgI/s1600/5563217.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="250" src="http://3.bp.blogspot.com/-mQPytsLFruU/TcA395A01MI/AAAAAAAAA-o/1IXgI6RVvgI/s400/5563217.jpg" width="400" /></a></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/--HSDmAkypxo/TcA4BLqsHwI/AAAAAAAAA-s/zHW4xjJqylE/s1600/5563228.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="250" src="http://4.bp.blogspot.com/--HSDmAkypxo/TcA4BLqsHwI/AAAAAAAAA-s/zHW4xjJqylE/s400/5563228.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;">အခၽြန္အတက္ေတြက အံ႔မခန္း</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ယခင္ကေတာ႔ ၄င္း သလင္းေက်ာက္ လိႈင္ဂူကို ဒီအတိုင္း ဖြင္႔ထားခဲ႕ရာက တြင္းတူး အလုပ္သမားမ်ားက သလင္းေက်ာက္မ်ားကို ဖယ္ရွားျခင္း၊ တူးဆြဖ်က္ဆီးျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္တာေၾကာင္႔ အလြန္အံ႔မခန္း ဆန္းၾကယ္လွပေသာ သဘာ၀ သလင္းေက်ာက္တိုင္မ်ား၊ ေက်ာက္ခၽြန္မ်ား ပ်က္စီးကုန္ခဲ႔ပါတယ္။ ယခုခ်ိန္မွာေတာ႔ သတၱဳကုမၸဏီဟာ အလြန္ခိုင္ခံ႕ေသာ သံမဏိတံခါးၾကီးမ်ား တတ္ဆင္ကာ ဖ်က္ဆီးမည္႕သူမ်ား ေဘးအႏၱရာယ္မွ ကင္းေ၀းေအာင္ ထိန္သိမ္း ေစာင္႔ေရွာက္လို႔ ထားျပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ~</div><br /><br /><div style="color: red; text-align: center;">~~~~~~~~~~@@@~~~~~~~~~~</div><br /><br /><div style="text-align: justify;">သဘာ၀အလွတရား ဆိုသည္မွာ လူမ်ားကတန္ဖိုးထား ထိန္းသိမ္း ေစာင္႔ေရွာက္မွသာ တည္တံ႔ ခိုင္ျမဲမည္ျဖစ္သည္။ သဘာ၀တရား ပ်က္စီးလွ်င္ ၄င္းသဘာ၀တရားက ဒဏ္ခတ္မည္မွာ မုခ်မလြဲ အမွန္သာျဖစ္သည္။ ေရၾကီးျခင္း၊ ခ်ိန္ခါမဟုတ္ ေလမုန္တိုင္းမ်ား က်ျခင္း၊ ရာသီဥတု ေဖာက္ျပန္ျခင္း၊ ကမၻာေျမၾကီး ပူေႏြးလာျခင္း၊ အိုဇုန္းလႊာ ေပါက္ျခင္း စသည္႔ မ်ားျပားလွေသာ ေဘးအႏၱရာယ္တို႔သည္ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ပ်က္စီးျခင္းေၾကာင္႕ သဘာ၀တရားက ဒဏ္ခတ္ျခင္းသာ ျဖစ္ေလသည္။<br /><br />မွတ္ခ်က္ </div><div style="text-align: justify;">အထက္ပါဗဟုသုတျဖစ္ဖြယ္ရာမ်ားသည္<br /><a href="http://www.missgreenlady.com/2011/05/blog-post.html" style="color: lime;">အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္ </a>မွတစ္ဆင့္ကူးယူလုိက္ပါေၾကာင္း</div><a href="javascript:toggle();" id="displayText">Show/Hide</a> <br /><div id="toggleText" style="display: none;">ဤေနရာမွာမိမိရဲ႕ဖြင့္/ဖြတ္လုပ္ခ်င္သည့္စာကိုေရးထည့္လိုက္ပါ</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-244757275768272517?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-22546390956620631192011-05-03T12:12:00.001+06:302011-05-03T12:17:42.475+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-n19PHtdVA8g/Tb-T-NSUvvI/AAAAAAAAA98/gfdk1vEXMc4/s1600/cows-eating-grass-e1283546775182.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-n19PHtdVA8g/Tb-T-NSUvvI/AAAAAAAAA98/gfdk1vEXMc4/s1600/cows-eating-grass-e1283546775182.jpg" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;"></div><div style="color: blue; text-align: justify;">“လူ႔ဘ၀ဟာ တန္ဖိုးရွိတယ္။ လူဟာ ျမင့္ျမတ္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔လူသားေတြ ခံယူထားတာ မွားတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ဆို ခ်င္တယ္ဆရာ။ စဥ္းစားၾကည့္ပါဆရာရယ္။ လူသားဟာ အသက္ရွင္ ရပ္တည္မႈအတြက္ စား၀တ္ေနမႈေတြ လုပ္ေနၾကရတယ္ဆရာ။ စားတာကိုလည္း ၾကည့္ပါဦး ဆရာရယ္။ တိရစၧာန္ေတြမွာဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ရိုးရွင္းသလဲ။ အသားစားတဲ့သတၱ၀ါက အသားပဲစားၿပီး ျမက္စားတဲ့သတၱ၀ါက ျမက္တစ္မ်ိဳးပဲ စားတယ္ဆရာ။ ႏြားသတၱ၀ါကို ၾကည့္ပါဆရာ။ သူဟာ သူတစ္ပါး အသက္လည္း မသတ္ဘူး။ သူတစ္ပါး ဥစၥာလည္း မခိုးဘူး။ မုသားလည္း မဆိုဘူး။ မူးယစ္ေသစာလည္း မသံုးစြဲဘူး။ ႏြားမွာ သူ႔မယား သူ႔လင္ ဆိုတာလည္း မရွိတဲ့အတြက္ အဂမနီယ၀တၳဳဆိုတာလဲ မရွိဘူး။ ကာမဂုဏ္ ေဖာက္ျပန္တယ္လို႔လဲ မဆိုႏိုင္ဘူး။ ၿပီးေတာ့ ျမက္တစ္မ်ိဳးသာစားေတာ့ အသက္သတ္လြတ္ စားတယ္လို႔ေတာင္ ဆိုရဦးမယ္ဆရာ။ ဒီေတာ့ ကံငါးပါးလံုျခံဳတယ္လို႔မဆိုႏိုင္ဘူးလား။<br /><br />ဒီလိုဆိုရင္ သူ႔မွာေတာ့ ဘာ့ေၾကာင့္ သီလကုသိုလ္မရဘဲ လူေတြက်မွ သီလကုသိုလ္ဆိုတာ ရွိေနရတာလဲ ဆရာ။ သီလကုသိုလ္ ဆိုတာ လူသားေတြအတြက္သာ သတ္မွတ္ထားတဲ့ အခြင့္ထူး လားဆရာ။<br /><br />ဒါမွမဟုတ္ ႏြားမွာလည္း သီလကုသိုလ္ရတယ္ဆိုရင္ သီလခိုင္ၿမဲျခင္းဟာ မ်ိဳး႐ိုး ဗီဇနဲ႔ ပိုၿပီး မဆိုင္ ဘူးလားဆရာ။ ႏြားျဖစ္လို႔ သီလၿမဲတယ္။ က်ားျဖစ္လို႔ ပါဏာတိပါတကံ ထိုက္တယ္ စသျဖင့္ေပါ့။(ဆက္လက္၍ လူတို႔အစားၾကဴပံု၊ အစားအေသာက္ ေလာ္လီပံု၊ အ၀တ္အစား ေလာ္မာပံု မ်ားကို ေရးသားကာ)---<br /><br />ဒီေတာ့ ဆရာရယ္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူသားေတြရဲ့ ျဖစ္တည္မႈ (existence) ဆိုတာ ဘာလဲ ဆရာ။ အဓိပၸါယ္ဘယ္လို ဖြင့္မလဲဆရာ။ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ မာန္မာနေတြ ေႏွာင္ဖြဲ႕ေနတာကို ဘ၀ျဖစ္တည္မႈရဲ့ အဓိပၸါယ္လို႔ ဆိုရမလားဆရာ။ ဒါဆို လူသားေတြ ျမင့္ျမတ္တယ္။ လူ႔ဘ၀ဟာ တန္ဖိုးရွိတယ္ဆိုတာလိမ္ညာမႈ တစ္ရပ္ပဲေပါ့ဆရာရယ္။<br /><br />လူသားေတြရဲ့ အေျခာက္တိုက္ ဘ၀င္ျမင့္မႈ၊ စိတ္ႀကီး၀င္မႈေပါ့။ မဟုတ္ဘူးလား။ဆရာ့အျမင္က ဘယ္လိုရွိပါသလဲ။ လူသားရဲ့ ျမင့္ျမတ္မႈကို ဆရာသက္ေသျပႏိုင္ပါ့မလား။ လူကသာ ဘုရားျဖစ္ႏိုင္တယ္။ လူသာလွ်င္ မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳႏိုင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမင့္ျမတ္ပါတယ္လို႔ မေျပာနဲ႔ဆရာ။ ကၽြန္ေတာ္ဆိုလိုခ်င္တာ လူနည္းစုကို ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ ပုထုဇဥ္လူ သားထုႀကီး တစ္ရပ္လံုးကို ညႊန္း ဆိုတာပါဆရာ။ ဆရာရဲ့ အေျဖကို ေမွ်ာ္လင့္ေနမယ္ဆရာ ေလးစား႐ိုေသစြာျဖင့္…..</div><div style="text-align: justify;"><br /><div style="color: red; text-align: center;">(တပည့္ေမာင္လွစိန္)</div><br />အထက္ပါ စာမ်ားသည္ ၂၀၁၁-ခု၊ မတ္လထုတ္၊ ဓမၼရံသီမဂၢဇင္းမွ စာေရးဆရာၾကည္လြင္(ျမန္မာစာ)၏ ကၽြႏ္ုပ္တို႔၏ျဖစ္တည္မႈ - ေဆာင္းပါးမွ ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္ ျဖစ္၏။ေဆာင္းပါးအဆံုးတြင္ “တပည့္ျဖစ္သူ ေမာင္လွစိန္၏ စာကို ရရွိၿပီးေနာက္ ပညာရွင္မ်ား ျပန္လည္ေျဖၾကား ေပးပါရန္ ပန္ၾကားရင္း ဓမၼရံသီမွ တစ္ဆင့္ တင္ျပ အပ္ပါေၾကာင္း” ဟု စာေရးဆရာက ေတာင္းဆိုထားပါသည္။<br /><br />ေမာင္လွစိန္၏ ေပးစာတြင္ လူႏွင့္တိရစၧာန္တို႔၏ စား၀တ္ေနေရးအတြက္ ရွင္သန္ ရပ္တည္ၾကရာတြင္ တိရစၧာန္မွာ (မျဖစ္မေန) လိုအပ္ခ်က္အတြက္သာ သဘာ၀ အေလ်ာက္ ျပဳမူကာ ရပ္တည္ၾကၿပီး လူတို႔ကား လိုအပ္ခ်က္ (need) အတြက္ သက္သက္မဟုတ္ေတာ့ပဲ လိုခ်င္မႈ (greed) တဏွာေလာဘအလိုလိုက္ကာ<br />စား-ေန-၀တ္တို႔တြင္ လြန္ကဲေလာ္လီၾကသျဖင့္ လူသည္ တိရိစၧာန္ထက္ ျမင့္ျမတ္သည္ ဆိုသည္မွာ အေျခာက္ တိုက္ဘ၀င္ျမင့္မႈသေဘာသက္၀င္ေနေၾကာင္းပါရွိ၏။<br /><br />တစ္ခုႏွင့္တစ္ခု ႏိႈင္းယွဥ္ရာတြင္ ႏႈိင္းယွဥ္သည့္ ႐ႈေထာင့္သည္ အခရာက်၏။ ဥပမာ- လူသည္ ငါးေလာက္ ေရမကူးတတ္၊ ျမင္းေလာက္ အေျပးမျမန္၊ ဆင္ေလာက္ ခြန္အားမႀကီး၊ ငွက္ကဲ့သို႔ ေကာင္းကင္၌ မပ်ံသန္းႏိုင္။ ထိုေၾကာင့္ လူသည္ ငါး-ျမင္း-ဆင္-ငွက္တို႔ေအာက္ နိမ့္က်၏-ဟု ဆိုရမည္ေလာ။ ထိုထိုဆိုင္ရာ ႐ႈေထာင့္မ်ား၌ နိမ့္က်ေသာ္လည္း အျခားသာလြန္ေသာ အခ်က္ေကာင္းမ်ားလည္း မ်ားစြာ ရွိေသးေသာေၾကာင့္ လူသည္ ထိုသတၱ၀ါတို႔ေအာက္ နိမ့္က်သည္ဟုမဆိုသင့္။ အမွန္တကယ္ တန္ဖိုးထားအပ္ေသာ အခ်က္မ်ား၌သာလြန္ေသာေၾကာင့္ ထိုသတၱ၀ါတို႔ထက္ သာလြန္၏-ဟုသာ ဆိုသင့္၏။ ပင္လယ္ေရသည္မ်ားျပားေသာ္လည္း အမွန္တကယ္ တန္ဖိုးထားအပ္ေသာ ေသာက္သံုးမႈအတြက္ အသံုးမ၀င္ေသာေၾကာင့္ မျမတ္၊ ေရတြင္းေရကန္တို႔၌ ရွိေသာေရသည္ နည္းပါးသည့္တိုင္ သတၱ၀ါ အမ်ားအတြက္ အသံုး၀င္ အက်ိဳးမ်ား သည့္အတြက္ျမတ္၏-ဟုဆိုရသကဲ့သို႔တည္း။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-0O5iokzMZ14/Tb-T-pnjENI/AAAAAAAAA-A/akoXZCXYMTo/s1600/images.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-0O5iokzMZ14/Tb-T-pnjENI/AAAAAAAAA-A/akoXZCXYMTo/s1600/images.jpg" /></a>ဗာလပ႑ိတသုတ္တြင္ - ဆင္-ျမင္း-ႏြား-ျမည္း-ဆိတ္-သမင္စေသာ ျမက္သစ္ပင္ကို စားကုန္ေသာ တိရစၧာန္ သတၱ၀ါ၊ ၾကက္-၀က္-အိမ္ေခြး-ေျမေခြးစေသာ မစင္ကို စားကုန္ေသာ တိရစၧာန္ သတၱ၀ါ၊ ပိုးရြ-ႏွံ-တီေကာင္စေသာ အမိုက္တုိက္၌ ေပါက္ပြါးႀကီးျပင္း ေသလြန္ကုန္ေသာ တိရစၧာန္ သတၱ၀ါ၊ ငါး-လိပ္-မိေက်ာင္းစေသာ ေရ၌ ေပါက္ပြါးႀကီးျပင္း ေသလြန္ကုန္ေသာ တိရစၧာန္ သတၱ၀ါ၊ ငါးပုပ္-အေကာင္ပုပ္-ရြံ႕ပုပ္-ေမွာ္ပုပ္စေသာ မစင္ၾကယ္ေသာ ၀တၳဳ၌ ေပါက္ပြါးႀကီးျပင္း ေသလြန္ကုန္ေသာ တိရစၧာန္ သတၱ၀ါတို႔သည္ ရွိကုန္၏။ ရဟန္းတုိ႔ ထုိသူမုိက္သည္ ဤေလာက၌ ေရွးမဆြက အရသာ၌ တပ္မက္ေမာသည္ ျဖစ္၍ မေကာင္းမႈကံတို႔ကို ျပဳေသာေၾကာင့္ ကိုယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ထိုထိုတိရစၧာန္ သတၱ၀ါတို႔၏ အေပါင္းအေဖာ္ အျဖစ္သို႔ ကပ္ေရာက္၏။ ရဟန္းတို႔ ငါသည္ နည္းပရိယာယ္ အမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္လည္း တိရစၧာန္ႏွင့္ စပ္ေသာ စကားကို ေဟာျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ တိရစၧာန္မ်ဳိး၏ ဆင္းရဲပံု အလံုးစံုကို ကုန္ေအာင္ ေဟာျခင္းငွါ မလြယ္။ ရဟန္းတို႔ ဥပမာ အားျဖင့္ ေယာက်္ားသည္ တစ္ေပါက္သာရွိေသာ ထမ္းပိုးကို မဟာ သမုဒၵရာ၌ ပစ္ခ်ရာ၏၊ ထုိထမ္းပိုးကို အေရွ႕ေလသည္ အေနာက္အရပ္သို႔ လႊင့္ေဆာင္ရာ၏၊ အေနာက္ေလသည္ အေရွ႕အရပ္သို႔ လႊင့္ေဆာင္ရာ ၏၊ ေျမာက္ေလသည္ ေတာင္အရပ္သို႔ လြင့္ေဆာင္ရာ၏၊ ေတာင္ေလသည္ ေျမာက္အရပ္သို႔ လႊင့္ေဆာင္ရာ ၏။ ထုိသမုဒၵရာ၌ လိပ္ကန္းသည္ ရွိရာ၏၊ ထုိလိပ္ကန္းသည္ အႏွစ္တစ္ရာ အႏွစ္ တစ္ရာကို လြန္သျဖင့္ တစ္ႀကိမ္ေပၚရာ၏။ ရဟန္းတို႔ အဘယ္သို႔ ထင္မွတ္ၾကကုန္သနည္း၊ ထုိလိပ္ကန္းသည္ ထိုတစ္ေပါက္သာ ရွိေသာ ထမ္းပိုး၌ လည္ကို စြပ္မိႏိုင္ရာ အံ့ေလာ ဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။ ျမတ္စြာဘုရား မစြပ္မိႏိုင္ ရာပါ၊ ျမတ္စြာဘုရား ရွည္စြာေသာ ကာလကို လြန္သျဖင့္ တစ္ခါတစ္ရံမူ စြပ္မိ ႏိုင္ရာပါ၏ဟု (ေလွ်ာက္ၾကကုန္၏)။<br /><br />ရဟန္းတို႔ ထုိလိပ္ကန္းသည္ တစ္ေပါက္သာ ရွိေသာ ထမ္းပိုး၌ လ်င္ျမန္စြာ လည္ကို စြပ္မိေသာ္ စြပ္မိ ႏိုင္ရာ၏။ ရဟန္းတို႔ တစ္ႀကိမ္ အပါယ္သို႔က်ေသာ သူမိုက္သည္ လူအျဖစ္ကို (ျပန္ရရန္) အလြန္ ရခဲ၏ ဟု ငါဘုရားေဟာၾကား၏၊<br /><br />အဘယ္ေၾကာင့္နည္းဟူမူ - ရဟန္းတို႔ ဤအပါယ္ဘံု၌ တရားက်င့္ျခင္း အညီအမွ် က်င့္ျခင္း ကုသုိလ္ျပဳျခင္း ေကာင္းမႈ ျပဳျခင္းတို႔သည္ မရွိကုန္ေသာ ေၾကာင့္တည္း၊ ရဟန္းတို႔ ဤအပါယ္ဘံု၌ အခ်င္းခ်င္း ခဲစားျခင္း(အားႀကီးေသာ သတၱ၀ါက) အားေသးေသာ သတၱ၀ါကို ခဲစားျခင္းသည္ ျဖစ္၏။&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">(မ၊ ၃၊ ဗာလပ႑ိတသုတ္)</div><div style="text-align: justify;"><br />ထိုသို႔လွ်င္ တိရစၧာန္တို႔သည္ တရားက်င့္ဖို႔ အညီအမွ်က်င့္ဖို႔ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈျပဳဖို႔ အခြင့္အေရးမရွိ႐ံုမက အခ်င္းခ်င္း ႏိုင္ရာစားတတ္သည့္ အေလ့အထမ်ားေၾကာင့္ ႐ံႈးသူေရာ ႏိုင္သူပါ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် အကုသိုလ္ ျဖစ္ေနတတ္ျခင္းတို႔ေၾကာင့္ အကုသိုလ္နည္းေအာင္၊ ကုသိုလ္မ်ားေအာင္ ၊ စိတ္ထားျဖဴ စင္ေအာင္ ျပဳျပင္ႏိုင္ ျခင္းမ်ား နည္းပါးသည့္အတြက္ တိရစၧာန္တို႔၏ ဘ၀သည္ မည္သို႔လွ်င္ျမတ္ႏိုင္ ပါအံ့နည္း။<br /><br />တစ္ခါက ပဥၥကဂၤ လက္သမားႀကီးအား သမဏမု႑ိကာ၏ သားျဖစ္ေသာ ဥဂၢါဟမာန ပရိဗိုဇ္သည္ ဤစကားကို ေျပာဆို၏- “သူႂကြယ္ ေလာက၌ ကိုယ္ျဖင့္ မေကာင္းမႈကို မျပဳ၊ မေကာင္းေသာ စကားကို မဆုိ၊ မေကာင္းေသာ အၾကံကို မၾကံ၊ မေကာင္းေသာ အသက္ ေမြးမႈျဖင့္ အသက္ မေမြး။ သူႂကြယ္ ငါသည္ ဤေလးပါးေသာ တရားတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ေယာက်္ား ပုဂၢိဳလ္ကို ျပည့္စံုေသာ ကုသုိလ္ရွိသူ ျမတ္ေသာ ကုသုိလ္ရွိသူ ျမတ္ေသာ သူတို႔သာ ေရာက္သင့္ေသာ ေနရာသို႔ ေရာက္သူ (၀ါဒ) စစ္ထုိး၍ မရႏုိင္သူ သမဏ ဟူ၍ ပညတ္၏” ဟု (ဆုိ၏)။<br /><br />(အထက္ပါစကားသည္ သာမာန္အားျဖင့္ မွန္ကန္ ေကာင္းမြန္သည္ ဟုထင္ရ၏။)<br />ပဥၥကဂၤ လက္သမားႀကီးသည္ ဥဂၢါဟမာနပရိဗိုဇ္၏ စကားကို ေထာက္ခံျခင္းလည္း မျပဳ ပယ္ျမစ္ျခင္းလည္း မျပဳဘဲ ဘုရားရွင္အား သြားေရာက္ေလွ်ာက္ထား၏။ ဘုရားရွင္၏ မိန္႔ၾကားခ်က္မ်ားကို ဂ႐ုတစိုက္ ဖတ္႐ႈေစခ်င္ပါသည္။<br /><br />“လက္သမားႀကီး သမဏမု႑ိကာ၏ သားျဖစ္ေသာ ဥဂၢါဟမာန ပရိဗိုဇ္၏ စကားအတုိင္း ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ ကေလးသူငယ္ လူမမယ္ ပက္လက္အိပ္ အရြယ္သည္ ျပည့္စံုေသာ ကုသုိလ္ရွိသူ ျမတ္ေသာ ကုသုိလ္ရွိသူ ျမတ္ေသာ သူတို႔သာ ေရာက္သင့္ေသာ ေနရာသို႔ ေရာက္သူ (၀ါဒ) စစ္ထုိး၍ မရႏုိင္ေသာသူ သမဏ ျဖစ္လိမ့္မည္။</div><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: #000099;">လက္သမားႀကီး ကေလးသူငယ္ လူမမယ္ ပက္လက္အိပ္ အရြယ္မွာ ကိုယ္ဟူ၍ သိတတ္ေသာ ဉာဏ္မွ်လည္း မ႐ိွေသး၊ ကိုယ္လႈပ္ရွားကာမွ်မွတစ္ပါး အဘယ္မွာ ကိုယ္ျဖင့္ မေကာင္းမႈကို ျပဳလတၱံ႕နည္း။ လက္သမားႀကီး ကေလးသူငယ္ လူမမယ္ ပက္လက္အိပ္ အရြယ္မွာ စကားဟူ၍ သိတတ္ေသာ ဉာဏ္မွ်လည္း မ႐ိွေသး၊ ငိုေႂကြး႐ံုမွ်မွတစ္ပါး မေကာင္းေသာ စကားကို အဘယ္မွာ ဆုိလိမ့္မည္နည္း။ လက္သမားႀကီး ကေလးသူငယ္ လူမမယ္ ပက္လက္အိပ္ အရြယ္မွာ အၾကံဟူ၍ သိတတ္ေသာ ဉာဏ္မွ်လည္း မ႐ိွေသး၊ ငိုေၾကြး႐ံု ရႊင္ျမဴး႐ံုမွ တစ္ပါး အဘယ္မွာ မေကာင္းေသာ အၾကံကို ၾကံလတၱံ႕နည္း။ လက္သမားႀကီး ကေလးသူငယ္ လူမမယ္ ပက္လက္အိပ္ အရြယ္မွာ အသက္ေမြးမႈ ဟူ၍ သိတတ္ေသာ ဉာဏ္မွ်လည္း မ႐ိွေသး၊ အမိႏို႔ကို စို႔ျခင္းမွ တစ္ပါး အဘယ္မွာ မေကာင္းေသာ အသက္ေမြးမႈ ရွိလတၱံ႕နည္း။ (မဇၥ်ိမပဏၰာသ၊ သမဏမု႑ိကသုတ္ကို ဆက္လက္ဖတ္႐ႈပါ။)</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-tA4i-in3qUI/Tb-T_JVG0WI/AAAAAAAAA-E/JSnvuxsNp5s/s1600/the-peace-of-mind--thumb6356140.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-tA4i-in3qUI/Tb-T_JVG0WI/AAAAAAAAA-E/JSnvuxsNp5s/s1600/the-peace-of-mind--thumb6356140.jpg" /></a></div><br />အထက္ပါ ဘုရားရွင္၏ ေဒသနာေတာ္ကိုၾကည့္လွ်င္ ေမာင္လွစိန္၏ ႏြားသတၱ၀ါကံငါးပါးလံုၿခံဳတယ္လို႔ မဆိုႏိုင္ဘူးလား-ဟူေသာ အေမး၏ အေျဖကို ေတြ႔ရပါလိမ့္မည္။ ဘုရားရွင္၏ ဆိုလို ခ်က္မွာ ဒုစ႐ိုက္တစ္ခုခုကို မျပဳလုပ္ျခင္းသက္သက္မွ်သည္ ခ်ီမြမ္းဖြယ္ မဟုတ္။ အကုသိုလ္ မျဖစ္ ေသာ္လည္း ကုသိုလ္ျဖစ္သည္ဟု မဆိုႏိုင္။ မက်ဴးလြန္တိုင္း ကုသိုလ္ျဖစ္လွ်င္ ကေလး အရြယ္က ေသသူမ်ား အကုန္လံုး နတ္ျပည္ေရာက္ကုန္ရာ၏။ ကိုးမားေ၀ဒနာရွင္မ်ားေလာက္ သီလ လံုၿခံဳသူမ်ား ရွိေတာ့မည္မဟုတ္။ အမွန္မွာ သံ၀ရ (ေစာင့္စည္းလိုမႈ) ပဟာန (ပယ္ရွားလိုမႈ) တို႔ျဖင့္ ေရွာင္ၾကဥ္ မွသီလ-ဟုေခၚဆိုရ၏။<br /><br />ေနာက္တစ္ခု ေျပာစရာရွိသသည္မွာ “လူသည္ျမင့္ျမတ္သည္ ”ဟုဆိုျခင္းထက္ “လူ႔အျဖစ္ သည္ျမင့္ျမတ္သည္” ဟု ေျပာဆိုမွ သဘာ၀က်ပါသည္။ လူတစ္ေယာက္စီႏွင့္ တိရစၧာန္တစ္ေကာင္ခ်င္း ထုတ္ႏႈတ္ႏိႈင္းယွဥ္လွ်င္ တိရစၧာန္ထက္ ဆိုးေသာလူမ်ား ရွိႏိုင္ပါသည္။ သို႔ရာတြင္ လူ႔ဘ၀ (လူ႔အျဖစ္)ႏွင့္ တိရစၧာန္ဘ၀ (တိရစၧာန္အျဖစ္) မည္သည့္ဘ၀က ျမင့္ျမတ္ပါသနည္းဟူမူတိရစၧာန္ ျဖစ္လာဖို႔ အကုသိုလ္ကံက ပို႔ေဆာင္ၿပီး လူျဖစ္လာဖို႔ ကုသိုလ္ကံက ပို႔ေဆာင္ျခင္း ေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ လူ႔ဘ၀သည္ ဘ၀အဆင့္ ပိုမိုျမင့္မားဖို႔ အေၾကာင္း ေကာင္းမႈတို႔ကို ျပဳလုပ္ႏိုင္ခြင့္ ပိုမိုမ်ားျပားေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း လူ႔ဘ၀က ပို၍ ျမင့္ျမတ္ သည္ဟု ဆိုရပါမည္။ ေကာင္းမႈ မေကာင္းမႈတို႔ကို လုပ္ျခင္း မလုပ္ျခင္းျခင္းမွာ လူ႔ဘ၀ႏွင့္ မဆိုင္ပါ။ လူပုဂၢိဳလ္ တစ္ဦးခ်င္းစီႏွင့္သာဆိုင္ပါသည္။<br /><br />(လူအခ်င္းခ်င္း ေယာက္်ားဘ၀ႏွင့္မိန္းမဘ၀ မည္သည့္ဘ၀က ျမင့္ျမတ္ သနည္း-ဟူရာ၌ကား (မည္သူ-ဟု ပုဂၢိဳလ္ကို မရည္ညႊန္းဘဲ ဘ၀-ဟူေသာ အျဖစ္ကို ရည္ညႊန္းသည္ကို သတိျပဳပါ။) အေၾကာင္းကံကိုသာ ၾကည့္၍ ေယာက်္ားဘ၀က ျမင့္ျမတ္သည္ဟု ဆိုရ၏။ လက္ရွိအေန အထားတြင္ကား ဘ၀အဆင့္အတန္းျမင့္ မားဖို႔ရာ ျပဳလုပ္ႏိုင္စြမ္းအားျဖင့္ အခြင့္အေရး တန္းတူရေသာေၾကာင့္ ေယာက်္ားႏွင့္မိန္းမ မည္သူက မင့္ျမတ္သည္ဟု ဆိုခြင့္မရွိ။ကုသိုလ္သာသူကျမင့္ျမတ္၏။)<br /><br />ေမာင္လွစိန္၏ စာပါအတိုင္း လူတို႔သည္ စား-ေန-၀တ္တို႔တြင္ စိတ္ပ်က္ဖြယ္ေကာင္းေလာက္ေအာင္ လြန္ကဲေလာ္မာၾကသည္မွာမွန္ပါသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ေရွးအခါက လိုခ်င္ျခင္း ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ျခင္း အိုမင္းျခင္း ဟူေသာ အနာေရာဂါ သံုးမ်ဳိးတို႔သာ ျဖစ္ကုန္၏၊ ယခုေသာ္ကား ႏြားတို႔ကို သတ္ျဖတ္ ႏွိပ္စက္ျခင္းေၾကာင့္ အနာမ်ဳိး ကိုးဆယ့္ရွစ္ပါး တို႔သည္ ျဖစ္ေပၚလာကုန္၏။ (၂၈)” (သုတၱနိပါတ္၊ ျဗာဟၼဏဓမၼိကသုတ္) ဟူေသာ ေဒသနာအရ သတၱ၀ါတို႔ကိုသတ္ျဖတ္ ညွဥ္းဆဲျခင္းသည္ အနာေရာဂါ ထူေျပာျခင္း၏ အေၾကာင္းျဖစ္၏။ (အသားစားျခင္းသည္လည္း ေရာဂါမ်ားျခင္း၏ အေၾကာင္းျဖစ္ႏိုင္ ပါသည္။ သို႔ရာတြင္ “ညႇဥ္းဆဲသူကား အနာမ်ား သနား က်န္းမာသည္” ဟူေသာ စူဠကမၼ၀ိဘဂၤသုတ္ ေဒသနာအရ ညွဥ္းပန္းႏွိပ္စက္ျခင္း သည္သာ ေရာဂါမ်ားျခင္း၏အေၾကာင္းျဖစ္၏။<br /><br />“ေလာဘအားႀကီးသည့္ ေခတ္တြင္ (ငတ္မြတ္ေခါင္းပါး အစာရွားျခင္း) ဒုဗၻိကၡႏၲရကပ္ ဆိုက္ေရာက္တတ္၏။ ေမာဟအားႀကီးသည့္ ေခတ္တြင္(အနာေရာဂါထူေျပာျခင္း) ေရာဂႏၲရကပ္ ဆိုက္ေရာက္တတ္၏။ ေဒါသအားႀကီးသည္ ေခတ္တြင္ (စစ္မက္ျဖစ္ပြားသျဖင့္ လက္နက္ေဘး) သတၳႏၲရကပ္ ဆိုက္ေရာက္တတ္၏။<br /><br />ဒုဗၻိကၡႏၲရကပ္ေၾကာင့္ ေသလြန္ေသာအခါ အစာအာဟာရ၌ တပ္မက္မႈ အားႀကီးေသာေၾကာင့္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ၿပိတၱာျပည္၌ ျဖစ္တတ္၏။ ေရာဂႏၲရကပ္ေၾကာင့္ ေသလြန္ေသာအခါ မ်ားေသာအားျဖင့္ နတ္ျပည္၌ ျဖစ္တတ္၏။ အေၾကာင္းမွာ “ဤသို႔သေဘာရွိေသာ ေရာဂါမ်ိဳး အျခားသူမ်ားမွာ မျဖစ္ပါေစနဲ႔”ဟု ေမတၱာစိတ္ ျဖစ္တတ္ ေသာေၾကာင့္တည္း။ သတၳႏၲရကပ္ေၾကာင့္ ပ်က္စီးေသလြန္ရသူတို႔ သည္ အခ်င္းခ်င္း အာဃာတအားႀကီး ေသာေၾကာင့္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ငရဲဘုံ၌ ျဖစ္ရတတ္၏။” (စကၠ၀တၱိသုတ္အ႒ကထာ) ဟု စာေပမ်ားတြင္ ဆိုေသာေၾကာင့္ ကိုယ္ျပဳသည့္ကံ ကိုယ္သာခံရ စံရမည္ျဖစ္ ၏။<br /><br /><span style="color: red;">ေမတၱာက႐ုဏာမုဒိတာဥေပကၡာဟူေသာတရားမ်ားျဖင့္ ေနထိုင္ျခင္းကို ျဗဟၼ၀ိဟာရ- ျမတ္ေသာ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: red;"> ေနထိုင္ျခင္းဟု ဆိုပါသည္။ တိရစၧာန္မ်ား ထိုတရားတို႔ျဖင့္ မေနတတ္ပါ။ ေနတတ္ေသာ မိမိတို႔လူသားေတြလည္းမေနၾကသူမ်ားပါသည္။ ျမတ္ေသာ ေနထိုင္ျခင္းျဖင့္ ေနႏိုင္ၾကကာ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: red;"> ျမင့္ျမတ္ေသာလူ႔ဘ၀ကိုအရေတာ္ၾကသူမ်ား ျဖစ္ႏိုင္ၾကပါေစ။</span><br /><br /><span style="color: #000066;">အရွင္ေကာ၀ိဒ (ေယာ)</span> </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><a href="javascript:toggle();" id="displayText">Show/Hide</a> <br /><div id="toggleText" style="display: none;">ဤေနရာမွာမိမိရဲ႕ဖြင့္/ဖြတ္လုပ္ခ်င္သည့္စာကိုေရးထည့္လိုက္ပါ</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-2254639095662063119?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-39120604510505189972011-04-30T22:38:00.003+06:302011-05-01T00:20:24.081+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-QFOEFqJD3FQ/Tbwyf3GJQ2I/AAAAAAAAA94/FByJLqUZnP8/s1600/Buddhism+basics.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-QFOEFqJD3FQ/Tbwyf3GJQ2I/AAAAAAAAA94/FByJLqUZnP8/s1600/Buddhism+basics.jpg" /></a></div><div style="color: #cc0000; text-align: center;">&nbsp;. . . .. . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . .. </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;">တစ္ခါက ျမတ္စြာဘုရားရွင္နဲ႔ ေနာက္ပါ ရဟန္းငါရာတို႔ ဗိဗၺိသာရမင္းႀကီးရဲ႕ အင္ပါယာျဖစ္တဲ့ အဂၤတိုင္းမွာ ေဒသစာရီလွည့္လည္ရင္း စမၸာဆိုတဲ့ တိုက္နယ္ၿမိဳ႕ေလးေရာက္တဲ့အခါ အဲဒီၿမိဳ႕ ကိုအပုိင္စား ရတဲ့ ေသာဏဒ႑ ဆိုတဲ့ ပုဏၰားႀကီးနဲ႔ ေနာက္လုိက္ေနာက္ပါ လူပရိတ္ သတ္ ေတြႏွင့္တကြ ျမတ္စြာဘုရားကို ခရီးဦးႀကိဳဆို ၾကပါတယ္။<br /><br />ထိုေသာဏဒ႑ပုဏၰားဟာလည္း သူအမ်ိဳးသူ႔ဇာတ္မွာဆို အၿခံအရံပရိတ္မ်ားနဲ႔ အေလးဂရု အျပဳခံရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ပါ။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္အား ခရီးႀကိဳဆိုကာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ႏွင့္ စကားဆို ႏုတ္ဆက္တဲ့ အခ်ိန္ၾကေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က အသင္ပုဏၰား ဘာမ်ားေလွ်ာက္စရာ ရွိလည္းလို႔ လမ္းဖြင့္ေပး လိုက္ေတာ့ ဒီလူေတြဘုရား သူ႔အနား ၿခံရံကာ ပါလာတဲ့ သူေတြကို ညႊန္ျပကာ ေလွ်ာက္ထားေလေတာ့သည္။ တပည့္ေတာ္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကို မသြားသင့္ဘူး ဟုပဲေျပာၾကပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္လည္းလို႔ ျပန္ေမးေတာ့… ဘာျဖစ္ လို႔မသြားသင့္သလဲဆိုရင္ ေသာဏဒ႑ပုဏၰားဟာ <br /><br />၁။ ရုပ္လည္းေခ်ာတယ္၊<br />၂။ ေဗဒင္သုံးပုံလည္းတက္တယ္၊<br />၃။ အမ်ိဳးျမတ္တယ္၊<br />၄။ သီလလည္းရွိတယ္၊<br />၅။ ပညာလည္းတက္တယ္။<br /><br />အရည္အခ်င္းပါးရွိတဲ့ ဆရာပုဏၰားကို ဘုရားဆီမသြားသင့္ဘူးတဲ့။ ေဂါတမဗုဒၶဆီသြားရင္ ကိုယ့္ဂုဏ္သိကၡာ က်ကုန္မယ္ အဲဒီလိုအမ်ိဳးဇာတ္ကို ခြဲျခားၿပီေတာ့ ဘုရားဆီမသြားနဲ႔လို႔ ၀ိုင္းတားတဲ့ၾကားကေန&nbsp; တပည့္ေတာ္ ျမတ္စြဘုရားရွင္ထံ အေရာက္လာခဲ့တာပါဘုရား ။ <br /><br />အဲဒီလိုေလွ်ာက္ေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က သင္ပုဏၰား ေျပာတဲ့ အခ်က္ငါးခ်က္ထဲက ပထမဆုံး ရုပ္ေခ်ာပါတယ္ဆုိတာကို ဖယ္ထုက္လိုက္တဲ့ က်န္တဲ့အဂၤါေလးခ်က္ႏွင့္ျပည့္စုံေနရင္ မေလးစားထိုက္ ဘူူးလား၊ ေျပာလုိက္ေတာ့ ေလးစားထိုက္ေနေၾကာင္း ပုဏၰားက ေျဖလိုက္ သည္။ နံပါတ္သုံး အခ်က္ျဖစ္တဲ့ ေဗဒင္သုံးပုံ တာကိုေရာ ဖယ္ထားလုိက္ရင္။ ေလးစားထိုက္သူဟု မဆိုထိုက္ဘူး လားလို႔ ျမတ္စြာဘုရားက ေမးေတာ့၊ ေလးစားထုိက္ေနေၾကာင္း ပုဏၰားက ေျဖလိုက္သည္။ <br /><br />အဲဒီေလာက္အထိေတာ့ ပုဏၰားေနာက္ပါလာတဲ့ အၿခံအရံပရိတ္သက္မ်ားက ဘာမွေစာကဒ မျပၾကေသးေပ။ ေနာက္အမ်ိဳးျမတ္တာကိုေရာ ဖယ္ထားလုိက္မယ္ဆိုရင္ ေလးစားထုိက္ သူမဟုတ္ဘူးလား ဆုိလိုက္ေတာ့&nbsp; အိႏၵိယႏိုင္ငံရဲ႕ အမ်ိဳးဇာတ္ခြဲျခားမႈက ႀကီးထြားေနေတာ့ စပ္စပ္ထိမခံႏိုင္ၾကေတာ့ေပ။ အဲဒီေတာ့မွ ေသာဏဒ႑ ပုဏၰားက အမ်ိဳးဇာတ္ျမတ္ေပမယ့္ သူမ်ားအသက္ သတ္ျဖတ္ေနရင္ သားသတ္သမားျဖစ္ေနမွာေပ့ါ။ သူမ်ားဥစၥာခိုးေနမယ္ သူမ်ားသားမယား က်ဴးလြန္ဖ်က္စီးေနမယ္ဆိုရင္ အမ်ိဳးျမတ္သူ ေလးစားထုိက္သူဟု မဆိုႏိုင္ ဘူး၊ ဒါ့ေၾကာင့္ သီလနဲ႔ ပညာသာအေရးႀကီးဆုံးပါလို႔ ရွင္းျပလိုက္ေတာ့မွ အားလုံး ေစာဒက မတက္လာေတာ့ေပ။ <br /><br />ဒီႏွစ္မ်ိဳးထဲ ထပ္ေလွ်ာ့လို႔ရေသးလား လို႔ေမးလိုက္ေတာ့၊ <span style="color: red;">“မေလွ်ာ့ႏိုင္ေတာ့ပါဘုရား သီလနဲ႔သုတ္သင္မွ ပညာအေရာင္တတ္ပါတယ္၊ ပညာနဲ႔သုတ္သင္ေပးမွ သီလျဖဴစင္ပါတယ္ သီလရွိသူမွာ ပညာရွိႏိုင္တယ္၊ ပညာရွိသူမွာ သီလရွိႏိုင္တယ္ သီလနဲ႔ပညာဟာ လက္ႏွစ္ဖက္ လိုပါပဲ တစ္ဖက္စင္ၾကယ္မွ တစ္ဖက္က ေဆးေၾကာေပးႏိုင္မွာပါ၊ သီလနဲ႔ ပညာဟာ ေလာက မွာအျမတ္ဆုံးပါပဲ လို႔ေျဖၾကား လိုက္ေတာ့” </span>ျမတ္စြာဘုရား ရွင္က ဟုတ္တယ္ပုဏၰားႀကီး ဒီအတိုင္းမွန္တယ္လို႔ ငါဘုရားလည္း ခံယူေဟာၾကားတယ္လို႔ မိန္႔ေတာ္မူ လိုက္ပါတယ္။<br /><br />ေလးစားထုိက္သူဟူသည္ ဘယ္လိုလူျဖစ္မလဲဆုိတာ အထက္ပါဇာတ္ေတာ္ကို ဖက္ရႈ႔ေသာ အားျဖင့္ သိျမင္ေလာက္ပါတယ္။ စာရႈသူတို႔၀န္းက်င္တြင္ ေတြ႔ျမင္ေနရေသာ ေလးစားထိုက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကား အဘယ္စံခ်ိန္ျဖင့္ တိုင္းတာသတ္မွတ္ထားပါသနည္း၊ သူ႔ေနရာေဒသႏွင့္သူေတာ့ မိမိၪာဏ္မွီသေလာက္ တိုင္းတာစံထားေနၾကမည္။ မိမိတို႔ႏိႈင္းယွဥ္ထားသည့္ ေလးစားထိုက္ သူကိုလည္း အျပစ္မဆိုလိုပါ။ မိမိတို႔နႈိင္းခ်ိန္သည့္ စံကား တို႔သူပိုင္သည့္ စီးစိမ္ျဖင့္လား၊ ေဆြမ်ိဳးမ်ားျခင္းဟူေသာ အမ်ိဳးဂုဏ္ေၾကာင့္လား၊ ရာထူးအာဏာေၾကာင့္လား၊ ဆန္းစစ္ဖို႔ လိုသည္။<span style="color: red;"> ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကေတာ့ သီလႏွင့္ပညာ ထိုသူ႔ထံ၌ (Balance) ခ်ိန္ခြင္လွ်ာကဲ့သို႔ ညီမွ်ေနရမည္၊ ထိုသူကိုသာ ေလးစားထုိက္သူဟု ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သည္။</span><br /><br />ထို႔ေၾကာင့္ မိမိမွာရွိေနသည့္ ေလးစားထုိက္သည့္ ဂုဏ္သည္ အဘယ္အခ်က္လက္မ်ား ေၾကာင့္ပါလဲ၊ မွားေနသလား မွန္သလားဆုိတာ ျပန္လည္ဆန္းစစ္ ဖို႔လိုေပသည္။ ေလးစား ထိုက္သူ မျဖစ္ေသးေသာ္ လည္း ျဖစ္ႏိုင္ေသာနည္းလမ္းမ်ား ဘုရားရွင္ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ သည္ကိုေလးစားလိုက္ နာႏိုင္ၾက ၿပီး ေလးစားထိုက္သူျဖစ္ေအာင္ က်င့္ေဆာင္ႏိုင္ၾကပါေစ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သီလကၡႏၶ၀ဂၢ ေသာဏဒ႑သုတ္</div><br /><a href="javascript:toggle();" id="displayText">Show/Hide</a> <br /><div id="toggleText" style="display: none;">ဤေနရာမွာမိမိရဲ႕ဖြင့္/ဖြတ္လုပ္ခ်င္သည့္စာကိုေရးထည့္လိုက္ပါ</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-3912060451050518997?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-36912973273418225512011-04-29T15:56:00.000+06:302011-04-29T15:56:30.785+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-zv6Thi_LRx4/TbqCgfwPVQI/AAAAAAAAA9s/t9QcJUp5m3A/s1600/Untitled+00.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-zv6Thi_LRx4/TbqCgfwPVQI/AAAAAAAAA9s/t9QcJUp5m3A/s1600/Untitled+00.jpg" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;">ကိုရင္ေလး အေဆာင္နားကပ္လ်က္ရွိေနသည့္ တိုက္တန္းမ်ားမွာ ကုလားမိသားစု အေတာ္မ်ား မ်ားနထိုင္ ေနၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ပဲ မၾကားခ်င္အဆုံး ဆူညံသံမ်ားကား နားႏွင့္မဆံ့။ ေန႔တိုင္းလိုလို မနက္ပိုင္း သို႔မဟုတ္ ညေနပိုင္းမ်ားမွာ ရန္ပြဲမ်ားစတင္ၾကေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔ၾကည့္ေနရင္းပင္ အထက္ပါစကား ေလးကို အေတြးထဲေရာက္ရွိခဲ့ၿပီး စာေၾကာင္းမ်ားအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိခဲ့ပါသည္။<br /><br />မိမိတို႔ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ေန႔သည့္ ေန႔စဥ္လုပ္ငန္းတိုင္းသည္လည္း စိတ္ကဦးစီးလုပ္ကုိင္ေနၾကရသည္။ စိတ္ကဦးစီးဦးေဆာင္ျခင္းေနာက္ ကိုယ္ကအားမာန္အျပည့္ျဖင့္ လုပ္ငန္းသည္လည္း အဆင္ေျပ ေခ်ာေမြ ႔ေနေပ လိမ့္မည္။ စိတ္ကဦးေဆာင္ သြားေပမယ့္ ကိုယ္က မာန္ပါပါမလုိက္ပါႏိုင္လွ်င္လည္း ထိုလုပ္ငန္း သည္ ေအာင္ျမင္ေသာ အေျခအေနသို႔ေရာက္ရွိခဲ့သည္။ စိတ္ကဘယ္ေလာက္ပင္ ဦးေဆာင္ေနပါေစ ကိုယ္ကမာန္ ပါပါနဲ႔ မလုပ္ကိုင္ခဲ့လွ်င္ျဖင့္ ေအာင္ျမင္ေသာ အေျခအေနသို႔ ေရာက္ရွိလိမ့္မည္မဟုတ္ေပ။ <br /><br />ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ဟာ စာကိုမျဖစ္မေနက်က္ရမည္သာ သုိ႔ေသာ္ က်က္ခ်ိန္တိုင္းမွာ မျဖစ္မေနမို႔ က်က္ေနရသည္။ စိတ္ကစာက်က္ေနေပမယ့္လို႔ မိမိကိုယ္တိုင္က ထိုစာေမးပြဲ သို႔မဟုတ္ မိမိရည္မွန္းေသာ ပန္းတိုင္သို႔ ေရာက္ရမည္ဟူေသာ အားမာန္မပါလွ်င္ ထိုစာက်က္မႈသည့္လည္း အခ်ိန္ကုန္သေလာက္ ထိ ေရာက္မႈမရွိေတာ့ေပ။ စိေတၱနနီယေတေလာေကာ ေလာကႀကီးကို စိတ္ကသာ ဦးစီးဦးကိုင္ျဖစ္သည္ ဟု ဘုရားရွင္ ေဟာၾကားထားေတာ္မူသည္။ ဘယ္အရာမဆို စိတ္ကဦးေဆာင္သည္မွာ မလြဲဧကန္ပင္။ အမႈအခင္းတစ္ခုျဖစ္ဖို႔ ပထမဆုံးအခ်က္ကား မိမိ၏စိတ္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေနာက္မွ ျပဳလုပ္လုပ္သည့္ စိတ္ေနာက္မွာ မိမိကိုယ္တိုင္ရဲ႕ အားမာန္ပင္။ <br /><br />စိတ္က အေကာင္းဘက္ဆီသို႔ ဦးတည္ေနေသာ္လည္း မိမိ၏အားမာန္ကား အလိုက္သင့္မလုိက္ျဖစ္လွ်င္ျဖင့္ ထိုဦးတည္ေသာစိတ္သည္ အထေျမာက္ျခင္းမရွိေတာ့ေပ။ စိတ္ကူးျဖင့္ တိုက္ေဆာက္ေနၾကသည္ ဆုိေသာ စကားကို ပက္၀န္းက်င္တြင္ၾကားမိေနေပလိမ့္မယ္။ တကယ္တန္း&nbsp; စိတ္ကူးယဥ္မ်ားျဖင့္သာ တုိက္ေဆာက္ ၿပီး ျဖစ္ရမည္ဆုိေသာ အားမာန္ကားမပါခဲ့ေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ အေျပာသမား လက္ေတြ႔တကယ္တန္း အား မာန္ျဖင့္ကား အခ်ည္းႏွီးဟု အေျပာခံရေလသည္။ မိမိစိတ္ဦးတည္လုိက္သည့္ အေျခအေနသို႔ မိမိအားမာန္ ကလည္း လိုက္ပါ ေနပါမွ အေျပာႏွင့္အလုပ္ စိတ္ေနာက္မာန္ပါျဖစ္လိမ့္မည္။ စိတ္ကသြားေနေပမယ့္ မာန္မပါလွ်င္ အထေျမာက္ ျခင္းကား ျပည့္စုံပါ၏ေလာ။ စိတ္သြားမွမာန္ကပါသည္။ <br /><br /><span style="color: red;">&nbsp;"စိေတၱန ပရိကႆတိ"</span> ေလာကႀကီးကို စိတ္ကဆြဲေခၚေနတာဟု ျမတ္စြာဘုရားရွင္&nbsp; ေနာက္တစ္ မ်ိဳးေပာာထားပါေသးသည္။ စိတ္က ဆြဲေခၚရာသို႔ လိုက္ရေသာ ဤခႏၶာကိုယ္သည္ ေကာင္း၏ မေကာင္း ၏ ေ၀ဖန္ႏိုင္စြမ္းမရွိ ဆြဲေခၚေနေသာ စိတ္သည္သာ ခြဲျခားႏိုင္စြမ္းရွိသည္။ မိမိကို ေကာင္းေသာ ဘ၀သို႔ ေရာက္အာင္လုပ္ သည္လည္း ထိုစိတ္။ မေကာင္းေသာဘ၀ေရာက္ေအာင္ ပို႔ေဆာင္တတ္သည္မွာ ထိုစိတ္ပင္။ မိမိစိတ္သြားရာသုိ႔ မာန္ကားလုိက္ေနတတ္သည္။ ေကာင္းေသာမာန္ႏွင့္ မေကာင္းေသာ မာန္ကား စိတ္ကပင္ ခြဲျခားသိျမင္ႏိုင္ သည္။ လုပ္ငန္းအတြင္းအခ်င္းခ်င္းစကားမ်ား မေခၚမေျပာျဖစ္ရျခင္း သည္လည္း ထိုစိတ္ႏွင့္ ေနာကပါသည့္ မာန္ပင္။ ငယ္သူငယ္ခ်င္း အခ်င္းခ်င္းဆုံေတြ႔ေနၾကေသာ္လည္း တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ မေခၚမေျပာျဖစ္ ရျခင္းသည္ ထိုစိတ္ႏွင့္ မာန္ပင္။ မိသားစုအခ်င္းခ်င္း စိတ္၀မ္းကြဲ ေနျခင္းသည္ လည္း ထိုစိတ္ႏွင့္မာန္ပင္။ <br /><br />အေကာင္းဘက္ဦးတည္ေသာစိတ္ကုိသာ အေလးေပးထားလွ်င္ျဖင့္ ထိုမာန္သည္လည္း အေကာင္း ခ်ည္းဖစ္မည္။ မေကာင္းေသာစိတ္သို႔ ဦးတည္ေသာ စိတ္သည္လည္း မေကာင္းေသာ မာန္ျဖင့္သာ ဒြန္တြဲ ေနေတာ့မည္။ ေျပာေနက်စကားေလးရွိပါေသးသည္။ မင္းကြာ စိတ္လိုက္မာန္ပါမလုပ္နဲ႔လို႔ ငါေျပာ ပါတယ္။ ထိုအရာသည္ မေကာင္းေသာစိတ္ႏွင့္ မေကာင္းေသာမာန္ကို ဦးတည္ေျပာဆုိျခင္းျဖစ္သည္။ စိတ္လိုက္ မာန္ပါလုပ္မိျခင္းေၾကာင့္ မိမိမလိုခ်င္ေသာ ဘ၀၊ အေျခအေနအမ်ိဳးမ်ိဳး ကိုရရွိသြားၾကသူမ်ား မေရတြက္နိုင္ ေအာင္ရွိေနမည္။ အခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ စိတ္သြားတိုင္း မာန္ပါလို႔ေကာင္းေနေပမယ့္လည္း အခ်ိဳ႕အရာေတြမွာ ေတာ့ မေကာင္းလွေပ။ ထို႔ေၾကာင့္.. စိတ္အလိုလိုက္၍ မာန္ပါတုိင္းေတာ့ အေကာင္းခ်ည္း မဟုတ္ေပ။ <br /></div><br /><a href="javascript:toggle();" id="displayText">Show/Hide</a> <br /><div id="toggleText" style="display: none;">ဤေနရာမွာမိမိရဲ႕ဖြင့္/ဖြတ္လုပ္ခ်င္သည့္စာကိုေရးထည့္လိုက္ပါ</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-3691297327341822551?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-62518399527183348632011-04-28T01:17:00.001+06:302011-04-28T01:19:32.982+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">ရင့္ၾကားေစျခင္းသေဘာ</span></div><br /><br /><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-MhZx2ypt4YI/TbhiNQHeBOI/AAAAAAAAA9I/HcfhkMI7UjU/s1600/2010-08-24-15-19-31-6-john-f-kennedy-1917-1963.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-MhZx2ypt4YI/TbhiNQHeBOI/AAAAAAAAA9I/HcfhkMI7UjU/s1600/2010-08-24-15-19-31-6-john-f-kennedy-1917-1963.jpeg" /></a></div><br /><div style="text-align: center;">&nbsp;Let us never negotiate out of fear. But let us never fear to negotiate. </div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 85%;"><a href="http://encyclopedia2.tfd.com/Kennedy%2c+John+Fitzgerald" target="_top">John F. Kennedy</a> (1917-1963)</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေၾကာက္လို႔ ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးရတာမ်ိဳး မျဖစ္ေစနဲ႔။ ဒါေပမဲ့ ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးဖို႔ ေၾကာက္ေနတာမ်ိဳးလည္း မျဖစ္ေစနဲ႔။</div><div style="color: #3333ff; text-align: center;"><span style="font-size: 85%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span></div><div style="color: #3333ff; text-align: center;"><br /></div><div style="color: #3333ff; text-align: center;"><span style="font-size: 85%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; (ဂြ်န္အက္ဖ္ ကေနဒီ)</span></div><div style="color: #3333ff; text-align: center;"><br /></div><div style="color: #3333ff; text-align: center;"><br /></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: 85%;">ေနရာေပးမမွားေစနဲ႔ </span></div><div style="color: #3333ff; text-align: center;"><br /></div><div style="color: #3333ff; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-aryeOueG_wc/TbhitlVh9tI/AAAAAAAAA9M/hZnh4J5b6so/s1600/BillClintonPresident_.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-aryeOueG_wc/TbhitlVh9tI/AAAAAAAAA9M/hZnh4J5b6so/s1600/BillClintonPresident_.jpg" /></a></div><div style="color: #3333ff; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">You can put wings on a pig, but you don't make it an eagle.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 78%;"><a href="http://encyclopedia2.tfd.com/Clinton,+Bill" target="_top">Bill Clinton</a> (1946-)</span></div><br />၀က္ကို အေတာင္ပံ တပ္ေပးလို႔ရတယ္၊ ဒါေပမဲ့ သိန္းငွက္ျဖစ္ေအာင္ေတာ့ သြားမလုပ္နဲ႔။<br /><span style="font-size: 78%;">(ဘိလ္ ကလင္တန္)</span><br /><br /><div style="color: red; text-align: center;">ေကာင္းေသာ သတင္းေဆာင္က်ဥ္းပါ</div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-NfGZ6TUdi9Q/TbhjOaytKzI/AAAAAAAAA9Q/jSmd861WhSY/s1600/Sophocles.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-NfGZ6TUdi9Q/TbhjOaytKzI/AAAAAAAAA9Q/jSmd861WhSY/s1600/Sophocles.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">None love the messenger who brings bad news.&nbsp;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 78%;"><a href="http://encyclopedia2.tfd.com/Sophocles" target="_top"></a> Sophocles(496 BC-406 BC)</span></div><br /><div style="text-align: center;">မေကာင္းသတင္းေတြ ယူေဆာင္လာတဲ့သူကို မည္သူမွ မၾကည္ျဖဴၾကေပ။</div><span style="font-size: 78%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; (ဆိုဖေကာ္)</span><br /><br /><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;">&nbsp;မုသားနဲ႔သစၥာ</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-lvduTdrbg7w/TbhkINEeWsI/AAAAAAAAA9U/193ojo1vQkk/s1600/180px-Mark_Twain_DLitt.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-lvduTdrbg7w/TbhkINEeWsI/AAAAAAAAA9U/193ojo1vQkk/s1600/180px-Mark_Twain_DLitt.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">A lie can travel half way around the world while the truth is putting on its shoes.<br /><span style="font-size: 85%;">(Mark Twain)</span><br /><br />သစၥာတရားက ခရီးထြက္ဖို႔ ျပင္ဆင္ေနခ်ိန္မွာ မုသားက ခရီးတစ္၀က္ေရာက္ႏွင့္ေနၿပီ။<br /><span style="font-size: 85%;">(မာ့ခ္တြိန္း)</span><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><span style="color: red;">ေမွာ္စြမ္းအားရွင္မ်ား</span></span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-7LhdN1A0dHQ/TbhkRU4FndI/AAAAAAAAA9Y/UtyTBrtx_1o/s1600/442px-John_Q._Adams.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-7LhdN1A0dHQ/TbhkRU4FndI/AAAAAAAAA9Y/UtyTBrtx_1o/s1600/442px-John_Q._Adams.jpg" /></a></div><br /><div style="text-align: center;">Patience and perseverance have a magical effect before which difficulties disappear and obstacles vanish. <br /><span style="font-size: 85%;"><a href="http://encyclopedia2.tfd.com/Adams,+John+Quincy" target="_top">John Quincy Adams</a> (1767-1848)</span><br /><br />သီးခံျခင္း၊ ဇြဲေကာင္းျခင္းေတြမွာ ေမွာ္ဆန္တဲ့စြမ္းအားေတြရွိတယ္၊ အတားအဆီးအခက္အခဲေတြဟာ သူတို႔ေရွ႕ေရာက္ရင္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကရတယ္။<br /><br /><span style="font-size: 85%;">(ဂြ်န္ကြင္းစီအဒမ္စ္၊ ေျခာက္ေယာက္ေျမာက္ အေမရိကန္သမၼတ)</span></div><br /><div style="color: red;"><span style="font-size: x-small;">&nbsp;အလင္းတန္းမွကူးယူေဖာ္ျပသည္။</span></div><a href="javascript:toggle();" id="displayText">Show/Hide</a> <br /><div id="toggleText" style="display: none;">ဤေနရာမွာမိမိရဲ႕ဖြင့္/ဖြတ္လုပ္ခ်င္သည့္စာကိုေရးထည့္လိုက္ပါ</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-6251839952718334863?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-37311943432355785062011-04-25T22:13:00.000+06:302011-04-25T22:13:42.597+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-BG5K0N267Ho/TbWWHtPSLII/AAAAAAAAA88/r8XZ8lJ1RiA/s1600/166330_143925248999319_100001455337565_262316_30820_n.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-BG5K0N267Ho/TbWWHtPSLII/AAAAAAAAA88/r8XZ8lJ1RiA/s320/166330_143925248999319_100001455337565_262316_30820_n.jpg" width="320" /></a> </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div> </div><div style="text-align: center;">အေပၚယံကိုခြာ</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;">အတြင္းလႊာကိုၾကည့္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;">လူမသိတဲ့သ႑ာန္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;">မွန္-မမွန္စမ္းစစ္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;">အႏွစ္သာရ</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;">ပမာဏဘယ္ေလာက္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;">မွတ္ေက်ာက္တင္ ကိုယ့္ဘ၀င္ကိုယ္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;">လိုတယ္ဆိုျဖည့္လိုက္စမ္း</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;">လူမသိလည္း ကိုယ့္သမိုင္း</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;">ဘယ္ေတာ့မွမ႐ုိင္းေစနဲ ့။</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><br /></div><span style="font-size: x-small;">ရဲထြဋ္ (အင္းစိန္)</span><br /><br /><br /><a href="javascript:toggle();" id="displayText">Show/Hide</a> <br /><div id="toggleText" style="display: none;">ဤေနရာမွာမိမိရဲ႕ဖြင့္/ဖြတ္လုပ္ခ်င္သည့္စာကိုေရးထည့္လိုက္ပါ</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-3731194343235578506?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-86810767872237534882011-04-24T02:02:00.002+06:302011-04-24T18:57:35.635+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-gqyTRWaYZOc/TbMm5silxHI/AAAAAAAAA8o/jmcjjiPQX-s/s1600/black-sheep1-150x150.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-gqyTRWaYZOc/TbMm5silxHI/AAAAAAAAA8o/jmcjjiPQX-s/s320/black-sheep1-150x150.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ထိုသူ၏ငယ္နာမည္ကား ဂါမဏိအဘယ ငယ္စဥ္အခါတည္းက ေက်းကုလားမ်ားကို မုန္းတီးေနသူ ထို႔ေၾကာင့္ ပင္ ေက်းကုလားမ်ားအား တိုက္ထုက္လိုရန္အတြက္ အၿမဲစိတ္ကူး ႀကံရြယ္ေနခဲ့သူ။ ဖခင္အား ဧဠာရေက်း ကုလားတိုက္ထုက္ခြင့္ သုံးႀကိမ္တိုင္တုိင္ ေတာင္းဆုိေသာ္လည္း ဖခင္၏ ခြင့္ျပဳခ်က္မရသည့္ တစ္ခုေၾကာင့္ သူ၏ဖခင္ထံသို႔ ဣတိၳယတို႔၏ အ၀တ္တန္ဆာမ်ားကို ေပးပို႔လိုက္သည့္ အဖေပၚမွာ ျပစ္မွား ေစာ္ကားေသာ သားမို႔ သူ၏ငယ္နာမည္ ဂါမဏိအဘယမွ ဒု႒ဂါမဏိသို႔ ေျပာင္းလဲသြားခဲ့ရသည္။ ထိုအေၾကာင္း အရာကို သူမမူ႕ခဲ့။&nbsp; သီဟိုဠ္ကြ်န္း သာသနာေတာ္ျမတ္ႀကီးအတြက္ မိစၱာဒိ႒ိမ်ားျဖစ္သည့္ ဧဠာရေက်းကုလား မ်ားကို တိုက္ထုက္ရန္၊ သာသနာေတာ္ျမတ္ႀကီးအား ခ်ီးေျမွာက္ေထာက္ပံ့ရန္ျဖစ္သည္။ ထိုအမႈေၾကာင့္ ဖခင္ႏွင့္ နားလည္မႈလြဲကာ အေ၀းသို႔ေရွာင္တိမ္းေနခဲ့ရသည္။<br /><br />သူ၏ဖခင္ သတ္ေတာ္(၆၄)ႏွစ္မွာ ကံေတာ္ကုန္သြားခဲ့သည္၊ ဒု႒ဂါမဏိကား ဖခင္ကိုေၾကာက္ ရြံ႕ေသာေၾကာင့္ ေရွာင္တိမ္းေနရဆဲ။ ထုိအေၾကာင္းအရာကို သ၀ဏ္လႊာမွတစ္ဆင့္ သိလိုက္ရေသာအခါ သူ၏မိခင္ႏွင့္ မိမိငယ္စဥ္က စီးေတာ္ဆင္ကို ညီငယ္မွ ယူေဆာင္သြားခဲ့ေၾကာင္းၾကားသိေသာအခါ စိတ္ထဲမေၾကမခ်မ္းျဖစ္ ခဲ့ရသည္။ မိမိ၏ဗိုလ္ပါႏွင့္တကြ ဖခင္၏အရိုက္အရာကို ျပန္လည္သိမ္းပိုက္ခဲ့ၿပီး ဧဠာရေက်းမင္းမ်ားကို တိုက္ထုက္ေအာင္ျမင္ခဲ့ေလသည္။ အမိႏိုင္ငံေတာ္သည္ ေအးခ်မ္းသည့္အျဖစ္သုိ႔ ဦးတည္ေနေပၿပီ။ စစ္ပြဲအတြင္း သံဃာေတာ္အရွင္ျမတ္မ်ားကို ဦးမခ်မိပဲ ငရုပ္သီးတစ္ေတာင့္ကို&nbsp; စားမိ၍ စစ္ၿငိမ္းခ်မ္းေသာအခါထိုဦးမထားပဲ စားမိေသာေနရာ၍မရိစ၀ဋၬိမည္ေသာေက်ာင္းေတာ္ႀကီးကို ေဆာက္လုပ္ လွဴဒါန္းသည္။ <br /><br />ထို႔ေနာက္ မဟာေစတီေတာ္ႀကီးကို တည္ထားရန္ စိတ္ကူးမိျပန္သည္။ မဟာေစတီေတာ္ႀကီး တည္ထားခ်ိန္တြင္ လည္း ဒု႒ဂါမဏိအဖို႔ အ့ံၾသဖြယ္ရာမ်ားနဲ႔ ႀကဳံေတြ႔ခဲ့ရသည္။ ခက္ခဲေနေသာ အုပ္မ်ားကို နတ္မ်ားက ဖန္ဆင္းေပးရသည္အထိ။ သို႔ေသာ္ ဇရာကား သူ႔အတြက္ ေစတီေတာ္ႀကီးၿပီးေျမာတ္တဲ့ အခ်ိန္ ေစာင့္ေနခြင့္ မေပးခဲ့ေပ။ ဒု႒ဂါမဏိအျပင္း အထန္ေရာ ဂါခံစားရေတာ့သည္။ မိမိအေျခအေနကို မိမိကိုယ္တိုင္ ဇရာ၏အရိပ္ မရဏ၏ အေရာင္တို႔ သိသာေနေလၿပီ။ ဇရာတည္း ဟူေသာ ေျမခင္းေပ်ာ့ေပ်ာ့ေပၚတြင္ ဗ်ာတိသည္ တံခြန္အလံ မ်ားကို တစင္းၿပီးတစ္စင္း စိုက္ထူလာေပသည္။ ထိုဗ်ာတိတံခြန္အလံမ်ားတို႔သည္&nbsp; မရဏဟူေသာ ေလျပင္း အရွိန္ျဖင့္၊ တျဖတ္ျဖတ္လႈပ္ခါေနၾကၿပီ။ <br /><br />မၿပီးေျမွာက္ေသးသည့္ မဟာေစတီေတာ္ႀကီးအတြက္ ညီငယ္အား တာ၀န္လြႊဲအပ္ ရေတာ့ သည္။ ေနာင္ေတာ္၏ က်န္းမာေရးသည္ မိမိဘယ္လိုပင္ အားထုက္ပါေစ ေစတီေတာ္ႀကီး မၿပီးေျမွာက္ခင္မွာ နတ္ရြာသို႔ လားေတာ့ မည့္ဆိုတာ ညီငယ္ေကာင္းစြာသိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ပန္းခ်ီဆရာမ်ား၏ အကူညီျဖင့္ ေစတီေတာ္ပုံႀကီးေရး ဆြဲေစ၍ ေနာင္ေတာ္အား ေစတီေတာ္ႀကီးၿပီးေျမွာက္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း မုသားျဖင့္ ေလွ်ာက္တင္ခဲ့ေလသည္။<br /><br />ဒု႒ဂါမဏိ ေစတီေတာ္ႀကီးကို ထမ္းစင္အကူညီျဖင့္ လက္ယာရစ္ လွည့္ပူေဇာ္ခြင့္ရေလသည္။ မိမိအေတြး သည္ကား ဟိုစဥ္က မိမိျဖင့္ အတူဧဌာရေက်းမင္းမ်ားကို တိုက္ထုက္ခဲ့ၿပီး မိမိကိုယ္တိုင္ အတြင္းရန္သူမ်ားကို တိုက္ထုက္ရန္ ေလာကီေဘာင္ကို စြန္႔ခြါသြားခဲ့သည္ ေထရပုတၱအဘယမေထရ္သည္ မိမိ၏အခုလို မရဏနဲ႔ စစ္ထိုးပြဲမွာ ရႈံးနိမ့္မွန္းသိေတာ့လို႔ မလာေတာ့ဘူးဟု အေတြးျဖင့္ နစ္ေျမာေနသည္။ <br /><br />ဆဠာဘိညရဟႏၱာေထရ္ရွင္ျဖစ္ေတာ္သူေသာ ေထရပုတၱအဘယအရွင္ျမတ္သည္ ကရိႏၵျမစ္၏ အမြန္ျမတ္ ျဖစ္ေသာ ပဥၥလိေတာင္၌ ရဟႏၱာငါးရၿခံရံလွ်က္ သီတင္းသုံးေနသည္။ မင္းႀကီး၏ျဖစ္ေပၚေနေသာ ထိုအေတြး အႀကံကို ေစေတာပရိယအဘိညာဥ္ျဖင့္ သိေတာ္မူ၍ ရဟႏၱာငါးရာၿခံရံလ်က္ ေကာင္းကင္ခရီးျဖင့္ ၾကြေတာ္မူခဲ့ ေလသည္။ <br /><br />မင္းႀကီး၏ သီေ၀ေျခာက္ေသြ႔သည့္ မ်က္လုံးမ်ားသည္လည္း မေထရ္ကိုေတြ႔သည္ႏွင့္ ၾကည္စင္ေတာက္ပ သြားလသည္။ ေလ်ာင္းလ်က္ပင္ ရင္ညႊန္ေပၚ လက္အုပ္ခ်ီကာ-<br /><br />အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္ ဟိုယခင္က အရွင္ဘုရားအပါအ၀င္၊ ေထရပုတၱအဘယ မေထရ္သည္ ဧဠာရ ေက်းမင္းမ်ား တိုက္ထုက္ရာတြင္ စစ္သူႀကီးသူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္အျဖစ္ပါ၀င္ခဲ့သည္။ စစ္ပြဲမ်ား ၿငိမ္းခ်မ္း ေသာအခါ မိမိ၏အဇၥ်တၱသႏၱာန္အတြင္းမွာ ကိေလသာစစ္ပြဲဆင္ႏြဲရန္ ထြက္ခြါခဲ့ၿပီး ယခုအခါ ဒု႒ဂါမဏိမင္းထံ ျပန္လည္ၾကြခ်ီလာျခင္းျဖစ္သည္။ ဒု႒ဂါမဏိမင္းက စစ္သူႀကီးတစ္က်ိပ္တို႔ စစ္ပြဲေတြ ဆင္ႏြဲခဲ့ပါတယ္။ ယခုထို စစ္ပြဲမ်ား ရပ္စဲသြားၿပီး တပည့္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္းသာ ေသမင္းနဲ႔စစ္ထိုးနဲ႔ စစ္ထိုးဖို႔အားထုက္ေနရပါၿပီ။ ေအာင္ပြဲတိုင္းဆင္ႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္ တပည့္ေတာ္ ဒီပြဲမွာရႈံးနိမ့္မွာပါဘုရား…..<br /><br />ေထရပုတၱအဘယမေထရ္သည္ မင္းႀကီး၏ လက္အစုံကို ဖြဖြဆုတ္ကိုင္ၿပီး<br /><br />ဒကာေတာ္မင္းျမတ္ ကိေလသာတည္းဟူေသာ ရန္သူကို မေအာင္ျမင္လွ်င္ ေသမင္းတည္းဟူေသာ ရန္သူကို လည္း မေအာင္ျမင္ႏိုင္ဘူး။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က အလုံးစုံေသာ ရုပ္၊ နာမ္ခႏၶာ သခၤါရတရားတို႔သည္ မၿမဲကုန္လို႔ ေဟာေတာ္မူထားတယ္။ အလုံးစုံသခၤါရတရားတို႔သည္ ပ်က္ရမည္သာျဖစ္တယ္။ ဇရာ၊ မရဏ အနိစၥ တို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုပင္လွ်င္ ႏွိပ္စက္ၾကကုန္တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ရုပ္နာမ္ဓမၼသခၤါရတုိ႔သည္ မၿမဲျခင္း ဆင္းရဲျခင္း အတိျဖစ္ကုန္၏။ အစိုးမရေခ်ပါတကားလို႔ မင္းႀကီးဆင္ျခင္လိုက္ပါ။<br /><br />ထိုမွတစ္ဖန္ ေထရပုတၱအဘယေထရ္သည္မင္းႀကီးျပဳခဲ့ေသာ ေကာင္းမႈ႔ကုသိုလ္မ်ားကို ျပန္လည္ေျပာဆိုျပ</div><div style="text-align: justify;">ေလသည္။ ထိုစကားကိုၾကားေသာအခါမွ မင္းႀကီး၏သႏၱာန္မွာ ပီတိျဖင့္ျပည့္ေနခဲ့သည္။ ထိုပီတိျဖင့္ပင္ ဒု႒ဂါမဏိမင္းႀကီး တစ္သက္တာဘ၀ဇာတ္ကို ခ်ဳပ္သိမ္းေစခဲ့သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /><br /><div style="color: red; text-align: center;">ဘယ္ေလာက္ပဲ ရဲစြမ္းသတၱိရွိခဲ့ေစကာမူ <br />တကယ္တန္း မရဏအလံ ထူလာတာကိုျမင္လွ်င္ အရႈံးေပးရမည္ကို ေၾကာက္ရြံ႔႕ေနၾကလိမ့္မည္။<br />မိမိႏွင့္ မရဏ၏ စစ္ပြဲ ဘယ္လိုႏြဲႏိုင္မလဲဆိုတာ အခုကတည္းက ျပင္ဆင္ထားဖို႔သင့္ၿပီ။</div></div><div style="color: red; text-align: center;"><br /></div><br />အထက္ပါေဆာင္းပါးကို ခ်စ္ဦးညိဳ(ဒု႒ဂါမဏိ)စာအုပ္မွ ျပင္ဆင္ေရးသားပါသည္<br /><br /><br /><a href="javascript:toggle();" id="displayText">Show/Hide</a> <br /><div id="toggleText" style="display: none;">ဤေနရာမွာမိမိရဲ႕ဖြင့္/ဖြတ္လုပ္ခ်င္သည့္စာကိုေရးထည့္လိုက္ပါ</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-8681076787223753488?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-73352609164656479642011-04-21T18:29:00.004+06:302011-04-21T18:39:21.441+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a href="http://www.scribd.com/doc/53526821/MTS" style="-x-system-font: none; display: block; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-size-adjust: none; font-size: 14px; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal; margin: 12px auto 6px auto; text-decoration: underline;" title="View MTS on Scribd">MTS</a><iframe class="scribd_iframe_embed" data-aspect-ratio="0.706697459584296" data-auto-height="true" frameborder="0" height="600" id="doc_17775" scrolling="no" src="http://www.scribd.com/embeds/53526821/content?start_page=1&amp;view_mode=list&amp;access_key=key-2czq4a8gtpjvkgj9eemu" width="100%"></iframe><script type="text/javascript">(function() { var scribd = document.createElement("script"); scribd.type = "text/javascript"; scribd.async = true; scribd.src = "http://www.scribd.com/javascripts/embed_code/inject.js"; var s = document.getElementsByTagName("script")[0]; s.parentNode.insertBefore(scribd, s); })();</script> <br /><br /><a href="javascript:toggle();" id="displayText">Show/Hide</a> <br /><div id="toggleText" style="display: none;">ဤေနရာမွာမိမိရဲ႕ဖြင့္/ဖြတ္လုပ္ခ်င္သည့္စာကိုေရးထည့္လိုက္ပါ</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-7335260916465647964?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-79236574651288559722011-04-20T21:42:00.006+06:302011-04-21T01:17:59.032+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-xlhEF9mOW2w/Ta71xPBtrOI/AAAAAAAAA78/OHY43N0TXqY/s1600/A-child-paints-Indian-tricolor.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="238" src="http://3.bp.blogspot.com/-xlhEF9mOW2w/Ta71xPBtrOI/AAAAAAAAA78/OHY43N0TXqY/s320/A-child-paints-Indian-tricolor.jpg" width="320" /></a></span></div><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ေက်ာင္းသားျဖစ္ဖုိ႔ ကုလားျပည္ကုိ ေရာက္ရွိစဥ္ကာလအတြင္းမွာေတာ့ အခုလို အျဖစ္ပ်က္မ်ိဳးကေတာ့ အခုမွပင္ႀကဳံရေတာ့သည္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;"> ျဖစ္ပုံကဒီလို…….ကိုရင္ေလး ေက်ာင္းဂြ်ိဳင္းမည့္ Ponnicherry University သို႔ (Supervisor)&nbsp; ႏွင့္ ေဆြးေႏြးရန္ ပထမဆုံး တကၠသိုလ္သို႔သြားေရာက္ခဲ့သည္။အမိျပည္မွာ ငယ္စဥ္ကတည္းက ၀တ္ခဲ့သည့္ ဒီသကၤန္း ၀တ္ျဖင့္ ေနထိုင္ခဲ့သည္မွာ ကိုရင္ေလး၏ လူ႔ဘ၀ သတ္တမ္းထက္ ေက်ာ္လြန္ေနခ့ဲသည္။ သို႔ေသာ္ အိႏၵိယႏိုင္ငံသို႔ေရာက္ရွိၿပီး မိမိမွာထိုသကၤန္း၀တ္ျဖင့္ ခရီးသြားရျခင္းကိုပင္ ရွက္သေယာင္ေယာင္ျဖစ္ခဲ့ ရသည္။&nbsp; အေၾကာင္းကား ေတြ႔သမွ်လူအားလုံးက လည္ျပန္ ၾကည့္ ခ်က္ေတြနဲ႔ ခ်ည္းတိုးေနေသာေၾကာင့္ပင္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">အခ်ိဳ႔ေသာသူမ်ားက ထူးဆန္းသည့္အေနျဖင့္ ၾကည့္ၾကသည္ဟုထင္မိသည္။ အခ်ိဳ႕ေသာသူမ်ားကား မိမိတို႔ကိုေတြ႔သည္ႏွင့္ သူတို႔အခ်င္းခ်င္း တီးတိုးေျပာကာရယ္ေနၾကသည္။ ၾကားဖူးရသည္မွာေတာ့ ေထရ၀ါဒ ရဟန္းေတာ္မ်ား ၀တ္ရုံမႈဟာ အိႏၵိယနိုင္ငံကုလားမမ်ား၏ ဆင္ရင္မႈႏွင့္ ဆင္တူေန သည္တဲ့၊ ထိုထက္ပိုဆိုးသည္ကာ ပုခုံးတစ္ဖက္ေဖာ္၀တ္ဆင္မႈမွာ (Sexy) ပိုက်ေနသည္တဲ့။ ခက္ပါပေကာလား။&nbsp; မိမိသည္လည္း ဘာရယ္ေတာ့ မဟုတ္ ရုပ္ရွင္မင္းသားေလာက္မေခ်ာတဲ့ လူကို အၾကည့္ေတြထပ္ေနေတာ့ ရွက္မိခဲ့သည္ဟု ၀န္ခံရမည္။ အခ်ုိဳ႕ေသာသူမ်ားကား ေတြ႔သည့္ႏွင့္ ဒလိုင္လားမား ဟုေခၚဆိုၾကသည္။ မိမိလည္း အၿပဳံးေလးျဖင့္သာ ႀကိဳဆိုၿပီး စကားျပန္မေပးမိခဲ့။ </span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">မိမိတို႔ (Supervisor) ႏွင့္ လိုအပ္သည္မ်ား ေဆြးေႏြးေမးျမန္းကာ တကၠသိုလ္မွျပန္လာခဲ့သည္။ မိမိတို႔ ၏ ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္ စာေမြးပြဲမ်ား၊ ထိုစာေမးပြဲမ်ား၏ ရမွတ္မ်ားကိုေတာ့ စာတိုက္မွ (Register Office) သို႔ ေပးပို႔ေပးရန္ဟု မွာၾကားထားသည့္ အတြက္ေၾကာင့္ စာတိုက္မွ လိုအပ္သည္မ်ားေပးပို႔ခဲ့သည္။ (Super visor) လုပ္မည့္ဆရာ ေျပာလုိက္သည္မွာေတာ့ ထိုအခ်က္လက္မွာ ေရာက္သည္ႏွစ္ တစ္ပက္အတြင္းမွာ မိမိတို႔ကို လူေတြ႔စစ္ေဆးရန္ အေၾကာင္းၾကားမည့္အေၾကာင္းေျပာၾကားခဲ့သည္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">သို႔ေသာ္ ရက္ေပါင္း (၂၀) ၾကာသည့္တိုင္ေအာင္ ေစာင့္ဆိုင္းခဲ့ေသာ္လည္း အေၾကာင္းၾကား မႈကား ေရာက္မလာ၊ ေပးပို႔လုိက္သည့္ အခ်က္အလက္တြင္းမွာ ဆက္သြယ္ရန္ဖုန္း ထည့္ထားခဲ့ေသာ္လည္း မိမိအသုံးျပဳေနသည့္ ဖုန္းကဒ္သည္ကား ဆက္တိုင္းဆက္တိုင္း (Not Connected) ပဲျပေနသည္။ မိမိမွာရွိထားသည့္ အိႏၵိယဗီဇာ ကလည္း ျမန္မၾကာ ျမန္မာသို႔ျပန္ရေတာ့မည္၊ ကံမေကာင္းသည္လား ကံဆုိးျခင္းဆုံေနသည္လားေတာ့မသိ။ </span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ျဖစ္ရသည့္ ဒုကၡမေသးလွပါလားေနာ္လို႔ တတြတ္တြတ္ရြတ္ဆိုရုံကလြဲလို႔ မတက္သာတာ့။ ဒီေန႔ေတာ့ မျဖစ္ေတာ့ အေၾကာင္းမၾကားျခင္းအတူတူ တကၠသိုလ္သို႔ တစ္ေခါက္ အေရာက္သြား ျဖစ္ခဲ့ သည္။ ေရာက္သည့္ႏွင့္တၿပိဳင္နက္ (Super visor)ဆရာထံမွၾကားလိုက္သည့္စကားက အႀကိဳအဆိုေကာင္းျခင္း ေလလား။ မငး္တို႔ပို႔တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြက ငါ့ဆီမေရာက္ဘူးတဲ့။ ေသေရာ။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ဆက္သြယ္ႏိုးေမွ်ာ္ေနရတဲ့ဘ၀ အခုမွအေျဖႏွင့္တကြ ရင္နင့္ရေတာ့သည္။ မထူးေတာ့ (Register) ရုံးသို႔ သြားေရာက္စုံစမ္းရေတာ့မည္သာ။ ထိုရုံးေရာက္ေသာ္လည္း မင္းတို႔ စာမေရာက္ဖူးတဲ့။ ဘယ္လိုလုပ္ရပါ့။ စာတိုက္ရုံးျပန္ေျပာေနရရင္လည္း မလြယ္ကူလွ။&nbsp; မင္းတုိ႔မွာ အခ်က္လက္ေတြပါေသးရင္ေတာ့ တစ္ခါတည္း တင္သြားပါဆိုေတာ့ …… ေတာ္ေသးရဲ႕ လိုရမယ္ရ ထည့္လာတဲ့ အခ်က္လက္ေကာ္ပီေတြ ျပန္တင္ကာ ။ ပထမေခ်လွမ္းသက္ျပင္းခ် ျပန္လာကာတကၠသိုလ္၀န္းရွိ ဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ စာစာနဲ႔ကုလားဘယာေၾကာ္ ငါးခုမွာကာ အေအး တစ္ပုလင္းနဲ႔ အဆာျဖည့္ေနစဥ္ ေနာက္မွ ကုလားမက လာလာၿပီး လက္တို႔ကာေ တာင္းေနသည္ မိမိလည္း ဘာပါလိမ့္ဟု လွည့္ၾကည့္မိေတာ့ ကိုရင္ေလး၀တ္ထားတဲ့ ဆာရီကို ႀကိဳက္လို႔ တဲ့ေလ။ ေပးပါလားတဲ့။ ေနာက္တာလား ေျပာင္တာလားေတာ့မသိ။ ေၾသာ္ ..ခက္ပါပေကာ ဒီကုလားမ၊</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">အစကတည္းက စိတ္ညစ္ခဲ့ပါတယ္ဆိုမွ ကုလားမေၾကာင့္ ငုိရေတာ့မလို ရယ္ရေတာ့မလို။&nbsp; မိမိ၀တ္ထားသည့္ သကၤန္းကား ဒိြစုံတစ္စုံထဲ ကုလားမေပးခဲ့ရလ်င္ျဖင့္ မေတြးရဲေတာ့။ သကၤန္းအေၾကာင္း ေျပာျပရန္ကလည္း ကုလားမကား နားမလည္၊ ေၾသာ္…. ဘုရားရွင္ ပြင့္ထြန္းခဲ့သည္ ေဒသ၊ ျမတ္စြာဘုရား ခြင့္ျပဳခဲ့သည့္ စီ၀ရကား အခုေတာ့ ကုလားမအတြက္ကေတာ့ျဖင့္ ဆာရီျဖစ္ရပါေပ့ါလားလို႔ေတာင္ ေတြးေနခဲ့ ရပါေသးသည္။ </span></div><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><div style="color: red;"><span style="font-size: small;">မွတ္ခ်က္&nbsp;</span></div><span style="font-size: small;"><span style="color: red;">ကိုရင္ေလး သကၤန္းအား ဆာရီအျဖစ္ မေပးခဲ့ပါေၾကာင္း</span><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><a href="javascript:toggle();" id="displayText">Show/Hide</a></span> <br /><div id="toggleText" style="display: none;">ဤေနရာမွာမိမိရဲ႕ဖြင့္/ဖြတ္လုပ္ခ်င္သည့္စာကိုေရးထည့္လိုက္ပါ</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-7923657465128855972?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-26430768125856387992011-04-18T23:39:00.002+06:302011-04-19T00:21:39.825+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-ydhp2wRncfs/Taxwkq4u-EI/AAAAAAAAA74/y69pSZJqezg/s1600/safe_image.php.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-ydhp2wRncfs/Taxwkq4u-EI/AAAAAAAAA74/y69pSZJqezg/s1600/safe_image.php.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-sg3SVK_45ZA/TaxtYilnIMI/AAAAAAAAA70/cMnwEhlSnio/s1600/166330_143925248999319_100001455337565_262316_30820_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;၀ိနည္းပိဋကမွာ အုပ္ေရ ငါးအုပ္ရွိတယ္။ကုိယ္ပထမဆုံးေလ့လာျဖစ္တာက မဟာ၀ါ(ပါဠိေတာ္) စာအုပ္။ပထမႀကီးတန္းကုိ ကုိရင္ဘ၀ အသက္ (၁၇) ႏွစ္သား တုန္းက ေအာင္တာ ဆုိေတာ့ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိျဖစ္ေနတုန္း သူငယ္ခ်င္းကုိရင္ တစ္ပါး ကသာမေဏေက်ာ္ စာေမးပြဲ ၀င္ေျဖပါလား ဆုိတာနဲ႔ သာမေဏေက်ာ္ စာေမးပြဲ ျပဌာန္းစာထဲက တစ္အုပ္ျဖစ္တဲ့ မဟာ၀ါ စာအုပ္ဆုိတာကုိ စေလ့လာျဖစ္တာ။ ျမန္မာျပည္မွာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းပညာေရးစနစ္မွာ သာမေဏေက်ာ္စာေမးပြဲဆုိတာ ရွိတယ္။ <br /><br />ကုိရင္ေတြအတြက္။ဒီစာေမးပြဲကုိ ပထမဦးဆုံး မႏၱေလးမွာရွိတဲ့ သက်သီဟအသင္းက စတင္က်င္းပတာ။ျ ပ႒ာန္းစာကုိ ေတာင္ၿမဳိ႔၊ မဟာဂႏၶာ႐ုံဆရာေတာ္ႀကီး ေရးဆြဲေပး တာလုိ႔ သိရတယ္။အေတာ္ေကာင္းတာပဲ။ ပထမဆင့္၊ ဒုတိယဆင့္၊ တတိယဆင့္ ဆုိၿပီး သုံးဆင့္ခြဲထားတယ္။သုံးဆင့္လုံးေအာင္ရင္ ၀ိနည္းငါးက်မ္း လုံးသင္ၿပီးသား ျဖစ္ သြားၿပီ၊ ဓမၼပဒ႒ကထာႏွစ္အုပ္လုံးေပါက္။ အဂၤုတၳဳိရ္သုံးအုပ္လုံးကုန္သြားၿပီ။ သၿဂဳိဟ္ နဲ႔ သဒၵါလဲ အေတာ္သိသြာၿပီ။<br /><br />သာသနာေရးဌာနက ႀကီးမွဴးက်င္းပေနတဲ့ ပဌမျပန္စာေမးပြဲျပဌာန္းစာေတြကုိ ဒီသာမေဏေက်ာ္ စာေမးပြဲက ျပဌာန္းစာေတြနဲ႔ အစားထုိးၿပီးျပင္သင့္တာျပင္၊ ထည့္သင့္တာထည့္ကာ သင္တန္းႏွစ္ ကုိ(၃- ႏွစ္မဟုတ္ပဲ ၇- ႏွစ္ေလာက္အထိ) တုိးခ်ဲ႔သတ္မွတ္လုိက္ရင္ျမန္မာျပည္ ရဟန္းသာမေဏတုိ႔ ပညာေရးစနစ္ ဒီထက္ အမ်ားႀကီး ေကာင္းလာႏုိင္တယ္ လုိ႔ စဥ္းစားမိတယ္။ပဌမျပန္စာေမးပြဲနဲ႔ ဓမၼာစရိယ စာေမးပြဲသင္ရုိး ညႊန္းတမ္းေတြဟာ ဒီေခတ္ကာလနဲ႔ လုိက္ေလွ်ာညီေထြရွိမရွိ စီစစ္ သင့္ၿပီ။ ေခတ္ႏွင့္ ရင္ေဘာင္တန္းႏုိင္ေအာင္ ျပင္သင့္တဲ့ဘာသာရပ္ေတြကုိ ျပင္ၿပီးထည့္ သင့္တဲ့ အဂၤလိပ္စာလုိ ပထ၀ီလုိ ဗုဒၶဘာသာသမုိင္းလုိဘာသာရပ္မ်ဳိးမ်ား သင္ၾကား ေစသင့္ၿပီ။<br /><br />ၾကားဘူးတာေလး ေျပာၾကည့္ခ်င္တယ္။ဟုတ္မဟုတ္ဆုိတာ ကာယကံရွင္တုိ႔ အသိဆုံး။လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္က ျမန္မာျပည္မွာ ပရိယတၱိသာသနာ့တကၠသုိလ္ ေတြဖြင့္ဘုိ႔အေရး သက္ဆုိင္ရာ ဆရာေတာ္မ်ားနဲ႔ သာသနာေရးအရာရွိမ်ားငါးႏုိင္ငံခရီးထြက္ၾကတယ္။သီရိလကၤာႏုိင္ငံေရာက္ေတာ့ ေ၀ယ်ာ၀စၥလုပ္ေပးမဲ့ ကုိရင္ေလးမ်ားက ျမန္မာျပည္က ဆရာေတာ္ႀကီးေတြ နားသြားၿပီးဘာအကူအညီေပးရမလဲ လုိ႔ အဂၤလိပ္ လုိေျပာပါတယ္။ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားက (ပါးစပ္ကုိတိပ္ျဖင့္ ပိတ္ထား သည့္ပမာ) ဘာမွ်ျပန္မေျပာ။ျပန္လဲ မေျပာတတ္။ ျပန္ေျပာရေအာင္ နားလဲ မလည္။သုိ႔ႏွင့္ ကုိရင္ေလးေတြက ပါဠိဘာသာ စကား နဲ႔ ေျပာင္းၿပီး ေျပာျပန္တယ္တဲ့။ ဒုိ႔ဆရာေတာ္ ႀကီးမ်ားကေတာ့ ပါဠိလုိလဲ တစ္ခြန္း မွ် ျပန္မေျပာတတ္ေခ်။ အေလ့အက်င့္လဲ မရွိ၊ အသံထြက္ကလဲ မတူေတာ့ ပါဠိလုိ ေျပာေနတယ္ လုိ႔ေတာင္ ထင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒီလုိျဖစ္တာ ဘာသာစကား အခက္အခဲေၾကာင့္ဆုိတာ သူလဲ သိ၊ ကုိယ္လဲ သိ။ႏုိ႔၊ ဘာလုိ႔ ဒီဘာသာစကားကုိ မ်ဳိးဆက္သစ္ရဟန္းသာမေဏမ်ား မေျပာတတ္ မျဖစ္ရ ေအာင္ ယေန႔အထိ ပထမျပန္ ျပဌာန္းစာထဲမွာ မထည့္ျဖစ္ေသးပါသလဲ။ စဥ္းစား သင့္ၿပီ၊ ၿပဳျပင္သင့္ၿပီ၊ အေကာင္အထည္ေဖာ္သင့္ၿပီ။ <br /><br /><br />ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔မႏၱေလး၊ သာသနာ့တကၠသုိလ္ထြက္ဆုိေတာ့ တကၠသုိလ္ႏွစ္ ပတ္လည္မဂၢဇင္းအတြက္ စာမူေတာင္းလုိ႔ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ ဒီလုိေခါင္းစဥ္နဲ႔ ေရးပုိ႔လုိက္တယ္။<br /><br />သာသနာေတာ္ (တကယ္) ထြန္းကားျပန္႔ပြါးလုိလွ်င္ေဒါက္တာအ႐ွင္ဣႏၵကျမန္မာျပည္ ရဟန္းသံဃာေတာ္ ပညာေရးမူအတုိင္း ပထမႀကီးတန္းေအာင္လုိ႔ သာသနာ့ တကၠသုိလ္ ၀င္ခြင့္ေျဖဆုိကာ သာသနာ့တကၠသိုလ္မွာ ပညာသင္ခြင့္ရၿပီး သာသန တကၠသီလဓမၼာစရိယဘြဲ႔ ရတယ္။ အဲ့တကၠသုိလ္မွာပဲ မဟာတန္းတက္ခြင့္ရလုိ႔ ဆက္တက္ျဖစ္တယ္။ (၂) ႏွစ္ဆက္တက္ၿပီး က်မ္းျပဳတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ အစုိရကက်င္းပတဲ့ ဓမၼာစရိယစာေမးပြဲ၀င္ေျဖတာ သာသနဓဇဓမၼာစရိယဘြဲ႔ ရတယ္။ ဒီေတာ့ ျမန္မာျပည္ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြရဲ႔ ပညာေရးကုိ လုံးစိပါဌ္စိမသိေတာင္ အေတာ္အသင့္ နားလည္ခဲ့တယ္ လုိ႔ ေျပာလုိ႔ရတယ္။ျမန္မာျပည္ ရဟန္းသံဃာ ေတာ္ေတြရဲ႔ ပညာေရးစနစ္မွာ (အၾကမ္းဖ်င္းအားျဖင့္) ပထမငယ္တန္း၊ ပထမလတ္ တန္း၊ ပထမႀကီးတန္း၊ ဓမၼာစရိယတန္း ဆုိၿပီး အတန္း (၄) တန္းပဲ ႐ွိတယ္။ အတန္းက သာ (၄) တန္းပဲ ႐ွိတာ။စာသင္သားရဟန္းသံဃာေတာ္အမ်ားစုဟာ (၁၀) ႏွစ္ေလာက္ၾကာေအာင္ သင္ယူရတယ္။ ဒီအတန္း (၄) တန္းကုိ (၄) ႏွစ္နဲ႔ ေအာင္ျမင္ဘုိ႔ မလြယ္ပါဘူး။<br /><br />&nbsp;၄- ႏွစ္နဲ႔ ေအာင္သြားတဲ့ရဟန္းေတာ္ မ႐ွိသေလာက္ ႐ွားပါတယ္။ ရဟန္းသံဃာ ေတာ္အမ်ားစု ၁၀ - ႏွစ္ေလာက္ၾကာေအာင္ သင္ယူရေနတဲ့ ဒီအတန္း (၄) တန္းကုိ ဘာလုိ႔မ်ား အတန္းတုိးၿပီး မထားႏုိင္ရတာလဲ။ ဘာလုိ႔မ်ား အတန္း (၄) တန္းထဲ သတ္မွတ္ထားရတာလဲ။ ေမးခြန္းထုတ္စရာပါ။ ဒီကိစၥ ၀ုိင္း၀န္းစဥ္းစားေပး ရမွာပါ။ ေနာက္တစ္ခ်က္က ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားပညာေရး ျပဌာန္းစာမွာ ပါဠိဘာသာ (Language) နဲ႔ ဗုဒၶဘာသာ (Subject) ေရာေထြးေနတယ္။ ေရာေရာေထြးေထြး သင္ေပး သင္ယူေနရတာ ျပႆနာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ သင္ေပးေနတဲ့ စာခ်ဆရာေတာ္အမ်ားစုက ပါဠိဘာသာပုိင္း (Language) နဲ႔ ဗုဒၶဘာသာအေၾကာင္း အရာပုိင္း (Subject) ကုိ ဓမၼာစရိယတန္းေရာက္တဲ့အထိ ခြဲခြဲ ျခားျခား ေျပာမျပဘူး။ သင္မေပးဘူး။ ဗုဒၶဘာသာအေၾကာင္းအရာပုိင္း သင္ၾကားေပးမႈ အားနည္းတယ္လုိ႔ ေျပာမယ္ဆုိ ပုိမွန္ႏုိင္တယ္။ ဗုဒၶအေၾကာင္း၊ ကံ ကံ၏အက်ဳိး၊ ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ လူမႈေရး၊ ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြါးေရးအျမင္ စသည္၊ နိဗၺာန္သုိ႔ ေရာက္ေၾကာင္း က်င့္စဥ္ လမ္းစဥ္စတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြကုိ နည္းနည္းေလးမွ ျပဌာန္း စာထဲမွာ မေတြ႔ရဘူး။ အက်ဳိးဆက္က ဘာျဖစ္လာသလဲဆုိေတာ့ စာတတ္လူမုိက္ (ပညာတတ္ လူမုိက္) ေတြျဖစ္လာတယ္။ ဒီထက္၀မ္း နည္းစရာေကာင္းတာက ဓမၼာစရိယတန္း ေအာင္ၿပီး သားဦးဇင္းေတြ ဓမၼာစရိယတန္းမွာ သင္ရတဲ့ သာမညဖလသုတ္၊ အမၺ႒သုတ္ အေၾကာင္းေတြကုိ မေျပာျပတတ္တာပဲ။ <br /><br />ေနာက္ၿပီး ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားပညာေရး ျပဌာန္းစာမွာ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့သမုိင္း၊ ဗုဒၶဘာသာသမုိင္း၊ ဗုဒၶစာေပသမုိင္းပညာရပ္ေတြ ထည့္မထား ဘူး။ ဒီဘာသာရပ္ဟာ ရဟန္းေတာ္တုိင္း သိသင့္တဲ့ ဘာသာရပ္ျဖစ္တယ္။ ကုိယ္ဖတ္ ေနတဲ့ သင္ၾကားေနတဲ့ အ႒ကထာစာအုပ္ (သုိ႔) ဋ့ီကာစာအုပ္ကို ဘယ္ေခတ္က၊ ဘယ္ရာစုက၊ ဘယ္ခုနစ္ခန္႔က ဘယ္ပုဂၢဳိလ္က ဘယ္ဆရာေတာ္နဲ႔ ေခတ္ၿပဳိင္ ဆရာေတာ္က ေရးခဲ့တယ္ဆုိတာ သိသင့္တာေပါ့။ ဥပမာ၊ ပုဂံေခတ္က သာသနာေရး အေျခအေန၊ အင္း၀ေခတ္သာသနာေရး အတက္အက်၊ဘာ့ေၾကာင့္ သာသနာ အားနည္းသြားရတယ္ စတဲ့အေၾကာင္း အရာေတြကုိ သာသနာျပဳရဟန္းေတာ္ေတြ သိကုိ သိရပါမယ္။ ဒါမွသာ သာသနာျပဳရာမွာ ခရီးေရာက္ပါမယ္။ သီရိလကၤာႏုိင္ငံမွာ ပညာသင္တုန္းကကုလားကုိရင္ေလးတစ္ပါးနဲ႔ စကားေျပာဘူးတယ္။ သူတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာ သမုိင္းသင္ရေၾကာင္း၊ <br /><br />သမုိင္းထဲမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံက ေ႐ႊတိဂုံေစတီေတာ္ႀကီးအေၾကာင္းလည္းပါေၾကာင္း၊ ေ႐ႊတိဂုံေစတီေတာ္ႀကီး အေၾကာင္းထဲမွာ တပုႆနဲ႔ ဘလႅိကကုန္သည္ညီေနာင္ တုိ႔ပါေၾကာင္း၊ သူတုိ႔ဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံသား မ်ားျဖစ္ေၾကာင္း၊ ကုန္ေရာင္း၀ယ္ရင္း ဘုရား႐ွင္နဲ႔ေတြ႔ရာ သူတုိ႔ႏွစ္ဦးဟာအဦးဆုံး သရဏဂုံႏွစ္ ပါး ေဆာက္တည္သူမ်ား ျဖစ္ေၾကာင္း၊သူက ေျပာျပတယ္။ သူဆက္ေမးတယ္။ဒီလုိ အဦးဆုံးသရဏဂုံ ေဆာက္ တည္ရမွာ ဘယ္ဘာသာစကားနဲ႔ ေဆာက္တည္တာလဲ၊ ပါဠိဘာသာစကား နဲ႔လား၊ ျမန္မာဘာသာ စကားနဲ႔လားတဲ့။ သမုိင္းကုိ သင္ေတာ့ သမုိင္းထဲက အေၾကာင္း အရာ ေတြကုိစူးစမ္းတတ္တဲ့ ဒီသီဟုိဠ္ကုိရင္ေလးကို ခ်ီးက်ဴးရမွာပါ။ သမုိင္းစာအုပ္ေတြက ေျပာျပတာေတြ သင္ယူရတာေတြကုိ သီရိလကၤာ ကုိရင္ေလးက စူးစမ္းတဲ့ သေဘာလးပါ။ <br /><br />ျမန္မာကုိရင္၊ ဦးဇင္းမ်ားလည္း ဒီလုိ စူးစမ္းမႈေလးေတြနဲ႔အမွန္တရားကုိ ရင္၀ယ္ပုိက္ႏုိင္ေအာင္ ဗုဒၶဘာသာသမုိင္းကုိအတန္းတုိင္းမွာ ထည့္သြင္း သင္ၾကားေပးဘုိ႔ လုိအပ္ပါတယ္။ေနာက္ၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား ပညာေရးအားနည္းခ်က္တစ္ခုကစာသင္သား တပည့္ေတြ မ႐ွင္းလင္း တာကုိ ေမးခြင့္ ေပးမထားဘူး။ စာခ်ခ်ိန္ျပည့္ရင္ စာခ်ဘုန္းႀကီးက“ကဲ၊ ေတာ္ၿပီ” ေလာက္ေျပာၿပီး စာအုပ္ပိတ္၊ သူ႔အခန္းထဲ ၀င္သြားေတာ့တာပဲ။ စာသင္သား နားလည္လည္ မလည္လည္ သူနဲ႔ မဆုိင္သလုိဘဲ။ တကယ္ေတာ့ စာခ်ခ်ိန္ တစ္နာရီဆုိရင္ တစ္နာရီအျပည့္မခ်ဘဲ မိနစ္ (၅၀) ေလာက္သာ ပုိ႔ခ်သင့္ပါတယ္။ က်န္တဲ့ (၁၀) မိနစ္ကို စာသင္သားေတြ မ႐ွင္းတာေမးဘုိ႔ ခ်န္ထားသင့္တယ္။ ဒီလုိအေလ့အထ မ႐ွိေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ စာသင္ၿပီး ဓမၼာစရိယဘြဲ႔ေတြသာ ရတယ္။ <br /><br />စာေပနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အေတြးအေခၚ အယူအဆ တုိးတက္မႈ နည္းပါးတာကုိ ေတြ႔ရတယ္။ျမန္မာျပည္ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားစာသင္နည္းစနစ္ကဗုဒၶစာေပဆုိင္ရာမွာလြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေတြးေခၚခြင့္ ေပးမထား</div><div style="text-align: justify;">ဘူး။ ျမန္မာျပည္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ပညာေရးစနစ္က ေ႐ွ႔ကဆုိ ေနာက္ကလုိက္ေရးရတဲ့(ၾကက္တူေ႐ြး) ပညာေရးစနစ္ ျဖစ္ေနတယ္။ ဒါကုိ ဒီလုိမွတ္၊ ဒီလုိေျဖနဲ႔ ပီးေတာ့တာပဲ။ စာသင္သားေတြရဲ႕ သံသယ ဆူးေညာင့္ေတြကုိ ႏႈတ္မေပးၾကဘူး။ ဆရာကဆုိ တပည့္က ေနာက္က လုိက္ေရးရတဲ့ ပညာေရး စနစ္ၾကားမွာ ကုိယ္သံသယ႐ွိတာ မ႐ွင္းတာကို ထမေမးရဲဘူး။<br /><br />&nbsp;မ႐ွင္းတာေမးရင္&nbsp; ဆရာသမားေတြကုိ မ႐ုိေသရာေရာက္တယ္၊ဘုကန္႔လန္႔လုပ္ တယ္လုိ႔ အယူ႐ွိတဲ့ စာခ်ဆရာေတာ္ေတြထံေမွာက္မွာ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ ဆက္စပ္တဲ့ သံသယေတြကုိ (ေအာင့္အီး) ၿမဳိခ်ရင္း ဘြဲ႔လက္မွတ္ႀကီးေတြကုိ ရခဲ့တယ္။ေနာက္ဆုံး အေရးအႀကီးဆုံးအခ်က္က ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ား အဂၤလိပ္ဘာသာ အေရး အဖတ္ အေျပာ တတ္ေျမာက္ထားဘုိ႔ပါပဲ။ သိၾကၿပီးျဖစ္တဲ့အတုိင္း အဂၤလိပ္စာ မတတ္ရင္ အေသးအဖြဲ ကိစၥေလးေတြမွာကို အဆင္ေျပဘုိ႔ မလြယ္ဘူး။ တခ်ဳိ႔ ႏုိင္ငံျခားကုိ အလည္လာတဲ့ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားလည္း ဒီအဂၤလိပ္စာမတတ္လုိ႔ ဒုကၡေရာက္ပုံေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိးၾကားေနရတယ္။ ဟုိတေလာဆီက အေတာ္အသင့္နာမည္ရတဲ့ အဂၤလိပ္စာ မတတ္တဲ့ ဓမၼကထိကဆရာေတာ္တစ္ပါး အဂၤလိပ္စာတတ္တဲ့ သူ႔တပည့္ဦးဇင္းေလး အကူအညီနဲ႔ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံကုိ အလည္သြားတယ္တဲ့။ ဂ်ပန္ေရာက္လုိ႔ ရက္အနည္း ငယ္ၾကာေတာ့ ဆရာေတာ္နဲ႔ ဦးဇင္းေလး ဘာအစာမေၾကျဖစ္တယ္ မသိဘူး။ ဦးဇင္းေလးက ဆရာေတာ့္ကုိ ၿမဳိ႔လည္ေခါင္ ရထားဘူတာ႐ုံနားမွာ ပစ္ထားခဲ့တယ္။ <br /><br />ဆရာေတာ္က ျမန္မာစကားက လြဲလုိ႔ ဘာစကားမွ မေျပာတတ္ေတာ့ သူမ်ားႏုိင္ငံမွာ အခက္ေတြ႔ ေတာ့တာေပါ့။ ေနာက္ဆုံး ဘာမွ ႀကံရာမရေတာ့ ရထားဘူတာက ထြက္လာတဲ့ လူအုပ္ႀကီး ဘက္ကုိ လွည့္ၿပီး “ျမန္မာမ်ား ပါၾကပါသလားခင္ဗ်ား၊ ျမန္မာမ်ား ပါၾကပါသလားခင္ဗ်ား” လုိ႔ တစ္ေန ကုန္ ေအာ္ေနရသတဲ့။ ျမန္မာစာသင္ သားရဟန္း၊ သာမေဏမ်ား အဂၤလိပ္စာသင္ၾကားေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးထင္ရွားတဲ့ ဆရာေတာ္တစ္ပါးရဲ႕ အျမင္ကုိ ၂၀၁၀၊ ဧၿပီလထုတ္ အပၸမာဒမဂၢဇင္းမွာ ေတြ႔လုိက္ ရတယ္။ သာမန္စာသင္တုိက္ဆရာေတာ္တစ္ပါးက ဒီထင္ရွားတဲ့ဆရာေတာ္ထံသြားၿပီး အဂၤလိပ္စာကုိ အေျခခံတန္းေတြမွာ ထည့္သြင္းသင္ၾကားေပးလုိေၾကာင္း၊ သင့္မသင့္ အႀကံေတာင္းတယ္။ ထင္႐ွားတဲ့ ဆရာေတာ္ေျပာတာက“အေျခခံစာေမးပြဲေတြမွာအဂၤလိပ္စာထည့္သြင္းျပဌာန္းတာဟာ ေခတ္အေျခအေနအရ သိပ္ေကာင္းပါတယ္။ <br /><br />အ႐ွင္ဘုရားအေနနဲ႔ ဘယ္လုိရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ႔ထည့္သြင္းခ်င္တာလဲဆုိတာကုိေတာ့ ေမးစရာ႐ွိတာေပါ့။ လမ္းေဘးခ်ိတ္ထားတဲ့ ဆုိင္းဘုတ္ဖတ္တတ္႐ုံ ရည္႐ြယ္တာလား၊ ႏုိင္ငံျခားသားေတြနဲ႔ စကားေျပာတတ္ ႐ုံေလာက္ ရည္႐ြယ္တာလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ဗုဒၶဓမၼေတြကုိ အဂၤလိပ္ဘာသာနဲ႔ ကမၻာအထိက်ယ္ျပန္႔သြားေအာင္ သိသြားေအာင္ ေဆာင္႐ြက္ခ်င္တာလား။ ဆုိင္းဘုတ္ဖတ္တတ္တာေလာက္ကုိပဲ ေခတ္အျမင္႐ွိတယ္ လုိ႔ယူဆရင္၊ ႏုိင္ငံျခားသားေတြနဲ႔ စကားလက္ဆုံေျပာတတ္တာကုိပဲ အျမင္က်ယ္တယ္ လုိ႔ယူဆရင္ေတာ့ အေျခခံတန္းေတြမွာ အဂၤလိပ္စာထည့္သြင္ းျပ႒ာန္းတာကုိ ဘာမွ် မေျပာလုိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဗုဒၶဓမၼေတြကုိ ကမၻာအထိသိေအာင္၊ က်ယ္ျပန္႔သြားေအာင္ လုပ္ဖုိ႔ ရည္႐ြယ္ပါတယ္ ဆုိရင္ေတာ့ ဒီနည္းစနစ္နဲ႔ မသင့္ေတာ္ဘူးထင္တယ္။ <br /><br />ပါဠိ၊ အ႒ကထာ၊ ဋီကာအသြားအလာကုိ ဓမၼာစရိယတန္းေအာင္ျမင္တဲ့အထိ ျမန္မာႏုိင္ငံက သင္ၾကားနည္းစနစ္နဲ႔ က်က်နနသင္ေစခ်င္တယ္။ ၿပီးမွ အဂၤလိပ္စာ သင္ယူတာက ပုိေကာင္းမယ္။ တကယ္စိတ္၀င္ စားတယ္၊ ဥာဏ္အသင့္ အတင့္႐ွိတယ္ဆုိရင္ အသက္ (၃၀) ေက်ာ္၀န္းက်င္ေလာက္မွာ အဂၤလိပ္စာတတ္ ကၽြမ္းတဲ့ အဆင့္ထိ ေရာက္ႏုိင္ပါတယ္။” တဲ့။သူေျပာခဲ့တဲ့ အထက္ပါစကားေတြ ထဲမွာ မ႐ွင္းမလင္းတာေတြပါေနတယ္။ ဥပမာ၊ လမ္းေဘးခ်ိတ္ထားတဲ့ ဆုိင္းဘုတ္ဖတ္ တတ္႐ုံ ရည္႐ြယ္တာ လား၊ႏုိင္ငံျခားသားေတြနဲ႔ စကားေျပာတတ္႐ုံေလာက္ ရည္႐ြယ္ တာလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ဗုဒၶဓမၼေတြကုိ အဂၤလိပ္ဘာသာနဲ႔ ကမၻာအထိ က်ယ္ျပန္႔ သြားေအာင္ သိသြားေအာင္ ေဆာင္႐ြက္ခ်င္တာလား ဆုိတဲ့ သူ႔စကား။ ဆရာေတာ္ အေနနဲ႔ ဒီလုိ ေမးစရာမလုိဘူးလုိ႔ယူဆတယ္။ <br /><br />ကုိရင္ (သုိ႔) ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးကုိ အဂၤလိပ္စာသင္းေပး၊ သင္ယူကတည္းက ဗုဒၶဓမၼေတြကုိ အဂၤလိပ္ဘာသာနဲ႔ ကမၻာအထိ က်ယ္ျပန္႔ သြားေအာင္ သိသြားေအာင္ ေဆာင္႐ြက္ခ်င္တာပါပဲ။ ဒီလုိ ဗုဒၶဓမၼေတြကုိ အဂၤလိပ္ဘာသာနဲ႔ သင္ေပးသင္ယူ သြားရင္းနဲ႔ပဲ လမ္းေဘးက ဆုိင္းဘုတ္ေတကုိ ဖတ္တတ္ မွာျဖစ္ၿပီး ႏုိင္ငံျခားသား ေတြနဲ႔ စကားေျပာတတ္လာမွာပါ။ေနာက္ၿပီး ဆရာေတာ္က “ဆုိင္းဘုတ္ဖတ္ တတ္တာ ေလာက္ကုိပဲ ေခတ္အျမင္႐ွိတယ္လုိ႔ယူဆရင္၊ႏုိင္ငံျခားသားေတြနဲ႔ စကားလက္ဆုံ ေျပာတတ္ တာကုိပဲ အျမင္က်ယ္တယ္လုိ႔ယူဆရင္ေတာ့ အေျခခံတန္းေတြမွာ အဂၤလိပ္ စာထည့္သြင္းျပ ႒ာန္းတာကုိ ဘာမွ်မေျပာလုိပါဘူး” လုိ႔ ဆုိတယ္။ဒါက ဘာကုိ ဆုိလုိ တာပါလဲ။ စာေရးသူအျမင္ကေတာ့ အဂၤလိပ္စာ သင္ယူတာဟာ အဂၤလိပ္စကား ကုိေျပာတတ္ဖုိ႔၊ ေရးတတ္ဖုိ႔၊ ဖတ္တတ္ဖုိ႔ပါပဲ။ဆုိင္းဘုတ္ကုိပဲ ဖတ္ရ ဖတ္ရ၊ သတင္း စာကုိပဲ ဖတ္ရ ဖတ္ရ၊ ပိဋကတ္စာေပကုိပဲ ဖတ္ရ ဖတ္ရ၊ ဖတ္တတ္ ဖုိ႔ပါပဲ။ အဂၤလိပ္ စကားေျပာရာမွာလဲအေၾကာင္းအရာမ်ဳိးစုံကုိတ႐ုတ္လူမ်ဳိးနဲ႔ေျပာရ ေျပာရ၊ကုလားလူမ်ဳိးနဲ႔ ေျပာရ ေျပာရ၊</div><div style="text-align: justify;">ေျပာတတ္ဖုိ႔ပါပဲ။ ဆရာေတာ္ဆက္ေျပာတာက“ဒါေပမဲ့ ဗုဒၶဓမၼေတြကုိ ကမၻာအထိ သိေအာင္၊ က်ယ္ျပန္႔သြားေအာင္ လုပ္ဖုိ႔ရည္႐ြယ္ပါတယ္ ဆုိရင္ေတာ့ ဒီနည္းစနစ္နဲ႔ မသင့္ေတာ္ဘူး ထင္တယ္။ <br /><br />ပါဠိ၊ အ႒ကထာ၊ ဋီကာအသြားအလာကုိ ဓမၼာစရိယတန္းေအာင္ျမင္တဲ့အထိ ျမန္မာႏုိင္ငံက သင္ၾကားနည္းစနစ္နဲ႔ က်က်နနသင္ေစခ်င္တယ္။ ၿပီးမွ အဂၤလိပ္စာ သင္ယူတာက ပုိေကာင္းမယ္” တဲ့။ ဆရာေတာ္ရဲ႕ ဒီစကားအရဆရာေတာ္က အေျခခံ တန္းေတြမွာ အဂၤလိပ္စာကုိ မျပ႒ာန္းေစလုိဘူး။၀ါ - အေျခခံတန္း စာသင္သားေတြကို အဂၤလိပ္စာ မသင္ၾကနဲ႔လုိ႔ ေျပာလုိက္တာပါ။ စာေရးသူ အျမင္ကေတာ့ အေျခခံတန္း မွာကတည္းက သူ႔အရြယ္ သူ႔အဆင့္နဲ႔အညီ သိသင့္တဲ့ စာသင္သားလဲ က်က္မွတ္ ဖတ္ႏုိင္ေလာက္တဲ့ အေျခခံအဂၤလိပ္စာကုိ ျပ႒ာန္းေပးၿပီး သင္ၾကားေပး ထားသင့္ တယ္။ ဒီလုိလုပ္ေပးျခင္းျဖင့္ ပါဠိစာေပဖက္မွာ အားနည္းသြား မယ္လုိ႔ေတာ့ (လုံး၀) မယုံၾကည္ဘူး။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲ။ အဂၤလိပ္စာ မသင္ရလဲ ပါဠိစာေပ အားနည္းခ်င္ နည္းေနတာပဲ မဟုတ္လား။ ေတာ္တဲ့လူက ေတာ္တာပါပဲ။ ညံ့တဲ့လူက ညံ့ေနတာပါပဲ။ ဆရာေတာ္က စာသင္သား သံဃာေတာ္ေတြကို ဓမၼာစရိယ တန္းေအာင္မွ အဂၤလိပ္စာ သင္ယူေစခ်င္တယ္ ဆုိေတာ့ အတန္းျပ႒ာန္းစာထဲမွာ မထည့္သြင္းပဲနဲ႔ အလြတ္သင္ ယူေစခ်င္တဲ့ သေဘာလုိ႔ ယူဆမိတယ္။ <br /><br />ဆရာေတာ္ရဲ႕ ဒီအျမင္ဟာ ေယဘုယ်မဆန္ဘူးလုိ႔ယူဆပါတယ္။ ဆရာေတာ္ကုိယ္တုိင္ကေတာ့ ဓမၼာစရိယတန္းကုိ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ ေအာင္ျမင္ ခဲ့ေတာ့ အဂၤလိပ္စာေလ့လာဖုိ႔ အခ်ိန္ေတြ အမ်ားႀကီးရတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ အမ်ား စုက အသက္ (၃၀) ေလာက္မွ ဓမၼာစရိယတန္းကုိ ေအာင္ၾကတာ။ ဓမၼာစရိယတန္း ေအာင္ၿပီးရင္လဲ စာသင္တုိက္အမ်ားစုက လက္ခံခ်င္ၾကတာမဟုတ္ဘူး။ဆုိေတာ့ အသက္လဲႀကီး ေနစရာလဲ အခက္အခဲေတြ႔ေနတဲ့ ဓမၼာစရိယေအာင္ျမင္ၿပီးတဲ့ ရဟန္း ေတာ္ဟာ အဂၤလိပ္စာသင္ယူဖုိ႔ အခြင့္အေရး အေတာ့္ကုိ နည္းသြားပါၿပီ။ စာေရးသူ အျမင္ကဒီအဂၤလိပ္စာကုိ အေျခခံအတန္းေတြမွာကတည္းကျပ႒ာန္းစာတစ္ခုအျဖစ္ သတ္မွတ္ေပးၿပီး သင္ယူေစခ်င္တာ။<br /><br />&nbsp;ထူးခၽြန္တဲ့ရဟန္းေတာ္မ်ားက ပိဋကတ္ စာေပေတြကို အဂၤလိပ္ဘာသာသုိ႔ ျပန္ဆုိႏုိင္ၾကမွာျဖစ္ၿပီး ဘက္စုံေတာ္တဲ့ နုိင္ငံျခား သာသနာျပဳ ရဟန္းေတာ္မ်ား ျဖစ္လာမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ အလည္အလတ္တန္း စားရွိတဲ့ ရဟန္းေတာ္မ်ားကေတာ့ ဓမၼာစရိယတန္းေအာင္ပီးတာနဲ႔ မိမိတုိ႔ ေက်ာင္းထုိင္မဲ့ ေနရာအသီးသီးမွာ (၁၀) တန္းေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေလးေတြကို အဂၤလိပ္စာ ျပနုိင္တဲ့အဆင့္ ေရာက္လာ မွာပါ။ အဲ၊ အနိမ့္္ဆုံးအဆင့္ကေတာ့လမ္းေဘးကဆုိင္းဘုတ္ေတြ လမ္းညႊန္ေတြကုိ ဖတ္တတ္လာၿပီး အထက္တစ္ေန ရာမွာ တင္ျပခဲ့တဲ့ ဂ်ပန္အလည္သြားတဲ့ ဆရာေတာ္ ႀကီးလုိ “ျမန္မာမ်ား ပါၾကပါသလားခင္ဗ်ား၊ ျမန္မာမ်ား ပါၾကပါသလားခင္ဗ်ား” လုိ႔ ေအာ္စရာ မလုိေတာ့ဘူးေပါ့။ေျပာခ်င္တာကကုိယ့္ႏုိင္ငံက ရဟန္းေတာ္မ်ား ထူးထူး ခၽြန္ခၽြန္ သာသနာျပဳႏုိင္ေအာင္ပါဠိစာေပေရာ၊ ဗုဒၶဘာသာစာေပေရာ၊ ဗုဒၶဘာသာသမုိင္းေရာ၊ အဂၤလိပ္စာေရာျပ႒ာန္းစာထဲမွာ ထည့္ၿပီး သင္ၾကားေပး ေစခ်င္တာပါ။ <br /><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">NOT TO DO ANY EVIL, TO DO GOOD, TO PURIFY THE MIND.</span><br />By:<a href="http://www.flickr.com/photos/visualjournalist/5459327561/Dhamma%20Garden"> Dahmma Garden</a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;၀န္ခံခ်က္..... အထက္ပါေဆာင္းပါးကို <a href="http://www.facebook.com/notes/dhamma-garden/%E1%80%A1%E1%80%82%E1%81%A4%E1%80%9C%E1%80%AD%E1%80%95%E1%80%B9%E1%80%85%E1%80%80%E1%80%AC%E1%80%B8%E1%80%99%E1%80%90%E1%80%90%E1%80%B9%E1%80%9C%E1%80%AF4141/10150164557449189">ဒီေနရာ</a> မွျပန္လည္ကူးယူေဖာ္ျပေပးပါသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="javascript:toggle();" id="displayText">Show/Hide</a> </div><div id="toggleText" style="display: none; text-align: justify;">ဤေနရာမွာမိမိရဲ႕ဖြင့္/ဖြတ္လုပ္ခ်င္သည့္စာကိုေရးထည့္လိုက္ပါ</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-2643076812585638799?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-30099866843060953422011-04-15T00:43:00.002+06:302011-04-17T12:22:04.043+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><span style="color: magenta;"><span style="color: black;"><br /><span style="color: purple;">ထူးျခားသည့္ ပြဲေလးဆိုတာထက္ အထူးျခားဆုံးပြဲႀကီးဟု ဆိုရေပေတာ့မည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ ကိုရင္ေလး အိႏၵိယႏိုင္ငံသို႔ေရာက္ရွိစဥ္ကစၿပီး မိမိအား ရွိခိုးဦးခိုက္ေလာက္သည့္ အိႏၵိယႏိုင္ငံသား ပုဂၢိဳလ္ ဟူ၍ကား ယခုေျပာသည့္ အထူးျခားဆုံးပြဲကို ဆုံေတြ႔မိခ်ိန္မွသာဟု ေျပာလို႔ရသည္။ </span><br style="color: purple;" /><br style="color: purple;" /><span style="color: purple;">မိမိသည္ အိႏၵိယသို႔ေရာက္လာသည္ႏွင့္ ဗုဒၶဂယာဆိုက္၊ ဗာရာဏသီဆိုက္သို႔ ေရာက္ရွိ လည္ပက္ခြင့္ မ်ားရခဲ့သည္။ ဟိုယခင္ ဤေျမသို႔ မေရာက္ဖူးသည္မွ စာေပမ်ားမွတစ္ဆင့္ ဗုဒၶ၏ဖြားေတာ္မူရာ ေလာက၌ အျမတ္ဆုံးအျဖစ္ ခံယူရာေဒသျဖစ္ေသာ္လည္း&nbsp; ဘာသာေရးကား ၀မ္းနည္းဖြယ္ဟု ၾကားသိခဲ့ ဖူးသည္။ မိမိေရာက္သည္ႏွင့္လည္း ကိုယ္တိုင္သိေတာ့ ပို၍နားလည္ခဲ့သည္။ </span><br style="color: purple;" /><br style="color: purple;" /><span style="color: purple;">သို႔ေသာ္…ယေန႔ေတြ႔ႀကဳံလိုက္ရသည္ ပြဲတစ္ခုေၾကာင့္ အံ့မခန္းျဖစ္ခဲ့ရသည္။ အိႏၵိယႏိုင္ငံ ခ်န္ႏိုင္းၿမိဳ႕ ကုလားမ်ိဳးမွ ရွင္သာမေဏျပဳျခင္း၊ ညေနခ်မ္းတြင္ ကုလားမေလးမ်ား၏ ဘုရားရွိခိုးသံ၊ ပရိတ္ေတာ္ ရြတ္ဆိုသံမ်ား ျမန္မာတို႔၏ရိုးရာ သႀကၤန္ကာလအတြင္း ပရိတ္တရားတာ္မ်ား နားယူၾကျခင္းသည္ကား ကိုရင္ေလးအဖို႔ေတာ့ အမိျပည္ကို လြမ္းတသသျဖင့္ ရွိေနခဲ့ရျပန္ေသးသည္။</span></span></span><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: magenta;"><span style="color: black;"><span style="color: purple;"><span style="color: red;">(၀ဲဘက္) ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ဦး၀ါသ၀ </span></span></span></span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-jcJviaE3bos/Tap--7QBwUI/AAAAAAAAA7o/S4-TUvub5-I/s1600/HPIM5002.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-jcJviaE3bos/Tap--7QBwUI/AAAAAAAAA7o/S4-TUvub5-I/s320/HPIM5002.JPG" width="320" /></a></div><span style="color: magenta;"><span style="color: black;"><span style="color: purple;">&nbsp;</span><br style="color: purple;" /><span style="color: purple;"><br /></span></span></span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="color: red; text-align: center;">ခ်န္ႏိုင္းၿမိဳ႕ နိေရာဓ၀ိဟာရ ျမန္မာေက်ာင္းေတာ္</div><br /><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-wksoWCCmrNM/Tacghn_XX1I/AAAAAAAAA6w/FP64iHsqcNQ/s1600/01022010759.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-wksoWCCmrNM/Tacghn_XX1I/AAAAAAAAA6w/FP64iHsqcNQ/s320/01022010759.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">နိေရာဓ၀ိဟာရေက်ာင္းတိုက္အတြင္းရွိ ဘုရားခန္း</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/--A1a8ybzk3s/TacggzNJoTI/AAAAAAAAA6s/SwJjGD2xog8/s1600/01022010756.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/--A1a8ybzk3s/TacggzNJoTI/AAAAAAAAA6s/SwJjGD2xog8/s320/01022010756.jpg" width="320" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: purple;">ညေနခ်မ္းမွာ ပရိတ္ရြတ္ဖက္ၾကသည့္ ကုလားမေလးမ်ားအသံေၾကာင့္ အံ့ၾသခဲ့ရပါေသးတယ္။</span></div><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-7bdQeAlKjXM/TacggJIbyUI/AAAAAAAAA6o/8sm_epGN9_Q/s1600/01022010755.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-7bdQeAlKjXM/TacggJIbyUI/AAAAAAAAA6o/8sm_epGN9_Q/s320/01022010755.jpg" width="320" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">ရွင္သာမေဏအစ ဆံခ်ျခင္းက</span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-662i5I7Lfcw/TacgmGFcySI/AAAAAAAAA60/EGFTGmbz4t8/s1600/HPIM4983.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-662i5I7Lfcw/TacgmGFcySI/AAAAAAAAA60/EGFTGmbz4t8/s320/HPIM4983.JPG" width="320" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: purple;">ကုလားေလး သကၤန္းေတာင္းကား မပီတပီျဖင့္သာ</span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-WFyfqKSaLLA/TacgrRvgB1I/AAAAAAAAA64/dF1iz19klDo/s1600/HPIM4991.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-WFyfqKSaLLA/TacgrRvgB1I/AAAAAAAAA64/dF1iz19klDo/s320/HPIM4991.JPG" width="320" /></a></div><br /><div style="color: red; text-align: center;">ကုိရင္ျဖစ္ေတာ့မည့္ ကုလားေလး သရဏဂုံသီလေဆာက္တည္ေနပုံ</div><div style="color: red; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-cFLutEMY0_8/TacgwYfALJI/AAAAAAAAA68/hDvDqCJ7t-I/s1600/HPIM4994.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-cFLutEMY0_8/TacgwYfALJI/AAAAAAAAA68/hDvDqCJ7t-I/s320/HPIM4994.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: purple;">ဘြဲ႔ေတာ္က ကိုရင္ေလး ရွင္ဣဒၶိပါလ</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-7Sct78C-FOs/Tacj-kKkMiI/AAAAAAAAA7k/dGDxVIKu95Q/s1600/02022010773.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-7Sct78C-FOs/Tacj-kKkMiI/AAAAAAAAA7k/dGDxVIKu95Q/s320/02022010773.jpg" width="240" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">ပရိတ္ေတာ္ ရြတ္ဖက္သရဇၥ်ာယ္</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-igLztlaulok/Taci2gVEa9I/AAAAAAAAA7A/YgllZncK9BY/s1600/HPIM4996.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-igLztlaulok/Taci2gVEa9I/AAAAAAAAA7A/YgllZncK9BY/s320/HPIM4996.JPG" width="320" /></a></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-E-Sr90o-R4k/Taci7QcHPzI/AAAAAAAAA7E/uwBGqyZe6Hg/s1600/HPIM4998.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-E-Sr90o-R4k/Taci7QcHPzI/AAAAAAAAA7E/uwBGqyZe6Hg/s320/HPIM4998.JPG" width="320" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: purple;">&nbsp;နာယူေနၾကသည့္ ပရိတ္သတ္မ်ား</span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-LsX0eRnYMeM/TacjAvx9uaI/AAAAAAAAA7I/cdxO8iWCbjI/s1600/HPIM5000.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-LsX0eRnYMeM/TacjAvx9uaI/AAAAAAAAA7I/cdxO8iWCbjI/s320/HPIM5000.JPG" width="320" /></a></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-skhhRPtyPD8/TacjG79wxUI/AAAAAAAAA7M/NCfaiOLqJco/s1600/HPIM5001.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-skhhRPtyPD8/TacjG79wxUI/AAAAAAAAA7M/NCfaiOLqJco/s320/HPIM5001.JPG" width="320" /></a></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Qu6VP_QeTSw/TacjRKglv6I/AAAAAAAAA7U/Q_WSoKWay3Q/s1600/HPIM5004.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-Qu6VP_QeTSw/TacjRKglv6I/AAAAAAAAA7U/Q_WSoKWay3Q/s320/HPIM5004.JPG" width="320" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">&nbsp;အဲဒါဘာလုပ္တာလည္းေမးၾကည့္ေတာ့ ပရိတ္ေရဟာ ဘုရားကိုေရသက္ပယ္တာ တစ္၀တ္သူတို႔တစ္၀က္ ယူၾကတယ္တဲ့</span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-ceR7vjRU9tM/TacjWHdskEI/AAAAAAAAA7Y/eQeVU8RvRH0/s1600/HPIM5005.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-ceR7vjRU9tM/TacjWHdskEI/AAAAAAAAA7Y/eQeVU8RvRH0/s320/HPIM5005.JPG" width="320" /></a></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-m8QERl0_Zxc/TacjbYhyw_I/AAAAAAAAA7c/bE-diLRVAkI/s1600/HPIM5009.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-m8QERl0_Zxc/TacjbYhyw_I/AAAAAAAAA7c/bE-diLRVAkI/s320/HPIM5009.JPG" width="240" /></a></div><br /><div style="color: red; text-align: center;">&nbsp; သူတို႔ဓေလ့ထဲ လိုက္ၾကည့္ခဲ့ေသးတယ္</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-6elroFVSWJ8/Tacjf60DPLI/AAAAAAAAA7g/FzkoaZmGulk/s1600/HPIM5012.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-6elroFVSWJ8/Tacjf60DPLI/AAAAAAAAA7g/FzkoaZmGulk/s320/HPIM5012.JPG" width="240" /></a></div><br /><div style="color: blue; text-align: center;"><i><b>အိႏၵိယႏိုင္ငံ ခ်န္ႏိုင္း ဗုဒၶဘာသာျမန္မာေက်ာင္းေတာ္လိပ္စာ</b></i></div><div style="color: blue;"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:TrackMoves/> <w:TrackFormatting/> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:DoNotPromoteQF/> <w:LidThemeOther>EN-US</w:LidThemeOther> <w:LidThemeAsian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:LidThemeComplexScript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> <w:SplitPgBreakAndParaMark/> <w:DontVertAlignCellWithSp/> <w:DontBreakConstrainedForcedTables/> <w:DontVertAlignInTxbx/> <w:Word11KerningPairs/> <w:CachedColBalance/> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathPr> <m:mathFont m:val="Cambria Math"/> <m:brkBin m:val="before"/> <m:brkBinSub m:val="--"/> <m:smallFrac m:val="off"/> <m:dispDef/> <m:lMargin m:val="0"/> <m:rMargin m:val="0"/> <m:defJc m:val="centerGroup"/> <m:wrapIndent m:val="1440"/> <m:intLim m:val="subSup"/> <m:naryLim m:val="undOvr"/> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" DefUnhideWhenUsed="true" DefSemiHidden="true" DefQFormat="false" DefPriority="99" LatentStyleCount="267"> <w:LsdException Locked="false" Priority="0" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Normal"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="heading 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 7"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 8"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 9"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 7"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 8"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 9"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="35" QFormat="true" Name="caption"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="10" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Title"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="1" Name="Default Paragraph Font"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="11" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Subtitle"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="22" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Strong"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="20" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="59" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Table Grid"/> <w:LsdException Locked="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Placeholder Text"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="1" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="No Spacing"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Revision"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="34" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="List Paragraph"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="29" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Quote"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="30" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Intense Quote"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="19" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Subtle Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="21" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Intense Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="31" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Subtle Reference"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="32" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Intense Reference"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="33" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Book Title"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="37" Name="Bibliography"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" QFormat="true" Name="TOC Heading"/> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}</style> <![endif]--><i><b> </b></i></div><div class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><i><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">INDO-BURMA BUDDHISM &amp; CULTURAL CNETARE</span></b></i></div><div style="color: blue;"> </div><div class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><i><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">PADIANNALLUR, RED HILLS, CHENNAI-52</span></b></i></div><div style="color: blue; text-align: center;"> </div><div class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><br /></div><i><b><span style="color: blue;"> </span></b></i><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-cFLutEMY0_8/TacgwYfALJI/AAAAAAAAA68/hDvDqCJ7t-I/s1600/HPIM4994.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><div style="color: purple; text-align: center;">အားလုံး ႏွစ္သစ္ကာလမွသည္ အနာဂတ္မ်ားစြာတိုင္ စိတ္ခ်မ္းသာကိုယ္က်န္းမာရွိၾကပါေစဟု ဆႏၵမ်ားနဲ႔အတူ</div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="color: magenta; text-align: right;">ကိုရင္ေလး&nbsp;</div><div style="color: magenta; text-align: right;">၁၄.၄.၂၀၁၁.</div><div style="color: magenta;"><br /></div><br /><br /><a href="javascript:toggle();" id="displayText">Show/Hide</a> <br /><div id="toggleText" style="display: none;">ဤေနရာမွာမိမိရဲ႕ဖြင့္/ဖြတ္လုပ္ခ်င္သည့္စာကိုေရးထည့္လိုက္ပါ</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-3009986684306095342?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-36507521573001028962011-04-12T21:47:00.000+06:302011-04-12T21:47:20.167+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-dB_StHjZYsY/TaRsgdjghjI/AAAAAAAAA6k/Mbm3kO_CgnQ/s1600/irr-padauk01.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-dB_StHjZYsY/TaRsgdjghjI/AAAAAAAAA6k/Mbm3kO_CgnQ/s1600/irr-padauk01.gif" /></a></div><br /><div style="color: blue;"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:TrackMoves/> <w:TrackFormatting/> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:DoNotPromoteQF/> <w:LidThemeOther>EN-US</w:LidThemeOther> <w:LidThemeAsian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:LidThemeComplexScript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> <w:SplitPgBreakAndParaMark/> <w:DontVertAlignCellWithSp/> <w:DontBreakConstrainedForcedTables/> <w:DontVertAlignInTxbx/> <w:Word11KerningPairs/> <w:CachedColBalance/> </w:Compatibility> <m:mathPr> <m:mathFont m:val="Cambria Math"/> <m:brkBin m:val="before"/> <m:brkBinSub m:val="--"/> <m:smallFrac m:val="off"/> <m:dispDef/> <m:lMargin m:val="0"/> <m:rMargin m:val="0"/> <m:defJc m:val="centerGroup"/> <m:wrapIndent m:val="1440"/> <m:intLim m:val="subSup"/> <m:naryLim m:val="undOvr"/> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" DefUnhideWhenUsed="true" DefSemiHidden="true" DefQFormat="false" DefPriority="99" LatentStyleCount="267"> <w:LsdException Locked="false" Priority="0" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Normal"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="heading 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 7"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 8"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 9"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 7"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 8"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 9"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="35" QFormat="true" Name="caption"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="10" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Title"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="1" Name="Default Paragraph Font"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="11" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Subtitle"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="22" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Strong"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="20" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="59" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Table Grid"/> <w:LsdException Locked="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Placeholder Text"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="1" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="No Spacing"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Revision"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="34" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="List Paragraph"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="29" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Quote"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="30" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Intense Quote"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="19" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Subtle Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="21" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Intense Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="31" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Subtle Reference"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="32" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Intense Reference"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="33" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Book Title"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="37" Name="Bibliography"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" QFormat="true" Name="TOC Heading"/> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin-top:0in; mso-para-margin-right:0in; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}</style> <![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <o:shapedefaults v:ext="edit" spidmax="1026"/> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <o:shapelayout v:ext="edit"> <o:idmap v:ext="edit" data="1"/> </o:shapelayout></xml><![endif]--> </div><div align="center" class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ပန္းပိေတာက္</span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><br /></div><span style="color: blue;"> </span><div align="center" class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">နန္းေလာက္ရက္စရာ&nbsp;</span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><br /></div><span style="color: blue;"> </span><div align="center" class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ရာသီကြယ္ ခမ္းေလေတာ့</span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><br /></div><span style="color: blue;"> </span><div align="center" class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">လန္းရဖို႔ သူမျမင္</span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><br /></div><span style="color: blue;"> </span><div align="center" class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အၾကင္နာ ဖယ္ခါြသြားရင္ျဖင့္</span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><br /></div><span style="color: blue;"> </span><div align="center" class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဒီရင္မွာ&nbsp;</span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><br /></div><span style="color: blue;"> </span><div align="center" class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဧကန္ကြ်မ္းရလိမ့္</span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><br /></div><span style="color: blue;"> </span><div align="center" class="MsoNormal" style="color: blue; text-align: center;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">သိေလာက္ရဲ႕ထင္</span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">~ ~ ~ ~&nbsp; </span><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">~ ~ ~ ~&nbsp;&nbsp;</span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /></div><div align="center" class="MsoNormal" style="color: magenta; text-align: center;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ျမန္မာႏွစ္ကူးအမွတ္တရအျဖစ္</span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="color: magenta; text-align: center;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ကိုရင္ေလး</span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span style="color: magenta;">၁၂.၄.၂၀၁၁</span></span></div><br /><a href="javascript:toggle();" id="displayText">Show/Hide</a> <br /><div id="toggleText" style="display: none;">ဤေနရာမွာမိမိရဲ႕ဖြင့္/ဖြတ္လုပ္ခ်င္သည့္စာကိုေရးထည့္လိုက္ပါ</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/677717857044949471-3650752157300102896?l=www.sayyaungche.com' alt='' /></div>ကိုရင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/10594594746088352833noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-677717857044949471.post-15406724252994437882011-04-11T15:39:00.001+06:302011-04-11T15:43:55.901+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-zhk-reP1_As/TaLBADHaiDI/AAAAAAAAA6Y/CGgxRfhgaK8/s1600/khayay.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="286" src="http://4.bp.blogspot.com/-zhk-reP1_As/TaLBADHaiDI/AAAAAAAAA6Y/CGgxRfhgaK8/s400/khayay.jpg" width="400" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">ပန္းတစ္ပြင့္ရဲ႕တန္ဖိုး</span></div><div style="text-align: justify;"><br /><div style="color: black;">ပန္းပြင့္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို လူေတြေတြ႔ဖူးၾကပါလိမ့္မယ္။ ပန္းေတြဟာ သူတို႔ရဲ႕ ကိုယ္စီ အလွေတြနဲ႔ ေလာကႀကီးကို အလွေတြဆင္ေပးေနၾကပါတယ္။ ပန္းလို႔နာမည္ခ်င္းတူတာ ေတာင္မွ ပန္းပြင့္တစ္ခုျခင္းစီရဲ႕ အလွအပေတြ တန္ဖိုးေတြကေတာ့ ကြာျခားေနပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ပန္းေတြက အေရာင္အဆင္းက အင္မတန္လွသလို ေမႊးျပန္႔မႈကိုလည္း ေပးစြမ္းႏိုင္ ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ပန္းေတြက်ေတာ့ အေရာင္အဆင္းက အင္မတန္လွပေပမယ့္.. ေမႊးျပန္႔မႈ ကိုေတာ့ မေပးစြမ္းႏိုင္ၾကပါဘူး ။ ေနာက္ပန္း တစ္မ်ိဳးကေတာ့ အေရာင္အဆင္းမရွိသည့္ တိုင္ေအာင္ ေမႊးျပန္႔မႈလည္း မေပးစြမ္းႏိုင္တဲ့ ပန္းတစ္မ်ိဳးပါပဲ။ ဒီလိုပန္းပြင့္ေလးေတြအေၾကာင္း ေျပာမိေတာ့ ဆရာေတာ္တစ္ပါး ေဟာျပဆံုးမတဲ့ အဆံုးမစကားေလးတစ္ခု နားထဲက ၾကားေယာင္မိပါတယ္။ </div><span style="color: magenta;">“အသိဥာဏ္မရွိတဲ့ ပန္းပြင့္ေလးေတြေတာင္ သူတို႔ရဲ႕အလွပေတြနဲ႔ သဘာ၀တရားႀကီးကို အက်ည္းတန္မသြားေစပဲ လွပေစႏိုင္ေအာင္ အလွဆင္ေနၾကတယ္ဆိုရင္.. အသိဥာဏ္ရွိတဲ့လူသားေတြ အေနနဲ႔ ဆိုရင္ေတာ့ ေလာကႀကီးအတြက္ ပန္းေတြထက္ပိုၿပီး အလွဆင္ႏိုင္သင့္တာေပါ့” </span><br /><div style="color: black;">ဆိုတဲ့ဆံုးမစကားေလးပါ။</div><div style="color: black;"><br /></div><div style="color: black;">ပန္းေတြအမ်ိဳးမ်ိဳးရွိသလို ပန္းေတြနဲ႔တူတဲ့လူေတြလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိၾကပါတယ္။ အခ်ိဳ႕လူေတြက စကၠဴပန္းတစ္ပြင့္လိုပဲ.. ပန္းလို႔သာနာမည္ရၿပီး ပန္းတစ္ပြင့္ရဲ႕အဆင္းနဲ႔အခ်င္းကို မေပးစြမ္း ႏိုင္တဲ့ စကၠဴပန္းတစ္ပြင့္လို လူမ်ိဳးေတြပါ။ စကၠဴပန္းလိုလူမ်ိဳးေတြ ေလာကႀကီးမွာ အမ်ားႀကီး ပါပဲ။ ကိုယ့္အက်ိဳးစီးပြားအတြက္မလုပ္တဲ့အျပင္ ေလာကအတြက္ အမ်ားအတြက္ဆိုတာကို ေခါင္းထဲ မထည့္တဲ့လူမ်ိဳးေတြပါ။ ဒီလိုလူမ်ိဳးေတြကို စကၠဴပန္းတစ္ပြင့္လို ဘယ္သူကမွ တန္ဖိုး မထားၾကပါဘူး။ </div><br /><div style="color: black;">ပန္းလို႔နာမည္ခ်င္းတူေပမယ့္ စကၠဴပန္းနဲ႔မတူပဲ တန္ဖိုးထားသင့္တဲ့ ပန္းပြင့္ေတြမ်ားစြာ ရွိပါတယ္.. ထိုမ်ားစြာထဲမွ အဆင္းေရာ အခ်င္းေရာေပးႏိုင္တဲ့အျပင္ ေၾကြသြားသည့္ တိုင္ေအာင္ ေလာကႀကီးကို အလွဆင္ႏိုင္တဲ့ပန္းပြင့္ျဖစ္တဲ့ ခေရပန္းေလးတစ္ပြင့္အေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ခေရပင္တစ္ပင္ျ ဖစ္ဖို႔ ႏွစ္ေတြအေတာ္ၾကာႀကီး ေစာင့္ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေစာင့္ရသည့္တိုင္ေအာင္ သူက အက်ိဳးေပးတာလည္း ေစာင့္ရက်ိဳးနပ္လွပါတယ္။ ခေရပန္း တစ္ပြင့္ရဲ႕ရနံ႔ဟာ အေ၀းကေန ထိတိုင္ေအာင္ သူ႔ရဲ႕ေမႊးရနံကို ေပးစြမ္းႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခေရပန္းေလး အပင္ေပၚမွာပြင့္ေနတာ ကိုေတာ့ ေသခ်ာၾကည့္မွ ျမင္ရပါလိမ့္မယ္။ အခ်ိန္တန္လို႔အပင္ေပၚမွာ မေနႏိုင္ပဲ ေၾကြက်သြား တယ္ထားဦး.. ေၾကြက်သြားရင္ေတာင္ အလွမပ်က္ပဲ လူေတြက အျမတ္တႏိုးေကာက္ယူၿပီး ဦးေခါင္းေပၚ ပန္ဆင္ၾကျပန္ပါတယ္။ အပင္ေပၚမွာရွိေနတုန္းလည္းတန္ဖိုးရွိသလို ေၾကြက်သြားသည့္တိုင္ေအာင္ တန္ဖိုးရွိၿမဲရွိေနတဲ့ ပန္းေလးတစ္ပြင့္ပါပဲ ။ ေလာကအတြက္ေမႊးရနံ႔ေတြေပးၿပီး ေၾကြသြားသည့္တိုင္ေအာင္ အလွဆင္ေနေပမယ့္.. သူအလွဆင္ေနတာကိုေတာ့ စကၠဴပန္းလိုမ်ိဳး အဆင္းေတြနဲ႔ ထင္းေန ေအာင္မျပပဲ မသိမသာအလွဆင္တတ္တဲ့ ပန္းပြင့္ေလးတစ္မ်ိဳးပါပဲ။ ခေရပန္းနဲ႔တူတဲ့ လူမ်ိဳးေတြဟာ ရွိေတာ့ရွိတယ္.. ဒါေပမယ့္ ရွားေတာ့ရွားပါလိမ့္မယ္။</div><div style="color: black;"><br /></div><span style="color: blue;"><span style="color: black;">စကၠဴပန္းလိုလူမ်ိဳးေတြထက္ ခေရပန္းလိုလူမ်ိဳးေတြကို ပိုၿပီးတန္ဖိုးထားမိပါတယ္။ ပန္းခ်င္း တူေပမယ့္ အက်ိဳးျပဳပံုျခင္းကေတာ့ မတူညီပါဘူးေနာ္။ စကၠဴပန္းတစ္ပြင့္ဟာ အေ၀းကေန ၾကည့္ရင္ ထင္းေနေအာင္ ျမင္ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ နီးေလေလ သူ႔ရဲ႕တန္ဖိုးက ေလ်ာ့သြား ေလေလပါပဲ။ ခေရပန္းေလးတစ္ပြင့္ဟာ အေ၀းကေနၾကည့္မယ္ဆိုရင္ သစ္ခက္သစ္ရြက္ ေတြနဲ႔ေရာၿပီး အပင္ေပၚမွာမရွိဘူးလို႔ေတာင္ထင္ရပါတယ္..ဒါေပမယ့္သူနဲ႔အနီးဆံုးကို ေရာက္လာေလေလ ေမႊးရနံ႔ကို ေပးစြမ္းေလေလပါပဲ။ သူ႔ကိုမျမင္ေနရေပမယ့္ အေ၀းကေန သူ႔ရဲ႕ေမႊးရနံ႔ေတြက သူရွိေၾကာင္း သက္ေသျပေနပါတယ္။ ဒီလိုပန္းႏွစ္ပြင့္ရဲ႕ ဥပမာလို ပါပဲေနာ္..</span> <span style="color: magenta;">အေ၀းကၾကည့္ရင္ ထင္းေနခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ တန္ဖိုးမရွိတဲ့ စကၠဴပန္းတစ္ပြင့္ပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ အနီးနား ေရာက္ေလေလ ေမႊးရနံ႔ကို ေပးစြမ္းႏိုင္ေလေလ ျဖစ္မွသာ ခေရပန္းတစ္ပြင့္လို ေလာကႀကီးကို ေသခ်ာအလွဆင္တဲ့သူမ်ိဳး ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။</span></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-jVqz2uzrQNQ/TaLD-0Wui6I/AAAAAAAAA6c/eDeAsN27cgs/s1600/008.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-jVqz2uzrQNQ/TaLD-0Wui6I/AAAAAAAAA6c/eDeAsN27cgs/s320/008.JPG" wi